"Vazgeçilebilir" insan olmak nedir bilir misiniz..

[angelsblue]

Nasıl bir duygu olduğunu bilir misiniz? Kolay vazgeçilen biri olmanın nasıl birşey olduğunu?
Arkadaşlarınız, patronunuz, sevdiğiniz insan, hatta belki kardeşiniz...
Zaten her zaman onlar için ikinci hatta belki üçüncü, dördüncü planda kaldığınızı bilerek yaşadınız mı?
Bir olay mı olur, birşeye mi kırılırsınız? Önemli değildir, o kadar "önemli" değilsinizdir çünkü, kolay vazgeçilebilirsinizdir.
İçten içe hissedesiniz, sıkıntısında, üzüntüsünde yanında olduğunuz insanların sanki siz aynı duruma düştüğünüzde yanınızda olmayacaklarını. Sizi pamuk ipliğiyle hayatlarında tuttuklarını; hani olmasanız da olurmuş, çok da birşey farketmezmiş gibi.
Nitekim birgün bir olay olur ve anlarsınız, görürsünüz hissettiğiniz ne kadar doğruymuş ve ne kadar acı.
Herkes sevdiklerini kaybetmemek için mücadele ederken; sizin için kimsenin bunu yapmaması.. Ne kadar kırıcı birşeydir, bilir misiniz?
Ne kadar da önemsiz hissedersiniz kendinizi...
Ve kolay unutulursunuz.. Bu insanlar üzerinize basıp geçtikten sonra sizi hatırlamazlar bile.
Halbuki bilmezler mi "unutulmak dokunur ya her insana"...
Bilmezler...

[mavimavi]

merhaba angelsblue..çok güzel yazmışsın,o kadar güzel ifade etmişsin ki..

yazında bahsettiğin olay genelde aşırı iyi niyetli,uysal insanların başına gelir..insanlar aşırı iyi insanları tabiri caizse çantada keklik,hazır lokma olarak gördükleri için çok önemsemezler malesef..bu doğru mu,hayır bence kesinlikle yanlış..ama insanoğlu geneli böyle özensiz ne yapacaksın.sen sıkma canını..
ben de eskiden çok iyi niyetliydim..ve senin bahsettiğin yaşadığın şeyler benim de başıma geliyodu..

buarada tahminimde doğru muyum angelsblue; sen de çok iyi niyetli,uysal bir insan mısın??

[angelsblue]

Genelde uysal olduğum söylenebilir. Ancak beni hayatta en zor duruma düşüren ve bir türlü değiştiremediğin yanım: saflık derecesinde iyi niyetli olmam...
Malesef insanlara güvenirim, inanırım ve malesef kazık yerim.
Kendimi ne kadar zorlasam da hiçbir zaman insanların davranışlarının arkasındaki art niyetleri anlayamıyorum.
Bu konuda çok kafa patlattım; çok değişmeye çalıştım. Ama olmuyor...
Bu yüzden, daha fazla başedemediğim için, daha fazla yaralanmamak için, yavaş yavaş uzaklaşıyorum insanlardan.
Durum bu...

[mavimavi]

Genelde uysal olduğum söylenebilir. Ancak beni hayatta en zor duruma düşüren ve bir türlü değiştiremediğin yanım: saflık derecesinde iyi niyetli olmam...
Malesef insanlara güvenirim, inanırım ve malesef kazık yerim.
Kendimi ne kadar zorlasam da hiçbir zaman insanların davranışlarının arkasındaki art niyetleri anlayamıyorum.
Bu konuda çok kafa patlattım; çok değişmeye çalıştım. Ama olmuyor...
Bu yüzden, daha fazla başedemediğim için, daha fazla yaralanmamak için, yavaş yavaş uzaklaşıyorum insanlardan.
Durum bu...

bak nasıl doğru tahmin ettim angelsblue..çünkü ya çok iyi niyetli insanlar yada herşeye evet diyen uysal insanlar senin anlattığın duruma maruz kalıyor..seni çok iyi anlıyorum..ben de senin gibiydim hatta hala şu iyi niyetimi tam değiştirebilmiş değilim
ama naya dğeiştirdim..artık haksızlık olunca yada ters gelen bişi olunca anında tepkimi koyuyorum.yada art niyetli olan insanları hemen anlayabiliyorum..

çok zor bir durum dimi angelsblue; yeri geliyor en yakın dostların için bile zaman zaman daha geri plana düşebiliyosun dimi?.. ya hatta bazen insanın ailesi bile gereken ilgiyi,saygıyı veremeyebiliyor insana..sanırım bu şeyle ilgili hani hayatta bir kural vardır ya hayatta ayaklarını yere ne kadar sağlam basar ve hayatta ne kadar burda ben de varım,benim kurallarım da var diyebilirsek o kadar saygı görürüz..
benim arkadaş tavsiyem saflık derecesinde iyi niyetli olma..iyi bir insan ol, ama saf bir insan olma..kendine iyi bak..

[yaren25]

Sevgili angelsblue seni çok iyi anlıyorum. Ben bunu en çok üniversite okuduğum dönede hissetmiştim. Yurttaki oda arkadaşlarımla problem yaşamamak için sürekli onların istediği olsun diyordum,temizliğe yardım etmiyorlardı,özel eşyalarımı istediklerinde hiç düşünmeden veriyordum,para vs her konuda onlara yardım etmek için elimden geleni yapardım. Eve çıktığım dönemde de bu öyle oldu. Sürekli onların istediklerini yapmaya çalışırdım,yeter ki benden uzaklaşmasınlar,aramız bozulmasın diye...Ben sesimi çıkarmadıkça onların isteklerinin de ardı arkası bitmedi.Benim ailevi prolemlerim vardı ve çok ciddi sorunlar yaşadım finallere bile giremedim bütün derslerim bütünlemeye kalmıştı,ancak bu çok sevdiğim onlar için herşeyi yaptığım arkadaşlarım beni hiç aramadılar bile. Üniversitenin bitimine yakın kendimi tükenmiş ve işe yaramaz hissediyordum. Beni kullanıp attılat yani,onlar için değerli biri değildim ve beni bir kayıp olarak görmediler. Şimdi öyle değilim,kimse için kendi isteklerimden vazgeçmemeye çalışıyorum. Biraz uyandım ama değişim çok zaman alacak inş. en yakın zamanda bu fazla iyi niyetimizden kurtuluruz sevgili angelsblue

[sonbaharr]

Çok güzel ifade etmişsin, sözcüklere ne güzel dökmüşsün içindekileri.Evet malesefki iyi niyetli ve düşünceli olmak çoğunlukla işe yaramıyor.Kötülerin dünyası bu dünya ama yinede soyutlama kendini insanlardan,mutlaka seni anlayanda vardır be içlerinde,mutlaka...

[iyimser]

Kolay vazgeçilebilen biri olduğunu düşünüyorsan etrafını çok umursuyorsun demektir. Bırak biraz kendin için yaşa. Kim ne düşünüyorsa kim ne diyorsa desin, sen bildiğin doğrulardan vazgeçme ve en önemlisi yaptığın şeylerin karşılığını bekleme.

[angelsblue]

Başkalarını umursamamakla ilgili bir hikayeyi sizlerle paylaşmak istiyorum:

Fare Öyküsü
Evin minik faresi, duvardaki çatlaktan bakarken çiftçi ve
eşinin mutfakta bir paketi açtıklarını gördü. Kendi kendine:
- "İçinde hangi yiyecek var acaba ?" diye düşündü.
Bir süre sonra gördüğü paketin bir fare kapanı olduğunu
anladığında yıkılmıştı.
- "Evde bir fare kapanı var!, evde bir fare kapanı var!" diye
bağırarak telaşla bahçeye fırladı.
Minik fareyi telaş içinde gören tavuk, umursamaz ve bilgiç
bir tavırla başını kaldırdı ve gıdakladı:
- "Zavallı farecik...Bu senin sorunun benim değil. Bana bir
zararı olamaz küçücük kapanın" dedi.
Tavuktan destek bulamayan farecik bu sefer telaşla
domuzun yanına koştu ve,
- "Evde bir fare kapanı var!, evde bir fare kapanı var!" diye
adeta çırpındı. Domuz anlayışla karşıladı ama,
- "Çok üzgünüm fare kardeş ama dua etmekten başka
yapacağım bir şey yok. Dualarımda olacağından emin ol"
dedi.
Minik fare çaresizlik içinde ineğe döndü ve ,
- "Evde bir fare kapanı var, evde bir fare kapanı var!" dedi.
İnek ;
-"Bak fare kardeş, senin için üzgünüm ama beni
ilgilendirmiyor." dedi.
Sonunda farecik, başı önde umutsuz şekilde eve döndü.
Çiftçinin fare tuzağı ile bir gün tek başına karşılaşmak
zorunda olduğunu anladı....
O gece evin içinde sanki ölüm sessizliği vardı. Minik
farecik aç ve susuzdu. Tam yorgunluktan gözleri kapanacaktı
ki birden bir ses duyuldu.
Gecenin sessizliğini bölen gürültü, fare kapanından geliyordu.
Çiftçinin karısı, ne yakalandığını görmek için yatağından
fırladı ve mutfağa koştu.
Karanlıkta kapana, zehirli bir yılanın kuyruğunun kısıldığını
fark edememişti.
Kuyruğu kapana kısılan yılanın canı yanıyordu ve aniden
çiftçinin karısını ısırdı.
Çiftçi, karısını apar topar doktora götürdü. Doktor,
zehiri temizledi sardı. Çiftçi karısını eve getirdi, yatırdı.
Karısının ateşi yükseldi ve bir türlü düşmüyordu. Kadıncağız
ateş ve ter içinde kıvranıp duruyordu.
Böyle durumlarda taze tavuk suyunun gerekli olduğunu
herkes bilir, çiftçi de bıçağını alıp bahçeye koştu.
Karısı taze tavuk suyu çorbasını içti, biraz kendine geldi.
Karısının hastalığını duyan komşular ziyarete geldiler.
Onlara ikram etmek için çiftçi domuzunu kesti......
Çiftçinin karısı gittikçe kötüye gidiyordu. Yılan, belli ki
çok zehirliydi. Birkaç gün sonra çiftçinin karısı iyileşemedi
ve öldü.
Cenazesine çok sayıda kişi gelince hepsine yeterli et
sağlamak için çiftçi ineği mezbahaya yolladı.....
Fare tüm bu olanları büyük üzüntü ile duvardaki deliğinden
izledi...

Aslında başkalarını umursamayanlar, kendilerini umursamamış olurlar.. Arkadaşlarından kolaylıkla vazgeçenler, kendilerinden vazgeçerler.. Çünkü şu yaşadığımız evrende herşey birbirine bağlıdır; hepimiz görünmez bağlarla bağlıyız birbirimize.
O insanlar bunu anlayamıyorlar. Birgün gelir hayat onlara bunu anlatır diye umut ediyorum sadece...

[iyimser]

Merhaba angelsblue. Sen benim yorumum üzerine bunu yazdıysan eğer hemen cevap vereyim. yanlış anlaşılmış olabilirim... etrafını tabii ki umursayacaksın ben sana sadece onların senin hakkında ne düşündüğünü umursamamanı önerdim

[angelsblue]

Hayır genel olarak bu hikayeyi paylaşmak istedim sadece.
Anlatmak istediğim tam da buydu diye...
Umursamayan ben değilim, olamam da zaten. Ben o insanlar gibi hiç olmadım.
Başkalarının ne düşündüğünü umursamamayı başarabilsem zaten sorunlarım %95 oranında çözülürdü...