PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Obsesifler kendilerin saklamasın birbirimize yardımcı olalıM



Sayfa : [1] 2

Çise
17-07-2005, 12:52 AM
psikiyatırımdan duyduğuma göre obsesifler kendilerini saklarlarmış.internette bile yazı yazmaya korkarlarmış.bende bir obsesifim ve birbirimize yardımcı olursak daha kolay atlatırız gibime geliyor.ben genelde kendim gibileri düşünüyorum ne yapıyorlar kaç kişi var böyle onların hayatları nasıl diye benim gibi düşünen varmı aranızda??varsa eğer paylaşalım durumlarımızı...içimizi döküp rahatlayalım

17-07-2005, 01:09 PM
KARDEŞİM ÇİSE,

HOŞ GELDİN ÖNCELİKLE....HEPİMİZ BURAYA BİR ŞEYLER ALMAYA VE VERMEYE...VE
HATTA ÖĞRENMEYE GELDİK...SANA KATILIYORUM...''ÖZEL'' KONULAR DIŞINDA...BURA-
DA İÇİMİZİ DÖKÜP RAHATLAMAK,BİRBİRİMİZE YARDIMCI OLMAK NE KADAR GÜZEL...
BENDE SENİN GİBİ DÜŞÜNMÜYOR DEĞİLİM...BU SAYFADA VE ÜYE OLDUĞUM 3 SAYFADA
YAZMAK BENİ MUTLU EDİYOR...VE BEN HAZ DUYUYORUM...VE RAHATLIYORUM...İNSANIN KENDİNİ SAKLAMASINA GEREK YOK BENCE...AMA HADDİNİ
DE AŞMAMASI GEREKİYOR...KISACA BEN ''OBSESİF'' DEĞİLİM...SEVGİYLE KAL


RABBİNİ BİLEN,HADDİNİ BİLİR
--------------------------------------------------

sakirdilek
18-07-2005, 01:12 AM
ben de sıkı bir obsesifim. biraz garip ama. sürekli tuvalete gitme hissi duyuyorum. bunları

yeneriz umarım.

Çise
19-07-2005, 02:50 AM
dün yazdığım bu yazıya bugün cevap aldığım için çok mutlu oldum teşekkür ederim arkadaşlar size.
sakirdilek o tuvalet takıntısı el yıkama isteğinden kaynaklanıyor sanırım bende öyle oluyordu 2 aydır tedavi gördüğüm için artık yapmıyorum insanın obsesifliğinden azda olsa kurtulması kadar güzel bişey yok.normal bir hayatın var olduğu bilmek çok güzel bişeymiş benim tedavim hala sürüyor tedavi görmeyen arkadaşlar varsa bir an önce başlasın ve kurtulsun ben azda olsa kurtuldum darısı başınıza
yazılarınızı bekliyorum.içimizde bişey kalmasın...

hayali
18-10-2005, 04:32 PM
selam, arkadaşlar yaptığınız çok güzel bi şey. saklayacak bi şey yok. böylece iyileşip diğerlerine iyileşilebileceğini göstermek çok daha mutluluk verici. diğerlerine bi ışık yakıyorsunuz.

Çise
25-10-2005, 03:47 AM
Ben bu konuyu açalı çok zaman oldu ama istediğimi başaramadım.Amacım sadece çıkmaza düştüğümüz anda aynı şeyleri yaşadığımızı birbirimize göstermek ve destek olmaktı.Tabi düzeldiğimizin mutluluğunuda beraber yaşamaktı.Ama olmadı. Maalesefki insanın ailesi bile bu rahatsızlığı net anlamıyor.Dolayısıyla bizi anlayan psikolog ve psikiyatırlar kalıyor.... :(

sed
27-11-2005, 06:28 PM
selam..ben obsesif kompulsif ile senelerdir tanışıorum..ilkokulda baslayan rahatsızlıgım aralıklı olarak devam etti.simdi yok denebılecek kdr azaldı..
bu yuzden buradakı arkadaslara yardımım olabılecegını dusundum..ve uye oldum..bu hastalık genelde streslı bır durum sonrası ortaya cıkar ve aılesınde olanlarda daha sık rastlanır.kişi yaptıgı haraeket ve dusuncelerın anlamsızlıgının farkındadır ama engelleyemez..işte en cok sıkıntı verende budur..ben daha cok dusunceye yonelık obsesyonlara sahıptım yanı aklıma gelen ve engelleyemedıgım dusunceler kı bunlar genellıkle aslında hiç dusunmedıım olmasını hıc ıstemedığım korktugum seyler olur..asıl önemli olan dusunce geldıgınde onu durdurmaya calısmamak dusuncenın akmasına ızın vermek.ne kdr durdurmaya calısırsanız o kadar cok gelecektır bırseyı dusunmemelıyım dersenız daha cok dusunursunuz..duşunceyı normal kabul edın ve gecın..yapmak kolay dııl ama tek yolu bu..aklımıza gelen dusuncelerı bız secmıoruz bunu unutmayın ve dusuncelerınızden dolayı suclu olmassınızz..ilaç tedavıde önemli ama tek bır ilaç ve serotonin içeren bır ilaç kullanın..dahhaaa yazacak bırsuru sey varr..ama sımdılık bu mesajı gnderıım eger ılgılenen olursa buradan yardımcı olmak ısterım cunku benımde en ihtıyacım olan sey benım gbı ınsanlarla konusmaktı..garıp oldugumu bıtek benım böle oldugumu dusunurdum..o yuzden yardımcı olabılırsem sevınırımmm

27-11-2005, 10:21 PM
Bende bu hastalıkla 3 yıldır yaşıyorum ama yeni tedavi görmeye başladım .Kendim gibi birilerinin yazısını bile görmek inanın bana mutluluk veriyor.Tedavi olmadığım zamanlarda çok zor bir dönem geçirdim.Böyle bir durumun yalnız bende olduğunu düşünürdüm.Ama şimdi durumun farklı olduğunu gördüm.Bende birbirimizi çok rahat anlayabileceğimizi biliyorum.Birbirimizle iletişim halinde olmanın faydalı olacağına inanıyorum ...

siyah_i
28-11-2005, 01:50 PM
arkadaşlar benimde sorunlarım var ama pek takıntı gibi değil sanki...ben altın gümüş gibi takılara dokunamıyorum..temas edemiyorum edersem de ellerim yapış yapış oluyo sanki...başka biri dokunsa bile aynı şekilde kötü oluyorum...bi de parmak kütletme olayında beyin damarlarım sanki bi balon gibi sönüveriyor...bana da yardımcı olun lütfen

lizardKing
29-11-2005, 12:56 AM
Merhaba
Yaklaşık 11 senedir obsesif - kompulsif bozukluk belasıyla uğraşıyorum. bende dini ve cinsel obsesyonlar şeklinde başladı. çocukken tanrıyı, peygamberi inkar ve tanrıya küfür düşünceleri nedeniyle çok korkardım ve utanç duygusu yüzünden kimseye anlatamadım. dolayısıyla bunun bir hastalık olduğunu bilmeden senelerce boğuştum durdum. bu düşünceler zamanla çok sıklaştı ve insanlardan uzaklaşmaya başladım. kekemeliğimin de bunda payı var. cinsel obsesyon kısmı başladığında ergenlik çağımdaydım. akrabalarımla, arkadaşlarımla ilgili cinsel dürtüler, düşünceler oluyordu. hastalığın etkisi midir bilmiyorum ama şüphecilik de o dönemde başladı. ocd nedeniyle sürekli takıntılarım oldu. sayma, kontrol etme, el yıkama, kirlilik hissi. öss'de doldurduğum boşlukları kontrol edicem diye yarım saat kaybettim. kısacası bu hastalık hayatımın her dönemini etkiledi. bu durumun yarattığı bunalım depresyona neden oldu. tesadüfen okuduğum şehirde tanıştığım bir obsesif sayesinde 1 sene önce doktora gittim ve ilaçlar sayesinde şimdi çok daha iyiyim. depresyon, şüphecilik, sosyal çekingenlikte pek düzelme olmadı ama obsesifliğim ve takıntılarım çok azaldı.

sed
29-11-2005, 02:56 AM
selamm..ewet bende yazdıım gbı benım gbı bırılerını duymak bılmek ısterdım..o yuzden aynı yada benzerı seylerı yasayanları görmek insana destek oluyor .gercı kımseye olmasınnn böle seyler..ama olanda paylasırsa rahatlıor..

obsesif düşünceler zaten değer verdiin önemsediğin seyler hakkında gelıo..düşünsenize hiç aldırmadıgın bırsey hakkındakı dusunceye zaten takılmazsın..ama en deger verdıgın kısıler veya kavramlar hakkında bır dusunce geldıı zaman ben bunu nasıl dusundum nasıl olabılır dıe endıseye kapılıor insan ve panik kalp atısında hızlanma terleme gbı belırtıler oluyor..nasıl dusundum dıe butun gun aklndan cıkmadıı gıbı dusunmemeye calıstıgın ıcın daha cok aklına gelıyor..size bırdaha hıc elmayı dusunmeyın desem aklınıza sureklı elma gelmezmı..işte buda böle bısey..o yuzden elma nası sıradan bırsey gbı aklınızdan gecıp gıdıyorsa dusunceyede ızın verın..ve kompulsyonlarını yanı gelen dusunceyı telafı etmek ıcın bırsyler tekrarlama gıbı seylerı yapmamaya calısın.bunlar bızım ıstegımızle aklımıza gelen seyler degıl eger öle olsa gercekten böle dusunsek zaten rahatsız olmayızzzzzzz..

sed
29-11-2005, 03:05 AM
tekrar merhaba..
bahsettıgın altına dokunamama gbı takıntılar,gecmıs yasantılarla ılgılı oluyor..yanı kucukken belkı bebekken gordugun bırsey bıle sen farkında olmadan bılıncaltında öle bır etkı yaratabılıyor..bazen anne karnındakı olaylar bıle bebegın ruh saglıgını etkılıyor..yanı muhtemelen bu takıntıların gecmıste gördugun yada duydugun bırseyle ılgılı..olayı unutmus olabılırsın ama bu etkısı kalıyor..bunların tedavısı bır terapıstle gecmıse donerek bılıncaltındakı olayın ortaya cıkartılmasıyla saglanabılıyorr..yanı senın problemın tam olarak bumu bılemem tabı ama benım bıldıklerım bunlar:)

Çise
29-11-2005, 07:54 AM
Arkadaşlar öncellikle katılımınız için çok teşekkürler herkesini sorununu açık açık ifade etmesi güzel böylece ortak bazı durumlarımızı daha rahat farkediyoruz.
ben gerçi artık hastalığım konusunda ve hayatım konusunda baya sorunlar yaşıyorum ve üstesinden gelememeye başladım bu hastalığn bir insanın hayatını eline geçirmesi ne kadar kötü
arkadaşlar yazmaya devam edelim yazdıkça daha çok şey çıkıcak eminim

lizardKing
29-11-2005, 04:16 PM
bende de tekrar artmaya başladı. ilaçlarımı (lustral ve risperdal) bir süredir kullanmıyordum. tekrar kullanmaya başladım ve dün risperdal'in felç ve ölüm riski olduğunu öğrendim. şimdi de garip bir şekilde sürekli felç olacağımı düşünüyorum. ne yapabilirim

Çise
29-11-2005, 11:12 PM
bende şu an ilaçlarımı kullanmıyorum yarin doktor kontrolünde tekrar başlıcam.sende ilacı bırakınca eskiye dönüş olmuş sanırım.diğer ilaçınla ilgili kaygını doktoruna söyle bence ona göre bir çözüm bulunur elbet

denizde82
30-11-2005, 01:38 AM
slm arkadaşlar
sitenizin yeni üyesi olarak,yeni yeni keşfediyorum yazılarınızı ve çok beğendiğimi itiraf etmek istiyorum.yazılarınızı okudum,belki yardımım olur die düşündüm.takıntılarda özellikle tavsiye ettiğimiz üstüne gitme davranışıdır.yani sizi rahatsız eden , ya da rahatsız ettiğini düşündüğünüz şeyin üstüne gitmenizdir.böylelilke yavaş yavaş bu rahatsızlıktan kurtulacaksınız.ama bunu gerçekten istemek çok önemli, dolayısıyla bu hastalığı yenmek için kişinin bunu gerçekten istemesi çok önemli.ayrıca ilaç tedavisi de gerekiyor.çalıştığım yerde psikiyatristlerimiz fawerin adlı ilacı öneriyor.ilaç kullanımında titiz olunması gerekiyor.en az 3-4 ay düzenli olarak kullanılmalı ve her ay kontroller şart.bunun yanında psikoterapilerin de çok faydası var.burada sizin birbirinizle konuşmalarınız da çok etkili.yani bu sıkıntıyı içinizden atıp, başkalarıyla paylaşmanız çok güzel.umarım faydam olmuştur,iyi günler sizlere

sed
30-11-2005, 03:17 AM
bu hastalıgın en kötu tarafı sureklı tekrarlayabılecek olması..bununla yasamayı ögrenmemız gerekıyormus cunku zaten hafıf halde herkeste olan ama abartıldıgında hastalık olarak kabul edılen bır rahatsızlık..ewet ustune gıtmekte cok önemlı gercı ben onu pek basaramadım ama doktorların tavsıyesı bu yönde..doktorum bana bu hastalıgın guzel taraflarını dusunmeme ve yasamaya alısmamı solemıstı..mesela bırcok ınsandan daha detaycı ve mukkemmellıyetcısınız yanı ayrıntı gerektıren ıslerde basarılı olma sansımız yuksek..aklımıza gelen dusuncelerde hayal gucumuzun kuvvetlı oldugunu gosterıyor..doktorum bırcok bulusun önce sacma bulundugunu ve sacma seyler dusunmeden duzgunlerını bulamayacagımızı söledı..haklıda:)

Çise
30-11-2005, 03:59 AM
fazla detaycı olmak bezen çok boğuyo doktorumla ilk konuşmamızda şöle bir diyalog geçmişti ve çok gülmüştüm.sevgilin varmı dedi yok dedim olamaz ki zaten dedi hakkatende öle kimseyi beyenemiyorum çok fazla şeyi önemsiyordum ben bile boğuluyorum ama artık mükemmeliyetçiliğimi hafifden bıraktım daha rahatım şimdi üstümden yük kalkmış gibi önceden hiçbişeyim düzgün olmadan dışarı çıkamazdım şimdi rahatım umursamıyorum önemli olan insanın içi gereğinden fazlası hikaye bunu öğrendim en azından:):)

03-12-2005, 11:47 PM
selam...

bende genellikle obsesyonlar oluyor,kompulsiyonlarım pek yok.Bende düşünceyle ilgili obsesyonlar var ve bunların içinde özelikle dini obsesyonlar beni çok rahatsız ediyordu ama tedavi görmeye başladığım dönemden beri bu düşüncelerin akmasına izin vermeyi öğrendim başta zor oldu ama başka çare yok ve şimdi çok uzun zamandır hissetmediğim kadar iyi hissediyorum kendimi tabi ilaçlarında etkisi vardır ama insanın huzurlu ve mutlu olmasının ne kadar güzel bir şey olduğunu insan yaşayınca daha iyi anlıyor.

Benim obsesyonlarım düşünce ağırlıklı olduğu için 3 sene kimseyle paylaşmadım bunları.Gerçekten çok zor günler yaşadım ve bu obsesyonlar hem dini olduğu için hemde düşünce olarak aklıma gelmesini istemediğim aklıma gelmesinden çok korktuğum şeyler olunca haliyle çok zor oluyordu.Dini obsesyonlarda olunca insanlarada anlatamadım.Hep bunlar benim aklımda oluyor niye müdahale edemiyorum diye çok uğraştım ama bu düşünceler çabayla kovulamıyor sonuçta şimdi nasıl davranmam gerektiğini psikiyatristim sayesinde öğrendim artık eskisine göre çok iyiyim.

Benim gibi düşünce obsesyonları olanları okudum ve özellikle benzer durumda olanlarla bu konuda iletişm kurabilirsek çok sevinicem ve lütfen birbirimize destek olmaktan vazgeçmeyelim...

lizardKing
04-12-2005, 02:23 AM
benim tesbitim kesinlikle moralle yakından alakalı bir rahatsızlık oldugu. moralim iyi oldugu zamanlarda bu tur dusuncelerin pek gelmedigini hatirliyorum. ne yapip edip moralimizi yuksek tutmaliyiz bunu biliyorum ama hergun o kadar cok sey oluyor ki.. ya da olmuyor da biz mi yaratiyoruz.. yani herseyden bi anlam cikarmaya calisan bir insanim ben. su sunu niye dedi? bu niye boyle yapti? bunlar surekli kafamdan geciyor. sanirim once bunu aşmam gerekiyor..

Çise
04-12-2005, 03:16 AM
evet kesinlikle moralle alakalı zaten.ne kadar mutluysak takıntılarımız azalıyor ama ne kadar mutsuz ve yalnızsak o kadar çok düşünüyor ve takıntılarımıza geri dönüyoruz.tabi sadece sebebi mutsuzluk değil.ilaç tedavisi ve bizim çabamız şart hale geliyor.en üzüldüğüm noktada insanların bizi anlıyamaması benim anlatığım insanlara bahane gibi geliyor bir çok şey bahane olsa doktor tedavi edermi böyle abuk subuk düşüncelerle karşılaşıyorum.ama artık kimseye bişey anlatma çabası içine girmiyorum.doktorum ve psikoloğum bilsin ve anlasın yeter
arkadaşlar bu forma ilk yazıyı yazan biri olarak kendimde sorumluluk hissediyorum ve birbirimizle iletişime geçme isteklerinin olduğunu gördüm ve ne yapalım diye düşünüyorum.sizin tavsiyeniz nedirr??

04-12-2005, 02:12 PM
Benim tavsiyem dediğimiz gibi birbirimizle iletişim halinde olmamız ama bu iletişim sadece bu sayfada kalmalı mı onu bilmiyorum bu herkesin alacağı bir karar.Dediğiniz gibi insan yalnız kalınca obsesyonlar artıyor,doktoruma ilk gittiğimde bana bu hastalığın yalnızlık hastalığı olduğunu söylemişti.Durumumuzun iyileşmesinde sevgininde çok büyük etkisi var çünkü ben insanlara sevgiyle samimi bir şekilde yaklaşırsam ve onlardan da benzer tepkiler alırsam çok mutlu oluyorum ve mutlu olmakta durumumun iyi olmasında çok etkili oluyor. Bende çise'nin dediği gibi diğer arkadaşların tavsiyelerini bekliyorum...

denizde82
04-12-2005, 11:57 PM
yazılarınızı okudum.benim böyle bir rahatsızlığım yok ama yardımcı olmak isterim size.bu hastalıkta ilaç tedavisi olumlu sonuçlar veriyor.yazılarınızda kimsenin sizi anlamadığından bahsetmişsiniz,evet malesef toplumumuzda psikolojik rahatsızlıklar yeni yeni anlaşılmaya başladı.bazılarına göre bunlar bahane gibi geliyor gerçekten.mesela sınav kaygısı olan bi kişinin sınavdan önce karnına ağrılar girmesi olayı başkalarına göre sınava girmemek için bahane olarak görülebiliyor malesef.
hayatımızın çok değerli olduğunu unutmayın.onu güzelleştirmek de mahvetmek de bizim elimizde.psikolojik rahatsızlıklarla savaşmak biraz sabır ve zaman istiyor.kişinin kendine inanması ve pes etmemesi çok öenmli bi nokta iyileşmede.tekrar görüşmek üzere

Escobar
07-12-2005, 06:29 AM
Merhaba arkadaşlar.Ben de bir obsesifim.Tam olarak ne zaman başladığını bilemiyorum ama üç yıl önce üniversite son sınıftayken başladığını (ya da su yüzüne çıktığını diyelim ) zannediyorum.Sınav vardı ve gece ders çalışırken birdenbire acayip şeyler aklımdan geçmeye başladı.Ve kafamdan bir türlü atamadım bunları.İnançlı bir insan olmama ve Allah'ın varlığına ve birliğine inanmama rağmen bir anda Allah var mıdır? gibi başlayan bir düşünce sağanağı ve gittikçe kötüye ve istemediğim bir şekil almaya doğru giden bir düşünceler silsilesi.Sabaha kadar ders çalışamadım hatta sınava girmeyip rapor aldım.Bu benim hatırladığım şiddetli ilk belirtiydi.Ama sürekli değildi.Fakat bir iki ay boyunca zaman zaman derin düşüncelere dalmaya başladım.Bildiğim şeyleri sadece dini değil,her konuda tekrar tekrar sorgulamaya başladım.Elimde olmadan sürekli düşünüyordum.Ve düşündükçe herşey daha kötü bir hal almaya başlamıştı.Düşünmek istemiyordum ama gittikçe daha fazla düşünmeye başlıyordum.Her an her dakika kafamda düşünceler,diyaloglar,sorgulamalar,normalde aklımın ucundan bile geçiremeyeceğim anormal düşünceler...Daha evveline gidersek arkadaşlarım detaycı ve olayları çok düşünen bir insan olduğumu hep söylerdi.Ve zeki bir insan olduğum söylenir.Gerçi zekamın bile köreldiğini düşünüyorum.Demek istediğim bu hastalık zeki,detaycı,ayrıntıcı insanlarda görülüyor herhalde.Ben bunun bir hastalık olduğunu bile bilmiyordum açıkçası.Üç yıl boyunca kendi kendimi yedim arkadaşlar.Bir ara depresyonla ilgili bir şey gördüm gazetede belirtilerin büyük kısmı örtüşüyordu.Depresyonda olabilirim diye düşündüm.Adeta kafamın içinde yaşamaya başladım ve eski halimi çok özlüyorum.Durumumun obsesif kompulsif hastalığı olduğunu internette bir araştırma yaparak öğrendim.İnanın bana benim gibi başka insanların olacağını düşünmüyordum.Keşke kimsede olmasa ,ama başkalarında da olduğunu öğrenmek en azından bunun bir hastalık olduğunu bilmemiz açısından olumlu.Üç yıldır hayattan zevk aldığım,huzurlu olduğum an çok azdır.Beynimizi sürekli kemiren ve gittikçe hayatı daha da zehir eden lanet olası bir hastalık!Sürekli düşünceler,tekrarlanan acayip ve başkası görse 'ne yapıyor bu adam? deli herhalde ' diyebileceği davranışlar baş ağrıları,suçluluk hissi,yalnızlık.En önemlisi de giderek artan bir yalnızlık hissi.Yalnızlık mı bu hastalığı tetikliyor yoksa hastalık mı yalnızlığa yol açıyor bilemiyorum ve merak ediyorum.Bu hastalığın bilinen bir sebebi var mıdır?Sonuçta hiç birimiz böyle doğmadık arkadaşlar.Ve hayatlarımızın belli bir noktasında buna yakalandık ya da farkına vardık diyelim.Birbirimize destek olalım,yardımcı olalım,hepimize geçmiş olsun.

09-12-2005, 03:17 PM
Evet escobar dediğin gibi bende bunun bir hastalık olduğunu düşünmüyordum,bende bunlarla 3 senedir uğraşıyorum ve çok zor günler yaşadım.Benimde en çok dini obsesyonlarım vardı inançlı biri olduğum halde bunlara bende takıldım ve zamanla onlardan uzaklaşmak istedikçe daha çok yoğunlaştılar. Bunlar benden başka kimsede olmaz diye herkesten de sakladım sonunda hiç bir şey yapamaz oldum günlük hayattan tamamen koptum kendi dünyamla savaşıyor ve hala kendi kendime bu düşüncelerle uğraşıyordum tabi bu beni aksine daha kötü duruma getirdi.En sonunda bir gün internette dolaşırken psikiyatrik rahatsızlıklara bakıyordum ve bendeki belirtilerin obsesif kompulsif rahatsızlık olduğunu gördüğüm an neler hissettiğimi anlatmam gerçekten çok zor sevinsem mi üzülsem mi bilemedim...Şu anda 2 aydır tedavi görüyorum ve günlük hayatıma da eskisinden çok daha rahat devam edebiliyorum önemli olan bu düşünceleri kovmaya çalışmak değil onların geçmesine izin vermek bu ilk başlarda zorluyor insanı ama başka çare yok ilaç tedaviside görüyorum onlarında etkisi vardır tabiki...Benim hikayemde böyle işte...Görüşmek üzere!

Çise
12-12-2005, 07:12 PM
bu hastalık zekayı fazlasıyla köreltiyo.çünkü beyinde bir kimyasal normal insanlara oranla bizde daha düşük.bende zeki bir insan olduğuma inanıyorum ve zekadan ziyade şuaralar kendimi aptal gibi hissediorum.bu hissi yaşamak çok normal tabi.bende 3 yıl bununla yaşadım bende sizler gibi internetten öğrendim hasta olduğumu.zaten bu hastalığın erken farkedilmesi bir mucize gibi.en nefret etiğim ise yalnızlık hissinin artması ve zaman zaman kendimi çaresiz ve mutsuz hissetmem beni yıldırıyor...

Escobar
13-12-2005, 05:43 AM
Peki Çise bu hastalığın ortaya çıkış şekli ve sebebi nedir?Sen doktor yardımı almışsın bilirsin.Niçin daha önce yoktu da sonradan böyle birşey başladı?Bu beynin salgıladığı sıvının az olması durumu sonradan mı gelişiyor yoksa doğuştan itibaren bu madde eksik mi salgılanıyor?Başka sebepleri de olabilir mi?Yani tüm obsesiflerde bu madde eksikliği var mı?

Çise
13-12-2005, 03:07 PM
aslına bakarsan bilimde bu konuda net bir açıklama yapmıyor sadece bu hastalığın beyinde ki serotonin denilen kimyasalın azalması sonucu ortaya çıktığını sölüyor.hastalığın çıkış nedeni herkesde farklı.bi de genetik bir hastalık ailede birinde varsa başkasında olma ihtimalide söz konusu oluyor.mesela benim babam takıntılıdır bendede 3 yıldır bu takıntılar baş gösteriyo.hastalık biranda başlıyor ama biz hemen farkedemiyoruz bunun bir hastalık olduğunu öğrenmek zamanımızı alıyor.zaten hemen öğrensek bu bir mucize olur.ama %70 ilaç tedavisi şart kalan kısımda biz ve çevremize kalıyor.Aşık olunca bu maddenin beyinde arttığı söleniyor ilaç tedavisi yanında birde aşık olabilirsek düzelebilirz belki:))tabi birini beyenebilirsek...ben bildiklerimi aktarmaya çalıştım umarım yardımcı olur...

Escobar
13-12-2005, 07:55 PM
İlaç tedavisi ömür boyu devam ediyor mu?İlaçları bırakınca tekrar eski hale dönülüyor mu ?Ve ilaçların uyku hali,uyuşma gibi etkileri de var mı?Ya nereden tutulduk bu belaya sonumuz hayırlı olur inşallah...

Çise
19-12-2005, 08:46 PM
ilaçlar herkes için farklı o konuda yorum yapamam.ama sanırım sen dr.tedavisi görmüyorsun?kurtulucaz inşallah hep birlikte

melankolirizm
19-12-2005, 11:46 PM
slm ben farklı bir bakış açısı sunmak istiyorum. neden bazı konuları konuşmayarak kendi kendinizi tedavi etmiyorsunuz. örnek, bir takıntınız- saplantınız var bunu hiç konuşmayarak hatırlamamanız mümkün . biliyorum bazıları kızacak bana fakat farklı bir açı denemeden bana kızmak yerine deneyin daha sonra her türlü eleştiriye açığım. ok, birçok durumu konuşmak zorundayız ben ütopya birşey sunmuyorum size, emin olun kimse zararlı çıkmayacak. bir tibet sözü var ; aslında yapmak yoktur yapmamak vardır . ben size inanıyorum siz de kendinize inanın.

Çise
20-12-2005, 12:32 AM
onu yapmamamız pek kolay değil.öle olsa istem dışı bir çok hareketimizi yapmayız.kendimizi zorlamamız biraz zor oluyor açıkcası. yinede fikrin için kendi şahsım adına teşekkür ederim .bence artık birazda neleri yendik yada neleri yenmeye çalışıyoruz şu an onları yazalım.bakalım ne kadar çok şeyi aşmışız farketmediğimiz neler var onlara bir bakalım bence...

Escobar
22-12-2005, 09:24 AM
Çise ben doktor tedavisi görmedim hiç onun için soruyorum zaten.İnşallah kurtuluruz yoksa hayat her geçen gün daha çekilmez oluyor.Geçen gün birisiyle konuştum.Bu hastalıktan bahsettim.O da bana böyle bir tanıdığı olduğunu,hatta o tanıdığının saç dökülmesi takıntısı olduğunu söyledi.Halbuki saçım dökülüyor dediğinde hiç saçı falan dökülmüyormuş o arkadaşının.Ama artık psikolojik midir nedir adam öyle takmış ki bunu kısa bir zaman içinde de saçlarının büyük kısmı dökülmüş.Şu hastalığın insanın kendi kendine yaptırdığına bakın.Bir kere taktımı kafaya sonu gelmez,şimdi bu hastalığı bilmeyenler 'hadi canım olur mu öyle şey' insan kendine niye zarar versin ki durup dururken diyecekler belki ama ben o adamı tanımadığım halde psikolojisini çok iyi anlayabiliyorum.Ayrıca melankolirizm arkadaşım bu olay yapma konuşma olayı değil.Olay beyinde bitiyor.Herkeste farklı obsesyonlar var,düşünce,yapma,tekrarlama,vs..gibi.Fakat hepsinin temeli psikolojik.Yoksa ben bunu yapmayayım,ben bunu düşünmeyeyim deyip de kurtulamıyorsun kolayca.Öyle olsa herkes aşardı bunu zaten.Yine de tavsiyelerin için sağol.Tekrar herkese geçmiş olsun,hep birlikte iyileşmek dileğiyle...

balikesir72
22-12-2005, 01:29 PM
selam arkadaslar obesyon ne demek kusura bakmayin soruyorum am bilmiyorum bendede varmi acaba

Escobar
23-12-2005, 01:32 AM
balikesir 72,obsesif kompulsif bozukluk hakkında bu linklerden bilgi alabilirsin.Ayrıca internette araştırırsan da karşına bir çok sonuç çıkar.Bu forumda yazılanları okursan da bayağı bilgi edinirsin.İnşallah sende böyle bir durum yoktur.

http://lokman.cu.edu.tr/psychiatry/KAYNAK/pfizer-okb.htm

http://www.populermedikal.com/obsesif.asp

http://www.psikiyatri.net/cat/index.php show=detailed&ID=136&refer=0


http://www.aile.selcuk.edu.tr/psikiyatri/okb.htm

dilek ece
24-12-2005, 03:26 AM
merhaba,ben yeni üyelerden..forumdaki mesajları ilgiyle okudum..bir çok obsesif durmdan bahsediliyor..üstelik bir çoğunuz ciddi bir tedavi içinde..ben bir obsesif miyim bilmiyorum..ama takıntıların var mı diye sorarsanız,çooook...elbise dolabımda tüm askıların sapları aynı yönde olmalı,kıyafetlerimde tabii,çamaşırlar hep kendi renklerinde mandalla aslımalı ya da tüm mandallar beyaz olmalı, tablolar duvarın eni boyu ölçülüp öyle asılmalı ve aynı oda da bulunan tüm tablolar için bu işlem tek tek yapılmalı, halı, yastık,örtü gibi eşyalarda simetriye dikkat edilmeli,mutfaktaki tencere-tava,bardak-çanağın boylarına,saplarına,renklerine göre dizilmelerini hiç saymıyorum..
bu durumda ben obsesif miyim??? öyle olsam bile ben bu takıntılarımı seviyorum..bunlar benim bir parçam..evet zaman zaman beni yoruyorlar ama bunlar aynı zamanda benim yaşam biçimimi de oluşturuyorlar..
sosyal yaşamımı engelleyecek boyuta gelmedikleri sürece ben de kalabilirler...

Çise
24-12-2005, 05:10 AM
arkadaşım sendede simetri takıntısı olabilir.bunu sadece obsesiflikle ilgli olan araştırmalarımdan sölüyorum kesin olarak değil yanlışlık olmasında.buarada merak ettiğim bişey var.burda bu bölüme yazı yazan arkadaşlardan bişey istiyorum yaşlarınızı ve çalışma yada okuma durumlarını yazarmısınız? genel durumu merak ettim sadece onun için soruyorum.katılırsanız sevinirim

sakirdilek
24-12-2005, 06:08 AM
Ben 24 yaşındayım, son sınıftayım, Ankara da oturuyorum

Tabiki sıkı bir obsesifim. Çise bunları sordu diye yazmak istedim.

Bu hastalığın insanları yalnızlığa ittiği defalarca yazılmış. Burada bir şekilde dertleşebiliyoruz. Ama bunu daha ileri götürerek msn de buluşabiliriz hatta ileride görüşebiliriz de. Organizasyonu Çise ye bırakıyorum. Ben bayağı tecrübeliyim bu hastalık konusunda çünkü epey zamandır hastayım, Tabi iyileşmedim ama yine de bazı arkadaşlara yardımcı olabilirim ya da sizler bana yardımcı olursunuz

melankolirizme not: Bu hastalığı konuşmamak iyi bir çözüm yolu değil. Çünkü konuşmaktan kaçınmak, düşünmekten kaçınmaya çalışmak obsesiflerde başka takıntının doğmasına yol açabillir. Halbuki obsesif birinin yapması gereken hiçbirşeyden kaçınmamaktır. Hatta o takıntı düşüncenin gelmesine izin vermek bir tedavi metodu.

Çise
24-12-2005, 06:14 AM
sakirdileğin mesajına istinaden.bu konuşma dertleşme konusunda neler yapalım tavsiyelerinizi bekliyorum msnde yada başka bir şekilde konuşmak isteyen paylaşmak isteyen insanlar varsa bir şeyler yapabiliriz.en azından yalnız olmadığımızı daha çok anlarız.önerilerinizi bekliyorum...

Escobar
24-12-2005, 01:06 PM
Çise,valla bence de iyi olur.Görüşmek ve irtibatta olmak faydalı olacaktır diye düşünüyorum.Bu görüşmenin nasıl olacağı konusunu sizlere bırakıyorum,herkes fikrini söylesin,görüşmenin çeşidi benim için farketmez,ama faydası olacağı kesin.Özellikle lizardking,kratzel ve sed 'in de katılımasını isterim. Görüşmek üzere...

29-12-2005, 05:41 PM
merhaba yazdıklarınızı okudum.bencede msn fikri falan güzel başka tavsiyeleri olanlar varsa iletişim konusunda daha farklımı davranmak istersiniz, size bırakıyorum.bu arada kendimi tanıtıyım .ben 19 yaşındayım bursada ünv. 1. sınıf okumaktayım . şimdilik yeterlimi bilmiyorum.çoğunluğun iletişim konusundaki fikri nedir öğrenmek isterim...

elika
29-12-2005, 06:33 PM
benimde takıntılarım var :cry:

29-12-2005, 06:56 PM
ELİKA SENİN TAKINTILARININ OLDUĞUNU BİLİYORUZ. :D :D :D :wink:

elika
29-12-2005, 10:36 PM
TERBİYESİZLEŞME İNSANIN PSİKOLOJİK SORUNLARIYLA DALGA GEÇİLMESİ EN BÜYÜK TERBİYESİZLİKTİR.YAZI SANAA

30-12-2005, 10:34 AM
MELANKOLİYE TERBİYESİZ DİYECEK SON KİŞİSİN BENCE ELİKA.
SEN O GİTTİĞİNDE OLUMSUZ BİR SÜRÜ ŞEY YAZIYORSUN. O ZAMAN SEN TERBİYELİSİN. MELANKOLİ TERBİYESİZ ÖYLEMİ.
BUNA KARGALAR BİLE GÜLER. :D :D :D

30-12-2005, 11:18 AM
Değerli Arkadaşlar,

OKB hastalığının iyileşmesi gayet mümkünmüş. Ben de ömür billah kurtulamayacağımı sanıyordum, hele hele moralim bozuk iken kompulsiyonlarım fena halde artıyordu. Ama bir önceki "OKB iyileşebiliyor" başlıklı yazımı okuyabilirseniz orada bunun beyinlerimizle ilgili bir sorun olduğundan ve tam da bu yüzden çözümünün beyinde başladığından dem vurmaya çalıştım.

Bir ölçüt bulunmamakla beraber, ben şimdi rahatlıkla %90 iyileştiğimi söyleyebilirim, oysa bir kaç sene öncesini hatırlıyorum da OKB hayatımı çok olumsuz etkiliyordu. Neyse tekrar iyi seneler, bol umutlar, şifalar dilerim hepimize :D

elika
30-12-2005, 01:59 PM
mesleğin ne avukatlıkmı? kendini savunamayan başklarını gönderiyor :lol:

elika
30-12-2005, 04:11 PM
Bu hastalığın geçmesi mümkün tabiki ilaçlarla geçer.

alev19
30-12-2005, 08:58 PM
arkadaşlar sanırım benimde obsesif lerim var:( elikayla şimdi bunları konuşuyorduk,bendekilerden aklıma gelenleri yazacağım
1. kedime ve anneme ya bir şey olursa ya onları bir gün kaybedersem die sürekli ağlıyorum,korkuyorum.
2.öğle yemeğini kantinde aynı masadan başka yerde yiyemiyorum.
3.sınıfta orta sıranın en önünden başka yere oturamıyorum.oturmak zorunda kalırsam dersi dinleyemiyorum.
4.3 mahalle aşağıdaki arkadaşımın evine kendime göre çizdiğim yol güzerhanından başka sokaktan gidemiyorum.
5.oda arkadaşım havlusunu yada sabununu sağ tarafa koysa banyoya giremiyorum girsemde hemen yerini değiştiriyorum.
6.bir ortamda en ilgi çekici ben olmalıyım.
7.geçen gün odamda temizlik vardı kat görevlisi ojelerimin altını silmiş ve renklerine bakmadan yerine koymuş ağlayacaktım nerdeyse hiç istemediğim halde kadına bağırdım,renkler uyum sırasında olsun die.:(
8.kral fm den başka radyo dinleyemiyorum,çok sevdiğim sanatçı başka radyoda olsa çok sevdiğim şarkı bile olsa dinleyemem kralda dandik bi şarlı bile olsa onu açarım.
bunları şimdi fark ettim:(şaşkınım....!

elika
30-12-2005, 09:35 PM
Alev19 cnm yaa gerçekten çok takıntıların var bunun farkına varmak bile çok güzel ama üzülme bunlar sadece her insanın başına gelebilecek şeyler.İlaçlarla düzeliyor bu gibi takıntılar dedimya bendede vardı bunlar.Doktora gittim ilaç kullandım azaldı bunlar.öpüyorum seni. :wink:

01-01-2006, 02:36 PM
mesleğin ne avukatlıkmı? kendini savunamayan başklarını gönderiyor :lol:

BELKİDE AVUKATLIK.
SANA NE?
SENİN GİBİ OLACAĞIMA DELİKANLI GİBİ DELİKANLININ ARKASINDA DURAN BİRİYİM.
SENİN GİBİ SAĞA SOLA KIVIRTMAM. İNSANLARI BİR YERE ÇEKMEK İSTEMEM. AMA SENİN NE OLDUĞUN BELLİ BU SİTEDE BUNU HERKEZ GÖRMÜŞ. SEN BU SİTEDE VAR OLAN HİÇ BİR ÜYENİN TIRNAĞI OLAMAZSIN. MELANKOLİNİN KLASI BELLİ. KULVARI BELLİ. AMA BAKTIM GÖRDÜMKİ SEN KOCAMAN BİR HİÇSİN SADECE. VE FESATLANIYORSUN. KISKANIYORSUN. YAZIK.
SEN DUA ETTE MELANKOLİ SENİN SEVİYENE İNMİYOR. ÇÜNKÜ İNMEZ.
MELANKOLİ SEVİYELİ BİR İNSAN. BENİM MESLEĞİM ÇOK İYİ BİR MESLEK SEN MERAK ETME. KİMSENİN AVUKATI DEĞİL GERÇEĞİN YANINDA OLURUM. SEN TAKINTILARINLA VE SAPLANTILARINLA HAYATINI YAŞA. SANADA YAKIŞAN BU.
SENİ ALLAH İSLAH ETSİN.
BAŞKA SÖZ YOK.
BU YAZIYIDA SİLSİNLER. HİÇ MÜHİM DEĞİL. MELANKOLİNİN ETRAFINDA BENİM GİBİ İNSAN ÇOK. AMA SEN KENDİ ÇEVRENE BAK. KİM VAR YANIMDA DİYE DÜŞÜN BAKALIM. KEŞKE SENİNDE YANINDA MELANKOLİ GİBİ MELANKOLİYİ SEVEN BİR ÇOK İNSAN DEĞİLDE BİR İNSAN OLSAYDI.
KENDİNE GEL BENCE.

elika
01-01-2006, 03:50 PM
alev nerelerdesinyaa bir yazıp bir kaçıyorsun. :wink: özledim seni

Çise
01-01-2006, 08:58 PM
Arkadaşlar bu forum tartışma formu değil!burda obsesif olan tedavi gören ,birbirinden destek almaya çalışan insanlar var.Buaralar yazılan son yazılar bu konuya uymuyor.Lütfen başka yerde tartışın.bizde burda hastalığımızla ilgli konuşabilelim.....Herkese sağlıklı bir yıl diliyorum... :wink:

02-01-2006, 09:54 PM
Amin, amin! :lol:



Herkese sağlıklı bir yıl diliyorum... :wink:

sebbes
02-01-2006, 10:21 PM
yaklasık 2 senedır.obsesif kompulsif durumdayım yani doktorum oyle dıyor.bır cok ılac kullandım encok fayda eden lustral ve seraquel oldu.tabi bır yılda 12 kılo aldım ama kendımı cok ıyı hıssettırdı.sankı dunyaya yenıden gelmıs gıbıydım malesef son 6 aydır kullanmayı kestım ve hastalıgım yenıden nüksetti.bu konuda yada bu rahatsızlıgı yasayan arkadaslarla konusmak ısterim.

sebbes
02-01-2006, 10:28 PM
bence bizi biz anlarız egerki konusma tartısma ımkanımız var ise hayatımızı zorlastıracak bır hastalıgı tasıyorsak lutfen konusalım.

sebbes
02-01-2006, 10:29 PM
bence bizi biz anlarız egerki konusma tartısma ımkanımız var ise hayatımızı zorlastıracak bır hastalıgı tasıyorsak lutfen konusalım.

sebbes
02-01-2006, 10:33 PM
BUTUN YORUMLARI OKUYORUM INANIN KENDIMI SIZDE GORUYORUM BUKADARMI BENZER INSAN DEDIGIMIZ SEY SANIRTIM OBSESIF HASTALIGI AMA COK MUTLUYUM BU PLATFORMDA TARTISACAGIMIZ ICIN ARKADASLAR LUTFEN KOPMADAN BU KONUDA BIRBIRIMIZE YARDIMCI OLALAIM.

sebbes
02-01-2006, 10:34 PM
BUTUN YORUMLARI OKUYORUM INANIN KENDIMI SIZDE GORUYORUM BUKADARMI BENZER INSAN DEDIGIMIZ SEY SANIRTIM OBSESIF HASTALIGI AMA COK MUTLUYUM BU PLATFORMDA TARTISACAGIMIZ ICIN ARKADASLAR LUTFEN KOPMADAN BU KONUDA BIRBIRIMIZE YARDIMCI OLALAIM.

buzdankanat
03-01-2006, 01:11 AM
Selam
Ben burada yeniyim. Beni rahatsız eden takıntılarımın nedenini internette araştırırken tüm belirtilerin OK olduğunu farkettim ama hiç doktora gitmedim. Bununla nasıl başederim bilemiyorum. Takıntılarımdan dolayı çok rahatsızım seralin diye bir ilaç tavsiye etmişti bir arkadaş. sizler ne dersiniz. yardımlarınızı bekliyorum.

05-01-2006, 08:19 PM
merhaba arkadaşlar hoşgeldiniz.bence doktora gözükmelisin çünkü bu kendi kendine geçebilecek bir rahatsızlık değil .kendi başına ilaç kullanmamalısın bence .ben de bi soru sorcaktım bu hastalıkta kullanılan bütün ilaçlar kilo aldırırmı ?

Çise
06-01-2006, 02:48 PM
arkadaşlar hoşgeldiniz aramıza...
Bu hastalığı en iyi yaşayan anlar bu bir gerçek.Birbirimizi destek olmalıyız bu rahatsızlığı yaşamayanlar maalesef anlamıyorlar anlamalarınada beklemek biraz hata oluyor galiba.Ben şahsen çevremden biraz daha öz veri beklerken onların beni sorguladıklarını görüyorum neden bölesin sen diye ve bürsürü bunun gibi şeyle karşılaşıyorum.ama artık onları takmamaya karar verdim.
buraya yazı yazdığımdan beri benim gibi birçok insanında bunları yaşadığını gördüm ve kendimi daha rahat hissediyorum şu an hatta "şakirdilek" le msn de sohbet ediyoruz.Onunla konuştukça ne kadar ortak sorunlar olduğunu daha iyi anlıyorum.iletişim kurmak isteyenler var bunu biliyorum ama kimseden bir adım gelmedi öle olunca o konunun üstünde durmadım ben şahsen.

buarada doktora danışmadan ilaç kullanmak ilerde büyük sorunlara yol açabiliyor.dolayısıyla doktor kontrolünde ilaç kullanmazı tavsiye ederim nacizane fikrim bu tabiki.....

Escobar
06-01-2006, 06:34 PM
Valla görüşme konusunda teklifte bulunduk ama dediğin gibi fazla bir talep görmedi.Zannedersem bazı arkadaşlar artık forumu kullanmıyor olabilir,kratzel hariç katılmak isteyen olmadı.Zaten kratzel ve senin haricinde diğer üyelerde pek devamlılık yok galiba.Yeni arkadaşlar katılıyor aramıza ama eskiler artık pek foruma ilgi göstermiyorlar.Dediğim gibi arkadaşlar bizim yaşadıklarımızı yaşamayanın bizi anlaması mümkün değil.O yüzden bunları paylaştıkça rahatlayabiliriz,ama bunu yaşayanlarla paylaşarak tabiki.Ama ben inanıyorum ki bunu aşacağız,ömür boyu bu şekilde gitmeyecek.Herkese geçmiş olsun tekrar,görüşmek dileğiye...

serkan__
14-01-2006, 12:21 AM
iki yıldır okb rahatsızlığım var .anafranil ve seroquel kullanıyorum .kafamdan geçen sözleri düşünceleri düşünüp düşünmediğimi söyleyip söylemediğime karar veremiyorum.sürekli düşüncelerimi kontrol altına alşmaya çalışıyorum.insanlarla konuşurken ilk önce düşünceleri kontrol altına almaya çalışıyorum yanlış bi şey söyleyeceğim diye kendimi kasıyorum .düşüncelerimi kontrol altına almak için ellerimi sıkıyorum dişlerimi sıkıyorum.insanlara temas ettiğimde veya bi eşya ya dokunduğumda cinsellik aklıma geliyor.benim gibi olanlar varsa onların düşüncelerini merak ediyorum.

pelikan32
14-01-2006, 12:23 PM
Slm arkadaşlar, ben yeniyim aranızda önce hepinize merhaba... :( obsesif olabileceğimi şimdi farkettim,sayenizde.. Bununla ilgili hiçbişey bilmiyodum ve bana neler olduğunu da anlayamıyodum.Özellikle din konusunda da böyle düşünceler olabileceğini ve benden başka insanların da böyle düşünceler içinde olabileceklerini öğrendiğimde hem şaşırdım hem yanlış anlamayın ama yalnız olmadığımı anladığım için sevindim..Yaklaşık 2 yıldır böyleyim ve yalnızım.Neden yalnızım diye düşündüğüm zamanlarda nedeninin bu hastalık olacağı (ki bunun bi hastalık olduğunu da bilmiyodum)hiç aklıma gelmedi.Yalnızlıktan mı oldu,bu hastalık mı beni yalnızlaştırdı bunu da bilmiyorum..Kimi zaman çıldıracak gibi hissediyorum kendimi,utanıyorum aklımdan geçen düşüncelerden ve dolayısıyla kendimden.Korkuyorum ne olacak bunun sonu nereye varacak diye..Bazen aklımdan geçenleri sesli olarak söylemişim gibi hissediyorum ve bunu da düşünmeye başlıyorum gerçekten söyledim mi?İnsanlar duydular mı..Simetriyle ilgili takıntılarım da var herşeyin yerli yerinde düzgün olması gerektiği hissine kapılıyorum çoğu zaman ama bunu kontrol altına almaya çalışıyorum,olduğu gibi bırakmaya çalışıyorum objeleri bu kez de aklım hep onlarda kalıyor. Hiç bir konuya odaklanamıyorum,düşüncelerimi toparlayamıyorum..Çoğu geceler uyuyamıyorum,aklıma takılan o konular o sesler izin vermiyor buna..Of ya hayatımı böyle düzensizleştiren ve yalnızlaştıran bu hastalıktan nasıl kurtulucam??

Çise
15-01-2006, 02:49 AM
hoşgeldiniz sizde aramıza.
Bu düşündüğüm şeyleri sesli söledimmi sölemediimmi gibi abuk subuk düşünceleri tedavi öncesinde bende yaşıyordum.birsürü düşünce benide uyutmuyordu şimdi tedaviyle birlikte biraz daha iyiyim
yanlızlık konusunda bende çaresizim doktorum bunun birazda yanlızlıktan kaynaklandığını söyledi.ama yanlızlıkmı bu kadar etkiliyor yada bu hastalıkmı bu kadar yanlız hissettiryor onun içinden bende zaman zaman çıkamıyorum
ve bu aralar hayatımda kendimi çok yanlız hissediyorum.sosyal insanlar görünce neden böle değilim diye düşünüyorum arkadaşlarımı kaybettim yeni ilişkiler kuramadım henüz.ama bazen hastalık bu ondan oluyor düzelceksin diyorum ama bunun içinden çıkamıyorum ev ve bilgisayar arasına gömüldüm.dışarı çıkmıyorum okula gitmediğim müddetçe
sizde bu sıkıntıları yaşıyormusunuz benim kadar??

hayatınız hastalıkla birlikte nasıl değişti bunları paylaşalım biraz ...

shares
15-01-2006, 03:42 AM
herkese merhaba,
benim böyle bir rahatsızlığım yok. Şansılısınız farkındasınız çünkü ve akılcı adımlar atıyorsunuz diye düşünüyorum, tedavisi mümkün en azından.
Kendi rahatsızlığını kabul etmeyip çocuklarına hayatı zehir eden, tedaviyi red eden insanlar tanıdım. Sizi tebrik etmek istedim. :wink:

Çise
15-01-2006, 03:46 AM
saol arkadaşım :D

shares
15-01-2006, 03:56 AM
sevgilerimle çise :lol:

pelikan32
16-01-2006, 11:48 AM
Önceleri yani ilk başladığı zamanlardı o anlar sanırım,inançlı biri olmama rağmen garip garip düşünceler oluşmaya başladı beynimde,daha önce hiç aklımın ucundan geçmeyen şeylerdi bunlar ve bu beni müthiş etkiledi..Hala dua edemiyorum :cry: ve bu o kadar kötü ki..Üzerine gitmeye çalıştım uzun bir süre.Dua kitapları aldım her akşam elime,okumaya çalıştıkça aklımdan geçen sorular,o garip düşünceler iyice arttı ve ağlayarak kapattım dua kitaplarını..Kendimden utanarak,kendimden nefret ederek..Bu nedir böyle diye kendimi sorgulayarak geçti çoğu gecelerim..Kimseye anlatamadım,kimseyle paylaşamadım.İçimde durmadan konuşan,durmadan kendimi kötü hissetmeme neden olan bişey var diye düşünmeye başladım..Onunla savaş başladı sonra..Neler neler bir bilseniz..Kendime dönmeye,insanlarla temas kuramamaya başladım sonraları..Sosyal biriydim,çevremde bir sürü arkadaşım vardı ama şimdi...Bir elin parmaklarını bile geçmiyo ki onlarla da telefon harici görüştüğüm anlar çok nadir oluyo..Uyku problemleri kaçınılmaz oldu zaten,yatağıma yatıp uykuyu beklersem sabahlıyorum..Uykuya geçişim çok zor oluyo,ben de tv karşısında beynimi uğuşturup gözlerimin kendinden kapanmasını ve uykuya geçmeyi bekliyorum.. :( Benim için en kötülerinden biri dua edememek,boşlukta asılıyım sanki.. Bu düşüncelerin yoğun olduğu anlarda,nefesim daralıyo,başım dönüyo,ölecek gibi hissediyorum kendimi..Gözlerimin önünü göremiyorum sanki..Çoğu zamanımı evde geçiriyorum,insanlarla konuşamıyorum..İletişim kuramıyorum,eski halimi çok özlüyorum.. :cry:

16-01-2006, 03:42 PM
Bu arada benim de son günlerde kompulsiyonlarım arttı okb dostlarım... artık beni olsa olsa hipnoz paklar diye düşünüyorum, yok ya yok geçeceği yok bunun, seroxat da bir şeye yaramamıştı :( nefret ediyorum takıntı ve zorlantılardan... aah ah.

Çise
16-01-2006, 08:56 PM
bu dini takınılar insanı çok zorluyor.bendede dua etmeyince başıma kötü bişey gelicek gibi bir his oluşuyordu.Gerçi birçoğunu inancım gereği yapıyodum ama o kötü his hastalıktan oluyordu.biraz aştım onu.bende eski çevremi kaybettim.artık okula gidesim bile yok hatta okula gitmemek için midem bulanıyor gitmek istemiyorum.ben öncesinde telefonla insanlarla iletişim kurarken.artık telefonum bile çalmıyor.bunlar çok acı olaylar.genç yaşta ortaya çıkmasıda daha kötü.en verimli çağlarımızda bu hale düşmemiz üzücü.yinede herşeyde bir hayır vardır diye düşünüyorum.biz bu yaşlarda bunu yaşıyoruz ama ilerde zorluklarla belki daha kolay başedicez.ayrıca bize sırt çeviren insanların ilerde ne gibi sıkıntılarla uğraşacak belli bile değil.En iyisi bunada şükretmek.pelikan sen galiba tedavi görmüyosun....
buarada hipnoz işe yararmı acaba:P

pelikan32
17-01-2006, 09:53 AM
çise ben bunun bi hastalık olduğunu burdaki yazılanları okuduğumda anladım..Daha önceleri ne olduğu hakkında bi fikrim yoktu,dolayısıyla da deliriyorum galiba diye düşünüyodum..Şimdiden sonra bakıcam tedavi yollarına..Tedavi de bir çözüm gibi görünmüyor ama başka çare yok gibi..

begonia
17-01-2006, 11:11 AM
merhabalar , burası çok gzel. benim ablamda obsesif ancak o 17 yıldır uğraşıyor bu illetle. ve biz de tabii. ve yanında + olarak yoğun depresyon da var. sosyal yaşamdan kopuk. yaklaşık 16 yıldır psikiyatrist kontrolünde , tabii ki düzelmeler var ancak hala ciddi sorunları da var. toplumsal yaşama karışmaktan korkuyor ve zarar göreceğini düşünüyor. önerileriniz olabilir mi acaba?

17-01-2006, 12:33 PM
Bu kadar ilerlemiş OKB konusunda ancak doktorların tavsiyesini dinlemesi lazım ama verebileceğim bir iki tavsiye onu sevdiğini hisettirmen ve onun da kendisinin sevmesini teşvik etmen olabilir... Bu OKB insanda kendini ucube gibi hissetmesine neden olan bir soyutlamaya neden oluyor... Kendini severse belki yeniden sosyalleşebilir az da olsa... Ama sonuçta iyileşmeye kendi karar verecek, o karar vermedikçe olmaz, çünkü OKB bir psikoz değildir, anksiyete bozukluğudur yani kaygılı insanlarda oluşur... Sevgiler...




merhabalar , burası çok gzel. benim ablamda obsesif ancak o 17 yıldır uğraşıyor bu illetle. ve biz de tabii. ve yanında + olarak yoğun depresyon da var. sosyal yaşamdan kopuk. yaklaşık 16 yıldır psikiyatrist kontrolünde , tabii ki düzelmeler var ancak hala ciddi sorunları da var. toplumsal yaşama karışmaktan korkuyor ve zarar göreceğini düşünüyor. önerileriniz olabilir mi acaba?

17-01-2006, 12:35 PM
Bu kadar ilerlemiş OKB konusunda ancak doktorların tavsiyesini dinlemesi lazım ama verebileceğim bir iki tavsiye onu sevdiğini hisettirmen ve onun da kendisinin sevmesini teşvik etmen olabilir... Bu OKB insanda kendini ucube gibi hissetmesine neden olan bir soyutlamaya neden oluyor... Kendini severse belki yeniden sosyalleşebilir az da olsa... Ama sonuçta iyileşmeye kendi karar verecek, o karar vermedikçe olmaz, çünkü OKB bir psikoz değildir, anksiyete bozukluğudur yani kaygılı insanlarda oluşur... Sevgiler...




merhabalar , burası çok gzel. benim ablamda obsesif ancak o 17 yıldır uğraşıyor bu illetle. ve biz de tabii. ve yanında + olarak yoğun depresyon da var. sosyal yaşamdan kopuk. yaklaşık 16 yıldır psikiyatrist kontrolünde , tabii ki düzelmeler var ancak hala ciddi sorunları da var. toplumsal yaşama karışmaktan korkuyor ve zarar göreceğini düşünüyor. önerileriniz olabilir mi acaba?

17-01-2006, 12:45 PM
merhaba arkadaşlar uzun süredir forumu takip ediyorum ve gerçekten okuduğumda sevindim :? Bende yaklaşık 2 yıldır tedavi görüyorum teşhis OKB,panik atak ve depresyondu.Ben de nasıl olduğunu anlamadım ama bir anda yalnız kaldım ben kaçtım insanlardan.Düşüncelerimin dışardan görünmesinden çok korktum ve bir de bu düşünceler yüzünden çıldırmaktan korktum.Önüne geçebildiğim yada gülüp geçtiğim obsesifliklerimle bugünlerde barışık haldeyim.Araba plakalrı ve telefon numaralarınıda ezberleyecek birine ihtiyac var demekki :D Bir kaç kez kapı ve ocak kontrol etmekte tedbirden bir şey olmaz diye gülebiliyorum artık.Ama beynimdeki geçen düşünceler ve kaygı o beni yıpratıyor.Düşüncelerime dur diyemiyorum bir anda şunu şöyle yaptım ve böyle olacak düşünceleri berbat.Ayrıca evet dua etmek istemekte istememekte beni çıldırtıyor .Etmediğimde suçlu hissediyorum.Etmeye başladığımda yine yanlış okudum diye sabaha kadar tekrar tekrar kitaba bakmak zorunda kalıyorum.Son 1.5 aydır filan uyumayı başardım ara sıra kaçsada bu geceki gibi.

Çise
17-01-2006, 04:50 PM
bu OKB hastalarının kaderi hastalığını internetten öğrenmek galiba.Bende kendimi yaptıklarımdan suçlarken hastalığımı internette araştırma yaparken bulmuştum.
begonia ablana ailecek destek olmanız çok güzel her aile bunu çok iyi anlayamıyor gerçi ablan bizden baya uzun bir süreç geçirmiş.
OKB insanı yanlızlığa itiyor beyindeki bir sürü düşünce insanı hayattan koparıyor bende hayattan uzak yaşıyorum eskiye oranla, elbet bunun bir sonu var ama ne zaman orası meçhul...
sosyal yaşama katılma konusunda keşke söleyebilicek bişeylerim olsaydı ama işte kelin verhemi olsa başına sürerdi hesabı birşey oluyor.
sen ablana destek olmaya devam et umarım bu süreç yakında siizin içinde biticektir ve hepimiz içinde biticektir.calimero gibi yaptıklarımıza güler vaziyete gelicektiriz İnşallah.... :D

molotov
17-01-2006, 05:31 PM
Arkadaşlar fobimden kaynaklanan bir takıntım var aslında çok komik geliyor bana ama ne yapayım yaw;
Ben örümceklerden ve böceklerden çok korkarım ne yapacağımı bilemem gördüğüm zaman, bunun yüzünden uykusuz kaldığım çoook zamanlar oldu.. Uyumadan önce çocukluk zamanımdan beri sürekli yatmadan odayı altüst edip odamda haşere ararım dururum, her yere bakarım odamda, yatakları kaldırırım, kitaplığımı çevirir bakarım, her köşe vs..
Bazen dayanılmaz bi durum haline geliyor, ama komikte geliyo aslında ama kendimi güvende hissediyorum bu şekilde ve ancak böyle uyuyabiliyorum. Eğer kontrol etmeden yatarsam sanki uyurken örümcekler saldırır düşüncesi oluyo hepp,, benim gibi komik bi takıntısı olan var mı acaba :) ( Not: Küçükken kocaman bi örümcek ısırmıştı beni )

17-01-2006, 07:22 PM
Ben yaklş. 10 yıl önce, Aktüel veya o ayarda bir dergide okumuştum... hehehe... İlk tepkim: "Aman Allah'ım!!! Bu benim hastalığım!!!" Ve orada da basit takıntılarını OKB zanneden insanlarla röportaj yapılmıştı. Sanırım anlaşılmamak bizim kaderimiz. Bu hastalık medyada popülarite kazanmadan önce aile ve arkadaşlarımın tepkisi beni "deli" olarak görmek olmuştu.



bu OKB hastalarının kaderi hastalığını internetten öğrenmek galiba.

18-01-2006, 10:11 PM
obsesyonlarımız ve hayatımız boyunca ucube benmiyim çevremdekilermi diye sormamız.Yalnızlık arttıkça obsesyonlarımız artıyormuş obsesyonlarımız arttıkça yalnızlığımız artıyormuş.Peki çıkış yolunu nasıl bulacağız.Artık doktoruma söylemiyorum bile çoğu şeyleri ;yalnızlıktan diye cevap veriyor.Ama aynı zamanda sen arkadaş bulamazsın bu kadar düşünceyle diyor.Ya gerçekten ne yapcağız o zaman.Her gün saklandıkça kendime bir daha kendimden çıkamıyorum.İnsanlara söylesem bana arızalımısın kızım ortada sorun yok sen kendine dert mi arıyorsun diyor.Oysa küçücük şeylerin nasıl benim beynimde tekrarladığını kimse bilmiyor.Yapmam gerekipte unuttuğum en küçük bir şeyi sabaha kadar planlayıp uykusuz kaldığımı ve sabah o işi yapmadan hiç bir şey yapamadığımı bir ben biliyorum.Normal de o kadar titiz olmama rağmen yemekten önce saatlerce el yıkamam.Yatmadan önce ikide bir tuvalete gitmem.Gecenin bir yarısı aklıma gelen bu araba plakası kimindi diye düşünmek .Bazen yeter artık dayanamıyorum diyorum.Ama yapabileceğim hiç bir şeyde yok.mantığım saçmalama diyor,saçmalama bütün gece planladığın iş senin için 1 saatlik iş diyor ama düşünceler beni delirtiyor.En korktuğum çıldırmak sanki dışardan biri anlayacak gibi.Hayır anlamayacakları için korkuyorum ya herkes saçmalama diyor.Saçmalama ve artık topla kendini.Herkese hayır iyiyim diyorum.Bende sorun yok diyorum.Amaaaaaaaaaaaaaaa işte devamını bilmiyorum.Dönem dönem ortaya çıkan ataklar kargaşalar beni yıprattı

Çise
19-01-2006, 02:13 AM
zaten yoran saçma sapan bitmeyen düşüncelerimiz.bende buaralar feciyim evden çıkmamak için midem bulanıyor kusmak istiyorum ve kusuyorumda dışarı çıktığımda.doktorumu aradım görüşmemiz lazım dedi ona bile gitmeye korkmaya başladım.arkadaşsızlık yanlızlık yapıyor onuda biliyorum ama işin içinde çıkamıyorum.şu an geceleri beni oyalayan gece ilaçlarım oluyor....
nasıl bir işin içine düştük bende bilmiyorum hayırlısı artık.
buarada arkadaş edindik sayılır ya birbirimizle konuşuyoruz en azından yaptıklarımızı anlıyoruz demekki o kadar yanlız değiliz..... :)

kibrit
19-01-2006, 05:15 PM
gecen gün doktoruma gittim.. bana yaşadıklarımın tarafımdan saçma görünüp görünmedigini sordu. tabi ki saçma, bir kaşıgı kaldıramayacak kadar güçsüz müyüm? hayır. e peki o zaman beni başkalarının yanında yemek yemekten alıkoyan ne? saçmalık! ahh aklım..

neyseki burası var : ) forumumuzun bir kantini olsaydı oturur beraber birşeyler yerdik hem arkadaslıgımız pekişirdi hem de ben antrenman yapmıs olurdum..

Çise
22-01-2006, 04:11 AM
doğru ya hakkaten buraya bir kantin lazım artık :lol:

24-01-2006, 10:34 PM
Ya nhan yazılarımızı ağlayark okumana çok üzüldüm. Hiç olmazsa yalnız olmadığını bilmek yardımcı olmadı mı? Ben de depresyondayken okb felaket artıyordu, kendimden insanları uzaklaştırıyordum. Bu bir hastalık ilaç ve psikoterapiyle geçebilir. Tamam benim 14 sene oldu ama ben neticede hiç doktora gitmedim.... Ona rağmen depresyondan çıkınca farkedilir şekilde hafifledi OKB. Benim yaptığım yanlış senin yaptığın ise doğru. Asla ümidini kesme bence kurtulabilirsin.



Arkadaşlar bir kaç gündür yazılarınızı okuyorum Yavaş yazı yazdığım için yazmak istemedim bir de nerden başlayacağımı bilmiyorum Sizlerin dertlerine bakıyorum da içinizde en vahim benim durumum.Bende temizlik titizlik mükemmelliyetçilik ,detaycılık,simetri hepsi var hem de en ileri derecede.Her işi kendim yapmalıyım kimseden yardım istemiyorum tabii yetiştiremiyorum VE kimse ile görüşmeye zaman ayıramıyorum .Kimsenin elinden su bile içemiyorum Yani sosyal sorunlar ve depresyon da var Yaşayana zordur elbette ama bazı arkadaşların takıntıları yaşamı karartacak seviyede değil tek bir takıntı mesela kurtulmak daha kolay Ama benim durumum öyle değil

bütün isteğim benim gibi birisi ile dertleşmek Çünkü bu hastalığı insanın ailesi bile anlamıyor
4 gün öncesine kadar sabahtan akşama kadar ağlama krızlerim olurdu Ama kesildi galiba 4gündür ilaç kullanıyorum ve 4 gün önce yazılarınızı hıçkırıklar içindeokuyordum çünkü

24-01-2006, 11:34 PM
Rica ederim nhan mühim değil.

Bende de OKB var maalesef. Doktordan çekiniyorum galiba. Belki de kendimi psikotik olarak görmekten veya anti psikotik almak zorunda kalmaktan çekiniyorum. Ya da zamanımı boşa harcamış olmaktan. Belki de sebepsiz çekiniyorum ama sebepsiz bir şey yoktur... doğrusu ben de bilmiyorum. Neden bunca sene gitmedim? Sanırım durumuma alıştım ve kabullendim... Neyse ki eskisi kadar da kötü değil... Aptalca olacak ama belki de bunu sanatçılara özgü olan bir tür akıl hastalığı gibi görüyor olabilirim... aslında bu da son yıllarda çıkan bir takıntım, her yönüyle sanatçılara benzemek... :oops: tek farkım takıntılarım yüzünden sanat yapmamak :D Ama bunu kesin aşacağım umarım. Neyse konuyu dağıtmayayım.

Bu forumda böyle bir özellik var, mesajların belli sayılara ulaşınca Deneyimli Üye, Profesyonel Üye, Süper Üye gibi bir takım ünvanlar veriliyor. Sanırım yazmaya teşvik etmek amacıyla :) Bazı forumlarda bu özelliği kaldırıyorlar... Bazılarında ise farklı isimlerle oluyor.





İlgilendiğin için teşekkürler aurelia
yazdıklarına biraz baktım da sen de de titizlik ve mükemmelliyetçilik var galiba 14 senedir çekiyorsun ve doktora gitmiyorsun neden ve depresyondan da çıkmışsın nasıl başardın ayrıca ben internet dünyasına biraz uzağım(Opsesyonlarımdan zaman bulamadığım için)profesyonel üye ve süper üye ne demek açıklayabilirmisin?

Çise
25-01-2006, 04:21 AM
hoşgeldin aramıza nhan.temizlik simetri ve bunun gibi bir çok takıntı okbde çıkıyor hepsi birarada yada bir kaçı bir arada ortaya çıkabiliyor.Kendini hepsine sahibim diye üzme bu hastalığın getirisi.Bende temizlik takıntısı vardı elimi sürekli yıkıyordum herşeye dokunamıyordum yaptığımdan emin olamıyordum insanlara pis muamelesi bile yaptım bunun gibi bir sürü şeye sahiptim.ağlama krizide bu hastalığın depresyonuda içinde barındırması etken oluyor bende nedensizce ağlardım tedaviye başlamadan önce.tedaviye ilk başladığım zaman 4 ay çok hızlı şekilde takıntılarımı aştım ama çok hırs yaptım ben bunu yenicem diye.şimdi hala tedavi görüyorum duygu bazında sorunlarım var o da stres kötü etkileri olması bize,, haricinde çoğunu aştım en azından hayatımı etkileyenleri attım.
aurelia ben tedavi görmediğini tahmin etmemiştim uzun sürme sebebi sanırım o çünkü okb beyindeki maddenin eksilmesinden kaynaklanıyor bunu vücut geri alamıyor ilaç şart.keşke doktora gitmiş olsaydın bu kadar sene çekmezdin bu tabi nacizane fikrim
herkese tekrardan geçmiş olsun....

25-01-2006, 12:14 PM
Çise benim okuduğum yerlerde hastalığın psikolojik nedenlerle oluştuğu yazıyordu. Anne baba veya öğretmenin aşırı titizliği ve ısrarcılığı. Hatta ne zaman ilk bulgular çıkmaya başlamıştı çok iyi hatırlıyorum. Aslında her yere 14 yıl önce dedim ama yanlış yazım 13 yıl önceydi, 14 yaşındayken. O çok uzun yaz tatilinde olmuştu. Sürekli banyonun ışığı yanıyor mu diye kontrol etmek ilk bulgum olmuştu. Sonra bu her konuda devam etti ancak hastalığım ilerledikten sonra öğrendim bir yerden okuyarak. Beyin kimyasıyla ilgili olduğuna inanmıyorum pek çünkü ben Seroxat da kullandım hiç bir faydası olmadı.



hoşgeldin aramıza nhan.temizlik simetri ve bunun gibi bir çok takıntı okbde çıkıyor hepsi birarada yada bir kaçı bir arada ortaya çıkabiliyor.Kendini hepsine sahibim diye üzme bu hastalığın getirisi.Bende temizlik takıntısı vardı elimi sürekli yıkıyordum herşeye dokunamıyordum yaptığımdan emin olamıyordum insanlara pis muamelesi bile yaptım bunun gibi bir sürü şeye sahiptim.ağlama krizide bu hastalığın depresyonuda içinde barındırması etken oluyor bende nedensizce ağlardım tedaviye başlamadan önce.tedaviye ilk başladığım zaman 4 ay çok hızlı şekilde takıntılarımı aştım ama çok hırs yaptım ben bunu yenicem diye.şimdi hala tedavi görüyorum duygu bazında sorunlarım var o da stres kötü etkileri olması bize,, haricinde çoğunu aştım en azından hayatımı etkileyenleri attım.
aurelia ben tedavi görmediğini tahmin etmemiştim uzun sürme sebebi sanırım o çünkü okb beyindeki maddenin eksilmesinden kaynaklanıyor bunu vücut geri alamıyor ilaç şart.keşke doktora gitmiş olsaydın bu kadar sene çekmezdin bu tabi nacizane fikrim
herkese tekrardan geçmiş olsun....

Çise
25-01-2006, 01:10 PM
herkesin aile yaşantısı farklı.sorunsuz bir ailede yaşayanda bu hastalığa sahip olabiliyor sorunlu yaşantısı olanda.bu hastalık genetikde ortaya çıkabiliyor.bunlar depresyondan daha ağır hastalıklar çok fazla araştırma yaptım ve doktoruma sordum ordan bunları biliyorum.beyindeki serotonin denilen maddenin azalmasıyla oluşuyor.nasıl dizdeki sıvı eksilince yürümek zorlaşıyorsa ve tedavi gerekiyorsa buda öle bişey.bu hastalık %70 ilaç tedavisi gerektiriyor.vücut serotonin denilen maddeyi kendi sağlayamıyor.geri kalan bize ve çevremize kalıyor.ilaçsız çözümüde elektroşok tedavisi buda zor bir işlem.ilaç şart yani.ilacı kullanınca hemen geçmesini bekleme bu hastalığın şiddetine göre ilaç tedavisinin şekli kullanım süresi değişiyor.tabi yanında insanın kendine inancıda çok önemli.aurelia hastalığın ne düzeyde bilmiyorum ama bence bir doktora git bir kezde olsa çok faydasını görüceksin inan bana...

25-01-2006, 02:31 PM
Seratonin eksikliği olabilir o yüzden herhalde sigara içmeden bir ortamda rahat rahat duramıyorum, içimi afakanlar basıyor. Yani sosyal ortamlarda rahat olmama engeldi bu yüzden başlamıştım. Ama genetik olduğunu sanmam ailede benden başka kimsede yok...

En sonunda doktora gitmeye ikna edeceksiniz ya beni :D

Çise
25-01-2006, 03:44 PM
bende 3 yıldan fazladır bu hastalık var bu sene babamdada aynı maddenin eksik olduğu ortaya çıktı.her zaman genetik olmasada ortaya çıkabiliyor.bu hastalıkla mücadele etmek yerine doktor gözetiminde tedavi görmek en doğrusu.hastalık geçmicek diye bişey ne kanserli hastalar hastalığını yeniyorda bizmi yenemicez bunu..ilacı kontrolsüz bırakmakta zararlı.doktorlar bunu azalta azalta kesiyor.fiziksel bir rahatsızlıkta nasıl tedavi görüyorsak buda aynen öle buda neticede bir bakıma fiziksel etkileride olan bir hastalık

zorlada olsa gidin doktora :lol: hep beraber iyileşicez işte bozmayın ortamı:)) şaka tabi bunlar

sebbes
25-01-2006, 07:59 PM
arkadaslar defalarca yazdım buraya ama kımse benımle konusmadı ben ıkı senedır tedavbı oluyorum fakat ılaclarrımı bıraktıgımdan hastalıgım yenıden basladı ınsanlardan nefret guvensızlık alınganlık diz boyu konusarak halkledecegımızı umuyorum bırbırımıze yardımcı olalım

25-01-2006, 08:04 PM
Çise; alemsin valla akşam akşam güldürdün beni :D pekiyi, sırf ortamı bozmamak adına tedavi olacağım. :lol:

sebbes; niye kimse seninle konuşmasın ki. Forum burada istediğin zaman özel mesaj da atabilirsin, ben hemen her gün buradayım dinlerim seni.

Çise
25-01-2006, 09:42 PM
sebbes nickini bile görmedim senin niye konuşmayalım.tedaviyi bırakmasaydın sende keşke konuşmak istersen biz burdayız herzaman

aurelia git tamammı doktora:) tedavine başla rahatla şöle hayatın daha çok düzen gircek inan bana üstündeki bütün yükleri atıcaksın belki sigarayıda bırakırsın:p gelişmeleri bekliyorum kontrol edicem ona göre:)

25-01-2006, 10:43 PM
Tamam; bana İstanbul'da bir doktor tavsiye edebilir misin? Numarasıyla beraber? Bu forum kurallarına aykırı mı bilmiyorum, olmazsa özelden atabilir misin, çok teşekkürler? :D




aurelia git tamammı doktora:) tedavine başla rahatla şöle hayatın daha çok düzen gircek inan bana üstündeki bütün yükleri atıcaksın belki sigarayıda bırakırsın:p gelişmeleri bekliyorum kontrol edicem ona göre:)

25-01-2006, 11:32 PM
Aurelia inanmıyorum yani sen hiç psikiyatriste gitmedin mi, bu kadar sorun yaşamışsın. Çok şaşırdım vallaha, yani sakın yanlış anlama yargılama amaçlı değil. Gerçekten iyi idare etmişsin bu zamana kadar, bravo. Durum ne olursa olsun olumlu etki göreceğinden eminim. Zararı olmaz faydası olur inan. Sevgiler arkadaşım.

26-01-2006, 12:11 AM
İnşallah olumlu etki eder dostum. Bugüne kadar gitmememin asıl neden kendini kandırmaktı galiba. Bunu kendi kendime yenebileceğim gibi bir yalan söyledim kendime oysa yenebilsem şimdiye kadar yenerim değil mi? Ama kendimi kandırdım çünkü en büyük korkum, yani hayalimde şöyle oluyor, oraya gideceğim OKB için, doktor bana zorla deli gömleği giydirterek beni Ruh ve Siir Hastalıkları'na tıkacak. Bu kadarı abartı tabii :D Ama psikozum varmış gibi görülmekten çekiniyorum; doktor; insanlar; hatta kendim tarafından bile... Çok karmaşık bir ruh hali... :(

&Tabii şunu belirtmekte fayda var; eskisine nazaran daha iyiyim şimdi, depresyonda değilim, takıntılar sadece sinirlerim bir şeye bozulunca artıyorlar... Çok çok sağol.




Aurelia inanmıyorum yani sen hiç psikiyatriste gitmedin mi, bu kadar sorun yaşamışsın. Çok şaşırdım vallaha, yani sakın yanlış anlama yargılama amaçlı değil. Gerçekten iyi idare etmişsin bu zamana kadar, bravo. Durum ne olursa olsun olumlu etki göreceğinden eminim. Zararı olmaz faydası olur inan. Sevgiler arkadaşım.

Çise
26-01-2006, 07:05 AM
zaten bu hastalık çok garip ,ortaya çıktığı anda farkedemiyoruz farketmek zaman alıyor hastalık olduğunu öğrenmek biraz şans oluyor aslında ne kadar çabuk öğrenirsek o kadar kolay oluyor bu süreç.birde obsesiflerin bir kötü huyu var kendilerini saklamaları kendilerini belli etmemeleri hatta bu bölümü bile okuyan ama yazmayan bir sürü obsesif olduğuna inanıyorum bu hastalık böle çünkü.ve bir çoğuda doktordan kaçıyor en kötüsüde erteleme herşeyi erteleme huyumuz işin işinden çıkmaz hale getiriyor
size bir örnek de ben veriiyim bir adam 10 yıldır okb hastası evden dışarı çıkmıyıp hergün evin çatısı akıcak diye bekliyormuş adamı dışarı bile çıkaramıyorlarmış kızının düğününe bile zor gitmiş adam ne garip dimi?

buarada benim bir önerim olucak sürekli hastalığımızdan etkilerinden konuşuyoruz birbirimizde olduğunu ve yanlız olmadığımız farkettik. artık diyorum iyileştiğimizi yazalım biten takıntılarımızı hayatımızdaki değişiklikleri böylece bu hastalık kalıbına bağlı kalmayız yani hastalık psikolojisinden uzaklaşalım biraz ne dersiniz???bu iyileşmeyide kolaylaştırıcaktır...

26-01-2006, 10:37 AM
nhan bence sen istemedikçe kimse seni dağınık, pis yapamaz

ayrıca çise'ye katılıyorum okb'yi yazmak bana iyi gelmiyor. bundan böyle profesyonel yardım alıciiim ilk fırsatta gidiciim o doktora.

Escobar
26-01-2006, 04:02 PM
Bildiğim kadarıyla hipnoz tedavisi obsesif kompulsif bozuklukta kullanılmıyor.

Çise
27-01-2006, 08:43 AM
sevgili nhan konu dışında felan konuşmak istediğim bişey yok.ben bu formu özellikle açtım paylaşalım diye.ama şunu yaparsak senin bu takıntınmı var yok bende bu var gibi yaparsak işin içinden çıkamayız.birazda olumlu düşünmemiz lazım.sen asla yanlız değilsin ama en azından destek olabileceğimiz bişeylerden bahsedelim birbirimize cesaret verelim.takıntıların içinde takılıp kalırsak işimiz çok zor.herkes istediğini paylaşabilir ama birazda yapabileceklerimizi güçlü olduğumuzu gösterelim bunun hepimize faydası var bence....

27-01-2006, 12:11 PM
Selammmmmmmmmmm.................
OKB iyi ve kötü yanlarıyla bizimle birlikte bütün haline gelmiş bir arkadaş gibi.Şimdi diyceksiniz iyi yanı olurmu be neden olmasın arkadaşlar benim tüm arkadaşlarım mesela benim telefon numarası ezberlediğimi bilir ve birinin telefon numarası ihitiyacı olduğunda bir tek beni arasa herkese ulaşır. :D Havanın durumuna göre bile değişen takıntı şiddetimiz var kimimiz yağmurda çamur olmuş sokaklardan gökyüzünün grisinden etkileniyoruz kimimiz yağan kardan güneşten.........Ben bu karı sevdim ya sokaklar bembeyaz ya bana temizlik hissi veriyor.İstanbul temizlenmiş gibi :D Ama bugün gördüm karların üstü çamurlanıp kirlenmeye başlamış.Hepimizin temizlik anlayışı bile farklıdır eminim onun için bu varmı o yokmu diye kendimizi üzmeyelim çünkü benimde sizlere göre çok komik takıntılarım var........Mesela asla takı takamam tüm takılar midemi bulandırır hepsi sanki mikropların üremesi için mükemmel bir zemin gibi görünür bana....Saat bile takamıyorum çoğu zaman.....Asla düğme kavanozu yada düğmelerin dolu olduğu bir şeye dokunamam ........
Küçük minicik eşyalar ve tozları içlerine dolan mikroplar.................

Çise
06-02-2006, 02:17 AM
Geçen gün psikiyatrımdan öğrendiğim şeyleri sizede aktarmak istiyorum.1.Bu hastalık tamamiyle tedavi edilebilen bir hastalık 2.Bu hastalığı tamamiyle atlatan pek çok insan var 3.tekrar etse bile yaşadıklarımızdan ötürü deneyim kazandığımız için daha kolay atlabilime şansımız var 4.kesinlikle ömür boyu tedavi gerektiren bir hastalık değil kişinin durumuna göre ilaç tedavi süresi belirleniyor.5.artık şizofren bile tedavi edilebiliyorki OKB hayli hayli tedavi edilebiliyor... bunları özellikle sordum doktoruma oda çok net cevaplar verdi bende rahatladım, umarım sizide rahatlatabilmiştir.... :roll:

06-02-2006, 04:59 AM
Sevgili calimerokara,
Çok garip ben de takı takmayı isterim bazen ama bende hep alerji yapar, bu yüzden ben de takı takamam. Sebepler farklı olsa da sonuçlar aynı. Aslında üzerimde saat dahil fazla şey bulundurmayı ben de sevmem ama arada özenirim. Taktığım zaman da her yerim kabarır ve kaşınır. Takısız da yaşanır sonuçta, ben memnunum.

eflatunkanat
21-02-2006, 11:25 AM
benim takıntılar ile ilgili en büyük sorunum kişisel bağımlılığım. bazı kişilere gereğinden fazla önem veriyorum. o kişiler defalarca buna değmediklerini kanıtladıkları helde ben onları hayatımdan tamamen çıkartamıyorum. Eskiden bu nedenle cezalandırıyordum kendimi. Ama terapiden sonra fikrim değişti. Şimdi eksikliklerimle kabul ediyorum kendimi artık ceza yok. Yine de bu zaaftan kurtulmuş olmayı isterdim.

Çise
22-02-2006, 03:15 AM
slm eflatunkanat...
bende senin yaptığını sürekli yapıyorum kendime çok fazla kızıyorum.insanlara çokda kızsam bi kaç ay sonra barışıyorum.hastalık öncesinde beni üzmeyen davranışlar beni üzer vaziyet getiriyor artık.umursamazlık yapamıyorum.biraz zorluyorum kendimi bu konuda ama bazı kişilere karşı direncimi kaybedip geri dönüyorum maalesef.Bende bundan kurtulmayı çok isterdim fakat o zaman çok kişi kaybederdim eminim hala çok kişiyi kaybettim ama o sayı dahada artardı...

casper*
26-04-2006, 02:14 PM
ARKADAŞLAR MERHABA
BEN 2 YILDAN BERİ BU DERTLE UĞRAŞIYORUM İLK ZMANLAR TAM BİR OBSESİFTİM AYNI HAREKETLERİ TEKRARLAMA KALP KRİZİ GEÇİRMEKTEN KORKMA ÖLÜM KORKUSU KÖTÜ DÜŞÜNCELER RÜYA TAKINTILARI UYKU PROBLEMİ VS VS..BİR SÜRE İLAÇ KULLANDIM KURTULDUM SANNDIM AMA SUAN ÇOK DAHA DEĞİŞİK ŞEKİLDE KARŞIMA ÇIKMAYA BAŞLADI VE TEKRAR AYNI SEYLER YİNELİYOR..ŞİMDİDE DİNİ TAKINTILARIM OLUŞTU.ALLAH İNANMIYORUM GİBİ GELİYOR ONA KÖTÜ SEYLER SÖLEMEKVS.VS.. ÇOK RAHATSIZ OLUYORUM ...ACABA SİZDEDE AYNI SORUNLAR VARMI?????

Çise
26-04-2006, 03:50 PM
uzun süreden sonra tekrar merhaba arkadaşlar.
Ben bayadır psikologa gidiyorum ve bana diyorki bu hastalığı insan vucudu savunma mekanızması olarak geliştiriyormuş yanı sıkıntılarımızdan kurtarmak için beyin kaçış yolları arıyor ve bizde kendimizi oyalıcak takıntılar geliştiriyoruz ve sonrada kurtulmak istiyorruz bu takıntılardan çünkü giderek artıyorlar..
bana göre şayet bunu biz bi şekilde çoğaltıyorsak neden azaltamıyalımki....?
ben buaralar düşünce akışlarıma izin veriyorum...kendimi yargıla yoluna gitmiyorum.ve yapmaman gereken şeyde kendime zorlada olsa dur diyebiliyorum...bunları denemenizi tavsiye ederim çünkü baya işe yarıyorlar....ben bu şekilde çoğu takıntımı aştım artık kendimi hasta bile olarak değerlendirmiyorum..sadece günümü yaşıyorum o kadar.

26-04-2006, 03:55 PM
Çise senin yazını gördüğüme çok sevindim :D
takıntılarımızı azaltabimek çok güzel.................

Çise
26-04-2006, 04:34 PM
bende senin mesajına çok sevindim canım:p takıntıları sende azaltıysan ne mutlu
darısı hepimizin başıına :o

Çise
26-04-2006, 07:18 PM
hoşbulduk arkadaşlar....uzun süredir giremiyordum siteye çokda merakta kalmıştım yazılarınıza....kavuştum tekrar.....neler yapıyosunuz nasılsınız haber verin merakta bırakmayın....umarım hepiniz çok iyisinizdir...görüşmek dileğiyle

Çise
26-04-2006, 08:48 PM
yani eski yazıları okuyunca şimdikiyle arada büyük farklar var evet haklısın sende...böyle olmana sevindim...bende daha mutluyum artık daha enerjiğim hayatımı bir şekilde düzene soktum..inşallah hep böle devam eder.

26-04-2006, 10:11 PM
Evet Çise eski yazıları okuyunca vay be ne yollar kat etmişim diyorum ve bu benim zaferim diye gurur duyuyorum kendimle.Demekki savaşta hiçte fena değiliz değil mi?Hepimiz savaşmalıyız mutlu olmak için........

Çise
30-04-2006, 01:13 AM
çok yakın bir zamanda hiç etkisi kalmadığını görücez bence.bu rahatsızlığı yaşamayan insanlardan daha güçlüyüz hayatla daha kolay başedebiliyoruz ve ilerde bunlar tecrübe olarak geri dönücek bize çoğu şeyi daha kolay atlıcaz.dilerimki bu sayfalara hayatımızın güzel kesimlerinide aktarırız.....mutlu kalmanız dileğiyle :D

isak
01-06-2006, 05:37 PM
Bende bu hastalığa yeni yakalandım sanırım panik atak Okb aynı şeyler.Otobuse binemıyorum lkorku sıkıntı basıoyor kalabalık yerlerde daralıyorum ve kalbım sıkışıyor tam geçti derken tekrar sıkıntılara giriyorum ölüyorum zannediyorum.Askerden yeni geldim sıkıntı dolu bir 5 ay yaşadım ve son bir ayında nuks etti ilaç kullanımına başladım ve kendimi aptal gibi hissettim şuan kullanmıyorum 20 gun oldu sanırım bu hastalıktan kurtulmak istiyorum.Konuşmak paylaşmak beni anlayan insanlar benim için faydalı olur düşüncesindeyim.İstanbulda oturuyorum ve yeni taşındık çok kalabalık,trafik çok kotu ve ben alışamıyacağım diyorum.Bazen çıldırıyorum zannediyorum.Dışarda farklı bir hastalığım olanı yada sakatlıgı olanı görene dek sürüyor.Ögretmenlık yapmaya başlayacağım ve korkuyorum bir korku sıkıntı girer diye.Ne yapmalıyım bilemıyorum.Sevgilerimle

avleS
01-06-2006, 08:17 PM
merhaba arkadaşlar bende 2 yıldır okb hastayım ve bu hastalık hakkında bir sürü araştırma yapıyorum bu hastalığı ilaçsız atlatanları tebrik ediyorum çünkü bu hastalık beyinde oluşan bir hastalık şeker hastasıyım der gibi okb hastasıyım demeliyiz ünserim var diyen mideden dolayı şikayetcidir bizde beynimizden:) uzman doktor Oğuz Tan ın yazdığı takıntılar kitabını herkese öneriyorum takıntı çeşitleri,hastalığın tedavisi, oluşma nedeni herşeyi çok güzel bir dille yazmış düşüncelerimiz kesinlikle bizim elimizde olmayan bir şey hastalık nedeniyle beynimiz fazla enerji üretiyor(hasta olmayan insanlardan) burada 10 senedir okb hastalığı ile yaşayan insanları okudum ve çok şaşrıdım bence doktor desteği mutlaka gerekli evet haplar yorgunluk yada halsizlik yapıyor ama bunun yanında seni halsiz kılmıcak destek haplarda veriliyor belki kısa bir zaman haplara mahkum oluyorsun ama bu hastalığın sıkıntısını geçen bence bunlara razı olur.bence psikologo gidip ne var ne yok utanmadan sıkılmadan anlatmalısınız o ilaça gerek duyarsa zaten psikiyatıra yöneltiyor ben böyle yaptığım ve şu anda o sıkıntıları yaşamadığım için bunu destekliyorum ama tabiki yinede herkesin kendi hayatı:) Allah şifa nasip etsin hayırlı günler

uveys
01-06-2006, 10:14 PM
Sevgili isak!..Rahatsızlığın için Allah'tan acil şifalar diliyorum.

Yalnız okb ile panik-atak farlı rahatsızlıklar.bunlar aynı değil.Ama öğrendiğime göre bazen okb hastalığı ilerleyince panikler de yaşatabiliyor.Y ani bazen iç içe olabiliyor..Senin rahatsızlığına eğer doktor panik teşhisi koyduysa seninki sadece panik atak rahatsızlığıdır.Ama doktor sana da bana dediği gibi "okb'ye panikler eklenmiş" demiş de olabilir...Eğer öyle dediyse sizin temel rahatsızlığınız okb'dir.

Sevgili isak!..Durumuna gerçekten üzüldüm.Ben de bir öğretmen adayı olarak ilerisi için endişeler taşıyorum Yani rahatsızlığımın iş hayatıma etkisi konusunda...İnşallah en yakın zamanda iyileşirsin.Yalnız dediğine göre ilaçlarını kıullanmayı bırakmışsın.Bence bırakmamalısın."İlaç kullanımına başladım ve kendimi aptal gibi hissettim diyorsun"... :arrow: Bence böyle düşünmemelisin.Psikiyatrik ilaç kullanan insanlar da diğer rahatsızlık yaşayanlar gibi normal insanlardır.Bu rahatrsızlıklar da diğer hastalıklar gibi genelde irademiz dışı olan şeyler.Bu nedenle ilaçlara ve doktor gözetimine devam etmeni tavsiye ederim.Bende de uzun zamandır okb rahatsızlığı var.Zsaman zaman alevleniyor.Ama Allah'a şükür güvendiğim alanında uzman ve sıcakkanlı bir doktor buldum...Rahatsızlık hissettiğimde ona başvuruyorum ve yavsiyelerini uygulamaya çalışıyorum..Ayrıca ilaçları da aksatmamaya çalışıyorum.Çünkü paikiyatrik rahatsızlıkların bedensel nedenlei de olabiliyor.Mesela son yapılan araştırmalara göre okb rahatsızlığının en önemli nedenlerinden biri beyindeki seratonin hormonunun eksikjlği imiş.Bunun için de ilaç kullanımına gereksinim oluyor.Panik için de böyle bir durum vardır sanhırım.O nedenle ilaçları kullanmak lazım... :!: :wink:

Tabi bunların hepsi vesile...Asıl şifayı verecek olan Şafi olan Allah!...Ama ilaçları kullanacaksın ki dua hükmüne geçecek...İnşallah en yakın zamanda iyileşirsin...Dua eder dualarınız bekleriz...
ALLAH'A EMANET OL... :)

zafer_bjk
13-06-2006, 02:46 AM
arkadaşlar obsesyondan kurtulmanın tek yolu allaha yönelmektir pamuk yayınlarının şifalı dualar kitabını alın okuyun şeytanın vesveslerinden kurtulmak için okunan duayı okuyun ve obsesyondan kurtulun

zafer_bjk
13-06-2006, 02:51 AM
arkadaşlar pamuk yayınlarını alıp okuyun şeytanın vesveselerinden ancak duayla tamamen kurtulabilrsiniz ben denedim kurtuldum sizde deneyin kurtulun

16-07-2006, 01:50 AM
Arkadaşlar cok tuhaf bu bende ortaya cıkmaya basladıgında sadece bende var sanıyodum ama temeli hepimizde var ben 5 yıldır görüyorum tedavi prozac sabah iki, aksamda anafranil 1 kullanıyorum terapi pek yararlı olmadı.Bana sürekli gercekleri gercek gibi göstermeye calıstı terapistim ama öyle -şöyle gör,demeyle olmuyo bu baska bi şey ama tabiki simdi daha iyiyim yani nerdeyse tamamen iyiyim eskiden yüzde doksandokuz cıkan obs.düşünceler şimdi yüzde bir cıkıyo ama biliyorumki o yüzde bir devamlı ckacak ayrıca ilaçları bırakmaya cesaret edemiyorum çünkü hemen yine cıkacak bi kere oldu.
SED arkadaşımın dediğinin hepsi doğru onları ben kafamda düşünerek buldum bu hastalık ortaya cıkınca ne yapılması gerektiğini.benim bulduğum yöntemler şunlardı belki bazılarınıza yardımcı olur düşüncesindeyim
1-ÖZDEŞLEŞMEME:Bunların kendin düşündüğün düşüncelerinin olmaması yani onları senin yaratmaman.Bu insanı öyle rahatlatıyoki sırtından tonlarca yük kalkmış gibi oluyor.-Ben düşünmüyorum aman banane bosver gelirse gelsin, diyosun bu seferde canavar senden korkuyo gelmiyor
2-TUTMAMA:Yani gelip gecmesine izin verme sakince elinizi yanağınıza dayayıp yolda, karsıdan karsıya gecen bu arkadasın gecmesine izin verme gibi.
Bunlar bile sorunu yüzde doksan oranında azaltıyo.Bunları sizinle paylaşmak istedim tecrübeli bir obsesif olarak belki bazılarınıza yardımcı olursa bu beni sevindirir.Nedenmi bu yöntemleri yazdım.Bİ fıkra anlatayım o zaman.
Adamın biri damdan düşmüş,-aah demiş, çabuk bana damdan düşen birini bulun.-olurmu demişler sana doktor lazım doktor cağırmak lazım
Adam -yok demiş bana hemen damdan düşen birini bulun damdan düşenin derdinden damdan düşen anlar :D yine görüşelim burda yazışalım.BİZİ YALNIZCA BİZ ANLARIZ...

gülen
29-03-2007, 12:26 PM
ya iyiki varsınız bende yalnız oluğumu bu takıntıların sadece bende olduğunu zannediyordum demekki herkeste olan bişeymiş.Benimde istemeden aklıma kötü istemediğim düşünceler geliyo .ama bişey biliyorum insan düşündüklerini kendisi seçmiyo düşünmüyüm dedikçe daha kötüleri aklıma geliyo bundan kurtulma yollarını çoğu kez denedim
ama başaramadım bende şimdi kendi haline bıraktım inşallah iyileşirim bana verebileceğiniz öneriler varsa bana iletirseniz çok sevinirim

30-03-2007, 06:31 PM
selam
bende dini konularda obsesyonlar yaşıyorum.ve bunları hiç kimseye açamıyordum bunların yalnız bende olduğunu zannediyordum öğrendim ki gerçekten bu bi hastalıkmış bence bu tür obsesyonlar ufak ufak başlıyo bende sinirlendiğim zaman tırnaklarımı kesmeye başladı ve bu boyuta kadar geldi arada şiddetleniyo bu genellikle dua ettiğim ve Allahın ismini zikrettiğim zaman gerçekleşiyo ondan zaten ben allahın adını aklımdan geçiremiyorum dua nasıl okuycam onu da anlamış değilim :?:

as-ya
31-03-2007, 08:08 PM
Çise demiş ki


psikiyatırımdan duyduğuma göre obsesifler kendilerini saklarlarmış.internette bile yazı yazmaya korkarlarmış.bende bir obsesifim ve birbirimize yardımcı olursak daha kolay atlatırız gibime geliyor.ben genelde kendim gibileri düşünüyorum ne yapıyorlar kaç kişi var böyle onların hayatları nasıl diye benim gibi düşünen varmı aranızda??varsa eğer paylaşalım durumlarımızı...içimizi döküp rahatlayalım

Bence pek çok sorunumuz birbiri ile bağlantılı...

Panikle yada depresyonla farkediliyor ve sonrasında gelişiyor...anlaşılıyor...biraz daha iyi hissettiğimde toparlayıp yazmak isterim ben de...ama paylaşım her şekilde olur..." heeey ben de" demek bile bir paylaşım...ve paylaşım çok güzel ve rahatlatıcı ama,
Paylaşmak yetmiyor...çözüm ...
Nasıl daha huzurlu olabiliriz...obsesyon ve kompülsiyonlar çok aza indirgenebiliyor...

Düşünebilen, hissedebilen ! bir varlık olarak...neden gerçekleştiremeyelim ?

Merhaba Çise, herkese merhaba...sevgiler tüm forumlara

09-04-2007, 10:51 AM
Bende'de obsesif bozukluk varmış msnde e-terapist diye biriyle konuştum gecen gün ona dedimki bütün kadınları en yakınımı bile sex objesi olarak görüyorum dedim. O bana bundan rahatsızlık duyuyormusun dedi tabiki dedim rahatsızlık duymsaydın yapacak birşey yoktu dedi ve sonra senin böle düşünmeni asıl isteyen içindeki ikinci benlik dedi sen istemiyorsun bunu içindeki benlik istiyor dedi bir insan doğduğundan itibaren içinde ikinci bir benlik gelişiyor dedi
kendeini seviyormusun dedi zaman zaman hayır dedim ve şu örneği verdi bana "Ben Kendimi Sevmiyorum" cümlesinin öğelerni bulabilirmisin dedi bende sölediğini yaptım (ben) özne, (kendimi) nesne (sevmiyorum) yüklem evet kendimi dediğim kişi ben değilmişim meger öle dedi bana bilmiyorum ne kadar doğru ve mantıklı ama sonra ona hak vermeye başladım.
İçimdeki İkinci beni öldürmek için uğraşıyorum sizede tavsiye ediyorum tabiii bu ikinci beni nefsim yada şeytan olarak da tanımlamak sanırım yanlış olmaz aslında sözün özü bi arkadaş daha sölemiş bunların hepsi boşş

GÖRÜŞME FİKRİ ASLINDA BENCEDE OLABİLİR ÇOĞUMUZ YALNIZ HİSSETMİYORMUYUZ KENDİMİZİ ? sıkıntılarımızın çoğuda bu yüzden değilmi ? herkes gündeme getirmiş ama unutulmuş ben tekrar gündeme getirmek istedim umarım ilgiyle karşılanır

ÖNEMLİ OLAN ALLAHTAN KORKMAK VE İSLAMIN GÜZEL AHLAKINI YAŞAMAK EGER BUNU BAŞARABİLİRSEK İNANIN HİÇ BİR SORUNUMUZ KALMAZ
SEVGİYLE KALIN

21-04-2007, 08:09 PM
Arkadaslar bende bu dertten muzdaribım.1 yıldan beri çekıyorum bu durumu.Aklıma beni cok rahatsız eden dusunceler takılıyordu.Neyse doktora gıtmedım.İlk başlarda bu düsünceleri(cinsel dusunceler) kafamdan kovmak ıcın ne varsa yapıyordum.Fakat ne kadar ugrasırsam ugrasıım engel olamıyordum.Korku , endişe , stres , bunaltı yanı ne varsa kotu duygu hepsını yasadım.Daha sonra netten arastırdım Oğuz TAN adlı psıkiyatsrıtın kıtabını(TAKINTILAR) buldum.Bu zamana kadar yaptıgım tum seyler yanlısmıs.

Arkadaslar bu dusuncelerınızı kafanızdan kovmayın aksıne bılakıs kotu dusuncelerı bızzat sız cagırın.Mesela allaha kufur ederım korkusu yasıyosunuz kendınızı allaha kufur ederken hayal edın.Yada olmadık uygunsuz cınsel dusunceler aklınıza gelıyorsa ve bundan korkuyorsanız , kendınızı uygunsuz durumda kı o olayı hayal edin.Bizim hastalıgımızda , biz kendı dusuncelerımızden korkuyoruz işte bu korkuyu yenmemız için korktugumuz dusunceye alısmalıyız.Psıkolojıde buna davranıs psıkoterpası denır. Nasıl kopek yada yılan korkusu olan bır ınsana ılk basta yavas yavas kopege dokunması salık verılırse ( her ne kadar ilk basta siddetlı kaygıya neden olsa da) bizim yapmamıs gerekende bu.
Böylelikle kafamızdakı o dusunceye bır yerden sonra alıskanlık gostereceğiz.

Bana gelince rahatsız oldugum dusuncelerı her gun 30 dakıka bızzat hayal edıyorum.(ilk baslarda resmen korkunc bısey gıbı gelıyordu).Hatta rahatsız eden dusunceyı bir kagıda yazdım ve unuttugum zamanlarda hatırlamak ıcın tekrar okudum.3-4 ay bu sekılde devam ettım.

Sonuca gelirsek ;
Artık bu salak dusuncelerden korkmuyorum hatta artık bıkma noktasına geldım.''Yaa gene mı hayal etmem gerek o dusunceyı'' dıyebılıyorum.Düşünce ortadan kalktımı hayır ama geldıgı zaman cok rahatım dıyebılırım.Geldiği zaman tekrar hayal edıyorum bu sefer gene bıkıyorum sonra ister istemez kayıp oluyor bu düşünce.Fakat bu noktaya gelene kadar ınanın cok kotu gunler gecırdım.Neyse umarım faydam dokunur.

selinay
27-04-2007, 07:27 PM
merhabalar ben bugun aranıza katıldım bende yaklaşık 15 senedir okbyim ama çok neşeli bir okb :D ben bu gunlerin geride kalacağına eminm diyeceksiniz 15 sene kalmamış şimdimi geride kalıcak ben umutluyum geride kalıcak birde bu rahatsızlığı gözümüzde fazla büyütmeyelim o zaman kendini bişe sanır :wink: küçümseyelim ben öyle yaptım yoksa bunca sene yaşayamazdım..Çokkkkk obsesyonlarım oldu anlatmaya kalkarsam sayfalar alır ama şu bir gerçekki moral çok önemli,moralimizi yüksek tutalım tekrar görüşmek üzere:)

selinay
27-04-2007, 07:30 PM
merhabalar ben bugun aranıza katıldım bende yaklaşık 15 senedir okbyim ama çok neşeli bir okb :D ben bu gunlerin geride kalacağına eminm diyeceksiniz 15 sene kalmamış şimdimi geride kalıcak ben umutluyum geride kalıcak birde bu rahatsızlığı gözümüzde fazla büyütmeyelim o zaman kendini bişe sanır :wink: küçümseyelim ben öyle yaptım yoksa bunca sene yaşayamazdım..Çokkkkk obsesyonlarım oldu anlatmaya kalkarsam sayfalar alır ama şu bir gerçekki moral çok önemli,moralimizi yüksek tutalım tekrar görüşmek üzere:)

Çise
28-04-2007, 12:25 AM
herkese merhaba tekrardan.
bu hastalık yoruyor insanı gerçekten bıktırıyorda kovması biraz güç oluyor ama biraz zorlayınca zamanla takıntılar azalmaya başlıyor.çevrenin anlaması zor oluyor hatta anlamıyorlar o yüzden çevreyi bir kenara bırakıp duygularımızda biraz daha bencilce olmamız gerekiyor.ben yaklaşık 4 ay önce ilaç kullanmayı bıraktım doktorda daha gerek kalmadığını söledi kalan ufak tefek takıntılarım içinde çaba sarfediyorum bunun için güçlü olduğumu öğrendim artık ama moral olmayınca artıyorlar zaman zaman.ama yinede yapmayı bıraktığım takıntıları yapmıyorum çünkü onları unutmuş oluyorsunuz..buaralar biraz moralsizim takıntılar zorlamıyor ama duygusal bazı sıkıntılar yaşıyorum o kadar.....ama gerçektan isterseniz bu hastalıktan kurtuluğunduğunu öğrendim.zaman zaman zorlansakda yılmamamız gerkiyor unutmayın yanlız değiliz bunu yaşayan birsürü insan var ama destek almadan geçmeside çok zor bunuda hatırlatıyım

01-05-2007, 05:59 PM
Obsesifim,bunun yanında anksiyate'de var.Mücadeleciyim.Bunların beynimin ürünü olduğunu bilmek bile rahatlatıyor sanki ;ama inanclı savunuyorum dusundugum takıldıgım seyleri.Zamanla aşıcam biliyorum.

Takıntılı bir tosbağayım ben. Hiç kimsenin akıl edemeyecegi ince ayrıntılar mevcut bende.Beynim hızlı calışıyormuş ve zekam yüksek imiş. Bunlarında etkisi varmış.(zeka kısmına kendım inanmasamda testler de ortaya çıkan durum bu ):)

sting
04-05-2007, 11:26 PM
iyi günler benim sorunum sanki arkamda bişey varmış gibi hisetmek karşıma biri cıkacakmış gibi sanmak. yani her yerde bişeler görecekmişim gibi sanmak. risperdal kulanıyorum. fakat buı tedavi başarılı olmasa daha ilerisi nedir.ç yani şizofreniye falan cevirirmi bu ocb yardım edin

sting
04-05-2007, 11:28 PM
iyi günler benim sorunum sanki arkamda bişey varmış gibi hisetmek karşıma biri cıkacakmış gibi sanmak. yani her yerde bişeler görecekmişim gibi sanmak. risperdal kulanıyorum. fakat buı tedavi başarılı olmasa daha ilerisi nedir.ç yani şizofreniye falan cevirirmi bu ocb yardım edin

nanona
07-05-2007, 02:52 PM
arkadaşlar merhaba bende yaklaşık 2 yıl önce yakalndım bu rahatsızlığa çok ama çok kötü hissediyorum kendimi ilaç da kullanıyorum
dünden beri yazılarınız okuyorum şahane paylaşımlarınız var evet bu öyle bir illet ki istem dışı düşüncelerle boğuşuyorsunuz tüm gün artık öyle bir hale geliyorki kendiniz çok yanlız hiç bişeye layık olmayan berbat birisi olarak hisediyorsunuz içinizden bişey yapmak gelmiyor evden dışarı çıkmak istemiyorsunuz hele ben son zamanlarda bu sıkıntı ile birlikte hemen hemen herşeye ağlar oldum ama inanırmısınız yazdıklarınızı okurken biraz da olsa rahatladım önemli olan bu düşünce ile boğuşmamayı öğrenmek sizlerinde dediği gibi bunlar bize ait düşünceler değil bunu biliyorsunuz ne kadar saçma olduğunu da biliyorsunuz ama başa çıkamıyorsunuz kendimden şu an için örnek vermek gerekirse sanki içimde kocaman bir yara var ve devamlı sızlıyor neden böyle oldum 2 yıl öncesine kadar hiç bişey
im yoktu birden bire neden neden?diyerek devamlı sorgulama içerisindeyim ama bunu bişekilde yeneceğiz bende buna inanıyorum bunun içinde birbirimize yardımcı olmalı en azından hissettiklerimiz paylaşmalıyız dün diğer başlıkta obsesif ile başa çıkmanın yolları adı altında yazı yazmış escobar arkadaşımız inanın onları bile okumak beni rahatlattı
evet bunlar bana ait değil ve ben kendimi cezalandırıyorum resmen artık takmayacağım sadece bende de değilmiş bu rahatsızlıkdiye rahatladım biraz ve çise seninde deiğin gibi moralle çok alakalı bir hastalaık moraliniz bozuk olunca daha da artıyor inanırmısınz bunları yazarken bile içimde şu anda tarif edemeyeceğim bir sıkıntı sanki boğulacakmışım gibi hissediyorum Allahımıza dua edip ve elimizden geldiğince bunları takmamayı öğrenerek atlatacağız bunları ben hep öyle diyorum buda geçecek bunuda atlatacaksın bir ara rahatlıyorsun fakat sonra bir bakmışsınki yine o kısır döngünün içerisine dönmüşsün
neyse paylaşımlarınız çok güzel bunlarda geçecek arkadaşlar böyle inanmalıyız ki inandığımız doğrultuda ilerleyelim herkese sevgiler

oğuz
16-06-2007, 11:55 AM
merhaba arkadaşlar..bende de güven duygusu ekskliği takıntısı varr..güven duymadığım insanların ynında duramıyorum..kendimi hasta hissediyorum..garip yaaa anlatamadım daa :P

eftelya123
21-06-2007, 04:37 PM
Merhaba Arkadaşlar,
Foruma yeni katıldım ve böyle bir forum olduğunu gördüğüme çok sevindim. İki yıl önce bana da OKB teşhisi konulmuştu ve tedavi olmuştum, geçmişti. Çok güzel zamanlar yaşadım hastalığı atlatınca. Güzel dostluklar kurdum vs
Şimdi kendimi öyle çaresiz hissediyorum ki anlatamam. Çok sıkıntılı bir dönem geçiriyorum ve artık eskisi gibi ben okb'liyim diyemiyorum. Geçmişti, yenmiştim diyorum. Yaşadığım sıkıntıların aklımca hep rasyonel açıklamaları var sanki. Bir hata yaptım ve o yüzden bu sıkıntıyı yaşıyorum, şunu yaptım şu oldu o yüzden bunlar oldu vs diye düşünmekten kendimi alamıyorum.
Yaklaşık altı ay önce üniversiteden mezun olup bir işe girdim. Hayatım çok güzel gidiyordu. Çatı katı tek odalı bir evde tek başıma yaşıyordum. Sonra işe girince hadi dedim daha geniş bir eve çıkayım. Erkek arkadaşımla geniş güzel bir ev tuttuk ve taşındık. Ve benim için kabus dolu günler başladı. ''Eski evim''!!! Eski evimin görüntüsü gözümün önüne geliyor sürekli, orda yaşadığım güzel şeyler sürekli flashback yapıyor. Herhangi bir nesne bana o evi çağrıştırdığında korkunç bir acı yaşıyorum. Taşınma anımı tekrar tekrar yaşıyorum. akşam işten çıkınca bir anlık o eve gideceğimi aslında hiç taşınmadığımı hayal ediyorum ve o bir kaç dakika inanılmaz rahatlıyorum.
Yaklaşık beş aydır hergün gün boyunca o evi, eski evimi düşünüyorum. Nasıl orayı bıraktım neden böyle bir hata yaptım diye çok acı çekiyorum. Şimdi o evde yaşıyor olsaydım ne kadar güzel bir hayatım olacaktı herşey ne güzel olacaktı diye düşünmekten yorun düşüyorum.
Anlattığım insanlar bu yaşadığımı çocukça buluyorlar. Git kendine başka ev bul diyorlar ama yapamıyorum.
En sonra çare olarak 'o ev' e taşınan arkadaşımla konuştum ona başka bir ev tutacağım ve ben tekrar evime döneceğim.
Bu süre içinde bütün arkadaşlarımı kaybettim tabi. Erkek arkadaşım benden nefret ediyor artık, etrafımdaki bütün insanlar ilişkimi mahvettiğim için beni suçluyorlar. Haklılar da.
Şu stırları yazarken bile neden evimi bıraktım neden böyle bir hata yaptım diye çok acı çekiyorum.
İlaca başladım iki aydır faverin alıyorum ama hiçbir faydası yok.
Yazdıklarımı anlamamış olabilirsiiz çünkü beynim o kadar yorgun ki aynı şeyi düşünmekten, konuşurken yazarken cümle kurmakta zorlanıyorum.
Herkesten özür diliyorum.

Okyanus79
22-06-2007, 01:47 PM
gerekçe ne kadar saçma olursa olsun ne kadar mantıksız gelirse gelsin ben senin beyninin yorgunluğunu çok iyi anlıyorum.belki insanlara anlattığında bunu çok manasız buluyorlar ama seni sadece senin gibi olanlar anlayabilir.ilacını düzenli olarak kullan.etkisi olmuyor falan deme.ilaç konusunda önyargılı olmayalım.
bu durum zamanla geçecek diye düşünüyorum.eğer durumun okb ise seni üzen bu durum gidecek yerine yenisi gelecek.ayrıca takıldığın durum seni çok derinden yaralıyor.ben bunu çok iyi anlıyorum.ama inan çok mühim bir konu değil bu.tebdili mekanda ferahlık vardır.bence yeni evine alışmaya çalış.eminim orada da unutamayacağın anıların olacaktır.sadece biraz zamana ihtiyacın var. :)

MRC
28-06-2007, 12:31 AM
meraba arkadaşlar bnde ocb hastasıyım 2 haftadr risperdal kullanıyorum çok fazla bi etkisini göremedm henüz bence bu hastalık yaşamayanla tartışılmamalı çünkü yaşamayan anlayamaz ben bile bazen yaşamadığım bi takıntı duyduğum zaman çok ilginç buluyorum anlıyorum belki ama yinede garip geliyor bende allaha küfrederdim ve çok saçma gelir kimseye anlatamazdım şimdi o pek yok ama engelleyemediğim bir sürü saçma düşüncem var bütün bi günümü mahvedebiliyor yaptığım hiçbir işe konsantre olamıyorum umarım risperdal işe yarar. :D
çok üst düzeyde olmamakla birlikte temizlik takıntımda var bu konuyla ilgili okuduğum birşeyi paylaşmak istiyorum szle bu hastalıkla ilgili terapi gören hastalar sistemli olarak obsesyon ve kompulsiyonlarını harekete geçirmeden bunlara neden olan nesneye maruz bırakılmışlar örneğin el yıkama kompulsiyonu olan hastalar lavabonun başına getirilmiş ellerini yıkamalarına izin verilmemiş buna benzer seanslar sonunda aynen ilaç alanlarda olduğu gibi takıntılar kaybolmuş. bu konuda ilacın yanında terapiye gtmekte yararlı olabilir.
arkadaşlar umarım bu rahat vermeen takıntılardan hepimiz bir an önce kurtulur ve sağlığımıza kavuşuruz herkese geçmiş olsun :)

Dr_Freud
29-06-2007, 09:45 AM
Arkadaşlar bu yazımda hepinize cevap verdim iyi okuyun..İyice anlamaya çalışın.

içinizdeki "ikinci benlik" olayı, yapmak-düşünmek istediğiniz ama cesaret edemediğiniz şeylerdir.. Kendinize bile itiraf edemediğiniz şeyler, tanrıya olan isyanınız..Bunlar birleşir we sizin aslında yapmak istediğiniz ama cesaret edemediğiniz için yapmayı mantıklı görmediğiniz şeyleri hatırlatır..İçindeki sen diye birşey yok. Sen bir tanesin. Senin yapmak isteyip yaptıkların we yapmak isteyip cesaret edemediklerin war. Bu cesaret edemediğin şeyler sana düşünce olarak geliyor.

Obsesyondan kurtulmak için,
kendinizi obses hastası olarak görmeyin.. Eğer "ben obsesim, böyle takıntılaırm war" diye düşünürseniz bulunduğunuz durumdan kurtulamazsınız. Herkezde bazı takıntılar war. Sizin sorununuz bu takıntıların fazla olması değil, bu takıntıları kendinize itiraf edebilmeniz. O istemeden düşündüğünüz şeyleri her insan düşünüyor. Bazı insanlar düşündüklerinden rahatsız olup bi süre sonra psikolojik desteğe başwuruyorlar. Bu insanlara "hasta" deniyor. Düşündüklerinden rahatsız olmayanlara ise yada itiraf etmeye cesareti olmayanlara normal..yani bu düşüncelerinizin anormal olduğunu sanmayın.. "düşünmüyorum" diyenler anormal :)

Kıssadan hisse, düşündükleriniz sizin kendi düşünceleriniz ! Kendi düşüncelerinizden kaçmayın ! Kendinizle konuşun ! Her insan düşünüyor ama kimse düşüncelerini kendine bile itiraf edemiyor ! Siz kendi düşüncelerinizi kendinize anlatabilen insanlarsınız ! Hasta değilsiniz ! Zeki insanlarsınız.


eftelya123, Benzer bişeyi bende yaşadım.. Üstelik kurtulması çok basit oldu.Tahminimce 22-23 yaşlarındasın.. Öncelikle sorununu önemseme..Bu zamana kadar hayatında kimbilir neler değişti.. Bir ev değişimi seni mutsuz etmemeli. tekrar eski ewine döndüğünü düşün. bu seferde erkek arkadaşınla beraber tuttuğunuz ewi özleyeceksin. Düşünme demiyorum. Düşün.. yeri geldiğinde oturup saatlerce eski evini, anılarını düşün..Ama bunu salya sümük ağlayarak değil gülümseyerek düşün. O evden ayrıldığında ne kaybettiğini düşün. eline bir kağıt kalem al. Eski evinin we yeni ewinin olumlu we olumsuz yönlerini yaz. karşılaştır. Sonra tekrar düşün çatı katında tek odalı bi ewde yalnız yaşamak mı? Erkek arkadaşınla geniş bi ewde yaşamak mı ?



sting senin sorunun paranoya.. Aslında biçok insanda wardır. Yaptığın şeyin ne kadar mantıksız olduğunu düşün. Ve bir süre kendinle tartış. Mesela ewde televizyon izliyorsun we yanındaki koltuğun arkasında bişeyler olabiliceği geliyor aklına. Kalkıp kontrol etmek istiyosun. ama etme. kendi kendine " yahu faruk ne kadar saçmalıyosun koltuğun arkası boş, kim olucak" de. bu şekilde biraz diren we " tamam madem o kadar istiyosun gel bakalım " şeklinde kendinden emin bi şekilde git we koltuğun arkasına bak. bişey olmadığını görünce "ben sana demiştim bişey yok işte" şeklinde tawırlarla kendine baskı uygula.. bunu yapmaya bi süre dewam et. bi zaman sonra paranoyak düşüncelerin ikna oluyor..

Rapper_Boy
09-07-2007, 12:54 PM
aadssaddsa

requiemforadream
17-07-2007, 05:12 PM
Selam arkadaşlar bir şey danışmak istiyorum. bende okb var ama ismini vermeyim sigarayı bıraktıran bir ilaç kullanıyorum bupropion ana maddesi depresyon için kullanılıyor Amerikada. epey tutulan bir ilaç tabi doktor kontrolünde kullanılması gerekiyor mutlaka!!!ama bu okb laneti illa serotinin seviyesinin yükseltilmesiyle geçebilir mi?Bunu taktım kafaya şimdide :Dİki yıl serotinin yükselten ilaçlar kullandım 13 kilo aldım bıraktım,ayrıca geçmedi okb. ayrıca terapide görüyorum,nefes egzersizleri,kitaplar buraya üye oldum.Hayatım 3 aydır cehennem gibi(ilaçları bırkatığım için değil ama kullanırkende öyleydi.).Kararlıyım kendim yeneceğim işi kafamda bitireceğim diyorum.Bilmiyorum belki bupropiyonun etkisiyledir.ne olacak bu serotinin o yükselmeden iyeleşmez miyiz kendi çabalarımızla.sizlerde sorabilir misiniz doktorlarınıza. Şimdiden Teşekkürler

alihocam
18-07-2007, 03:17 PM
Durumumuz gerçekten traji komik.10 yıldır cinsel saplantılarla boğuşurken şimdi yenisi eklendi anlamsızlık kavramı saplantısı aylardır hayatın anlamlı olduğuna kendimi inaadırmaya çalışıyorum ve bir işe yaramıyor. neden yaşıyoruz tanrı var mı hayatın bir anlamı var mı bunlar hiç aklımdan çıkmıyor. ne olacaz biz böyle ölsek kurtulurmuyuz onu da bilmiyorum

dertli kız
25-07-2007, 02:32 AM
psikiyatırımdan duyduğuma göre obsesifler kendilerini saklarlarmış.internette bile yazı yazmaya korkarlarmış.bende bir obsesifim ve birbirimize yardımcı olursak daha kolay atlatırız gibime geliyor.ben genelde kendim gibileri düşünüyorum ne yapıyorlar kaç kişi var böyle onların hayatları nasıl diye benim gibi düşünen varmı aranızda??varsa eğer paylaşalım durumlarımızı...içimizi döküp rahatlayalım


evet ben çevremdekilere bu hastalığımdan pek bahsetmem çünkü anlamıyorlar bilemiyorlar bizim yaşadıklarımızı takma kafana deyip geçiyorlar ve kızıyorlar saçma sapan şeylere kafanı takıyorsun diye.işin ilginç yönü benim kimse hasta olduğumu anlayamaz.çünki takıntılarım evde yoğunlaşıyor hep. dışarda herşey çok normal oluyor.evden dışarı çıkmayı başarabilsem herşey daha iyi olacak ama benim evden dışarı çıkmam çok zor oluyor.kafamda mutlaka bir şeyler takılı oluyor.bir eksiklik olduğunu düşünüyorum halletmem gerken şeyler olduğunu düşünüyorum hep. ama ne halledebiliyorum o eksikleri, nede dışarı çıkabiliyorum.arkadaşlarıma gitmek onlarla sohbet etmek hoşuma gider ama ben gidemiyorum.en sevdiğim arkadaşım bana tel açıyor ama ben ona açamıyorum.onu ve birçok yakınlarımı ihmal ediyorum.bana diyorlarki sen evde böyleysen sadece, evlenirsen iyileşirsin diyorlar ama ben korkuyorum.hayatta en çok istediğim şey evlenmek ve bir bebek dünyaya getirmek ama ben korkuyorum ya başaramassam... :(

unwritten
25-07-2007, 03:33 PM
merhaba,
benim takıntımda çok lanet bişi.ben onu tuvalet takıntısı olarak tanımlıyorum ve beni evde hapsediyo.temizlikle ilgisi yok ama dışarıda yada kapalı bir ortamda tuvaletim gelecek diye çok korkuyorumve bu korkuları yaşamaktansa evde rahat rahat otururum diyorum ama.artık çok sıkıldım.

dertli kız
25-07-2007, 03:43 PM
geçmiş olsun.istersen bir psikiyatriste git.

unwritten
25-07-2007, 11:22 PM
saol dertli kız hepimizin.en komiği de benimkisi.ben de baya bi sorun oldugu üzre doktorum bunun sosyal fobimle alakalı birşey oldugunu söyleyip ona pek eğilmedi. :) şu anda onunla ugraşıyoruz belki geçer. :D

dertli kız
26-07-2007, 12:06 AM
saol dertli kız hepimizin.en komiği de benimkisi.ben de baya bi sorun oldugu üzre doktorum bunun sosyal fobimle alakalı birşey oldugunu söyleyip ona pek eğilmedi. :) şu anda onunla ugraşıyoruz belki geçer. :D



inşallah geçer.allah yardımcınız olsun...

requiemforadream
26-07-2007, 05:07 PM
Süper staj yaptığım şirkette beni uzaylı sanıyolar.
Okb o düzeydeki bazen öyle şeyleri takıp sorular sorup hareketler yapıyorum ki kesin var bişey çocukta diyolar.Ama konduramıyabilerlerde tabi cv ye bakıp...Neyse ya biraz da uzaylı sansalar n'olur :roll: dimi.
Sizinde oluyor mu ya böyle yeri dibine girdiğiniz şeyler yalnız değilim değil mi?

relaxx
06-08-2007, 05:21 PM
değilsin requiemforadream değilsin merak etme :wink:

idealist2000
09-08-2007, 02:39 AM
dün yazdığım bu yazıya bugün cevap aldığım için çok mutlu oldum teşekkür ederim arkadaşlar size.
sakirdilek o tuvalet takıntısı el yıkama isteğinden kaynaklanıyor sanırım bende öyle oluyordu 2 aydır tedavi gördüğüm için artık yapmıyorum insanın obsesifliğinden azda olsa kurtulması kadar güzel bişey yok.normal bir hayatın var olduğu bilmek çok güzel bişeymiş benim tedavim hala sürüyor tedavi görmeyen arkadaşlar varsa bir an önce başlasın ve kurtulsun ben azda olsa kurtuldum darısı başınıza
yazılarınızı bekliyorum.içimizde bişey kalmasın...

O dediğiniz Kompulsif takıntı olyor.Yani düşüncede ki takıntı obsesif takıntı ,hal ve hareketlerde ki takıntı ise kompulsif takıntı.

umar
10-08-2007, 02:08 PM
Merhaba.siteye yeni üye oldum
ne yazıkki obsesyonları bende yaşıyorum.ne yazıkki diyorum çünkü belki kötü bir hastalığa yakalansam bu kadar ağrıma gitmezdi diye düşünüyorum.
Teslimiyet,yorgunluk,baş ağrısı,dalgınlık,beyni zorlayan saçma sapan düşünceler...hepsi mevcut.
Kendime ve başkalarına hastalık bulaştıracağım korkusu.
kameraya alınma yayınlanma korkusu,tanınma korkusu.birilerine yardım etme korkusu.daha bir çok şey.
saç dökülmesi ve kel kalma kaygısı...abartılı olarak...
yapılan işleri tekrar tekrar kontrol etme.
söylediğim sözlerden sonra vicdan azabı..
:) çok doluyum arkadaşlar...
sizleride burda görünce içimden paylaşmak geldi..
çözemiyorum..
hayat çok zorlaşıyor.
bir takıntı bitse diğeri başlıyor...
o takma kafana lafı boş bir laf..
zaten ben takmıyorum ki içimden bir başkası yapıyor..
Evet kendimi saklıyorum.yazı yazmaya korkuyorum..

requiemforadream
13-08-2007, 09:11 AM
Takma kafana lafı hayatımda en fazla duyduğum cümle sanırım.
Arkadaşlar herkesle her şeyi paylaşmayın sizi gerçekten olgunlukla karşılayıp okb li olmanızın tıpkı grip gibi ne biliyim verem gibi doğal bir hastalık olduğunu bilen bunun bilincinde olan insanlarla dertlerinizi paylaşın.Bunun için de sanırım biraz tıptan psikolojiden felsefeden anlayan kişilerle ya da ne biliyim bu hastalalığa benzer süreçler geçirmiş kişilerle paylaşmak en mantıklısı yoksa ruhunuzda büyük yaralar açabilir alacağınız tepkiler.
Başıma geldiği için paylaşmak istedim aman dikkatli olun ve "amaaan takacak ne var sende allah aşkına"lafını duyar duymaz bana müsade deyin.

dertli kız
14-08-2007, 10:47 PM
Takma kafana lafı hayatımda en fazla duyduğum cümle sanırım.
Arkadaşlar herkesle her şeyi paylaşmayın sizi gerçekten olgunlukla karşılayıp okb li olmanızın tıpkı grip gibi ne biliyim verem gibi doğal bir hastalık olduğunu bilen bunun bilincinde olan insanlarla dertlerinizi paylaşın.Bunun için de sanırım biraz tıptan psikolojiden felsefeden anlayan kişilerle ya da ne biliyim bu hastalalığa benzer süreçler geçirmiş kişilerle paylaşmak en mantıklısı yoksa ruhunuzda büyük yaralar açabilir alacağınız tepkiler.
Başıma geldiği için paylaşmak istedim aman dikkatli olun ve "amaaan takacak ne var sende allah aşkına"lafını duyar duymaz bana müsade deyin.



banada dedikleri tek şey bu.dünyada takılacak o kadar şey varken bu önemsiz şeylerimi takıyorsun diyorlar.oysa bizde takmak istemeyiz ki bu takıntıları.bunun bir hastalık olduğunu kavrayamıyorlar.Abime anlatıyorum abi bak ben de şu şu sorunlar var diye.o da diyorki ben sende bişey göremiyorum.bir türlü inanmıyor bana. :(

obsession
21-08-2007, 08:04 PM
arkadaslar,yurtdisinda ve ozellikle amerika'da bu tip rahatsizligi olan hastalar yada yurtdaslar grup terapisiyle biraraya gitiriliyorlar.

bu yasal bir zorunluluk haline gelmis ,oyle ki suclularin bile sivil yasama uyumlulugu surecinde bu yontem kullaniliyor.

benzer dertleri olan insanlar yüzyüze konusup dertlerini paylasiyorlar.arkadasliklari gelisiyor ve sorunlarini cozmede yanliz kalmaktan kurtulup birlikte savasiyorlar.

yani 1 sorunla 1 kisi bas etmektense her bir kisinin 1 sorunuyla 2 kisi ilgilenmek durumuna giriliyor.hatta daha fazla.

eger bu tip bir bulusma düzenleme fikri altina girerseniz bende seve seve sizlere katilirim.

(not: birbirlerini anlayan o kadar cok insan bir araya geliyor ki,aralarinda birbirleriyle evlenenler bile war.yazilar arasinda evlenmek isteyen ve mutlu olma arzusunda olan bir bayan arkadasim wardi.bu tip grup terapileri seni aradigin mutluluga bile kavusturabilir dostum :)

umarim bende birgün OKB mi sizlerle paylasacak kadar kendimi cesur hissedebiliirm.

gorusmek dilegiyle...

kaf
29-08-2007, 03:51 PM
slm arkadaşlar ben de yeni üye oldum. ve bu sitedeki yazıları görünce yanlızlık hissim azaldı. bende okb liyim. doktor banada seralin ve citoles( tam adını çıkaramamış olabilirm) ilaçlarını verdi. ama ilaçlar vücud dengemi sarstı. yan etkileri maaaşallah faydasından daha çok. ne yapmalıyım bilmiyorum. ilaçlara tekrar mı başlasam. bir de bilişsel davranışcı tedavi varmış. biz nasıl faydalanacz bundan maddi ve manevi destek sorunu var. görüşlerinişz bekliyorum..

oNu_R_uNo
31-08-2007, 02:35 PM
bunu daha önceden bende yaşamaştım ama bunu hastalık oılarak değil de 1 merak olarak görmüştüm .şuan diğerleri neler yapılar? bu sorumu hep içimdeydi.ama üniversitede bundan eser kalmadı.çünkü hepsiyel yanı evlerde aynı odalarda kaldım.benden çok da değişik üsttün bir şey yapmadıklarını anladım aslında erkes aynı şeleri yapıyor çevresiyle,ailesiyle,düşmalarıyla... umaım bu merklarınız geçer , birbirimizden üstün varlıklar değiliz

daysenur
28-09-2007, 04:35 PM
arkadaşlar öncelikle hepinize geçmiş olsun sormak istediğim bi şey var acaba bu hastalıkta ataklar halinde nöbetleriniz oluyor mu ?

nazhayat
28-09-2007, 11:46 PM
hayır bu hastalıkta ataklar olmaz ama sabrın çok tükendiğinde sıkıntıların artabilir. bu durumda ben genelde ağlarım ölmek isterim mesela ama o gibi hallerde umursamıyarak siz birer hastalık düşüncesisiniz deyip kendimi rahatlatıyorum, uyumakta işe yarayabiliyor.... ama her zaman bu çözüm olmaz tedavi şart

nazhayat
29-09-2007, 12:03 AM
merhaba; bende bir okb hastasıyım. kendimi bildim bileli bu sıkıntıyla uğraşıyorum.doktora gittim ama istediğim sonucu alamadım bir türlü. bende çoğunlukla cinsel içerikli obsesyonlar var. bayağı azaldı ama yinede beni çok rahatsız ediyor onlarsız bir hayat istiyorum. ama anlaşılan o ki bizler bu hastalıkla uğraşmak zorundayız. ne yapmam gerekiyor bilmiyorum . cinsel obsesyonlara nasıl çözüm bulunur. beni çok rahatsız ediyorlar. lustral kullanıyorum . bazen kendime soruyorum acaba hayatım boyunca bu ilacı kullansam ne olur diye. ilaca bağımlı olmak istemiyorum ama yaşam kaliteminde düşmesini istemiyorum. arkadaşlar acaba okb tedavisine yönelik bilişsel davranışçı psikoterapi yöntemini anlatan kitaplardan beni haberdar edebilirmisiniz. çünkü doktorlar para için insanı çok oyalıyorlar. ben sorunlarıma çözüm olacak yöntemelr arıyorum lütfen beni cevapsız bırakmayın teşekkürler

nazhayat
29-09-2007, 12:07 AM
merhaba; bende bir okb hastasıyım. kendimi bildim bileli bu sıkıntıyla uğraşıyorum.doktora gittim ama istediğim sonucu alamadım bir türlü. bende çoğunlukla cinsel içerikli obsesyonlar var. bayağı azaldı ama yinede beni çok rahatsız ediyor onlarsız bir hayat istiyorum. ama anlaşılan o ki bizler bu hastalıkla uğraşmak zorundayız. ne yapmam gerekiyor bilmiyorum . cinsel obsesyonlara nasıl çözüm bulunur. beni çok rahatsız ediyorlar. lustral kullanıyorum . bazen kendime soruyorum acaba hayatım boyunca bu ilacı kullansam ne olur diye. ilaca bağımlı olmak istemiyorum ama yaşam kaliteminde düşmesini istemiyorum. arkadaşlar acaba okb tedavisine yönelik bilişsel davranışçı psikoterapi yöntemini anlatan kitaplardan beni haberdar edebilirmisiniz. çünkü doktorlar para için insanı çok oyalıyorlar. ben sorunlarıma çözüm olacak yöntemelr arıyorum lütfen beni cevapsız bırakmayın teşekkürler

pskohead
11-10-2007, 08:55 PM
mrhb arkadaslar ben unv ye gdıorm 3 gun once geldm aileme surprz yaptm 2. gunumde cok fena oldum hatta sakınlestırıcı yaptılar o kdr fenaydı bende sevdıklerım ıcın ölum takıntısı var gecn yıl basladı bır yılı gectı lustral kullanıodm once 50 mg snra 100 e cıkarttı doktorum ılkbaharda ii oldum artık ama yıne basladı ddgm gbı 2 gndr yıne kotuyum bı an cok iyi oluyorum bı an cok kotu bı anım bı anımı tutmuyo smdı yıne 50 mgye dstu ılac umarm takıntısı olan arkadslar ve ben atltrz bu illetı cnku hayat boyu cekılmez bu bnmle aynı derdı paylasanlar yazsn lutfen kndnze iyi bakın

takintili
22-11-2007, 12:10 AM
pskohead bnde de hem dini hem sevdiklerime zarar verme korkusu var.psikiyatriste gidiorm.daha 15 yaşındaım ve bu takıntılarm 13 yaşındayken başladı napcaımı bilemiorm:(nolur yardm edin...

hayrun
06-12-2007, 12:56 AM
BEn de KENDİMİ BİLDİM BİLELİ OKB LİYİM.FAKAT TEŞHİSİ 34 YAŞINDA KOYDURDUM.ÇÜNKÜ YAŞ İLERLEDİKE ZORLANTI YAPAMIYOSUNUZ.HALİNİZ KALMIYOR.İLAÇLA TEDAVİ GÖRÜYORUM.BAZEN ESKİ GÜNLERİ DE ÖZLEMİYO DEĞİLİM HANİ.ÇILGIN DÜŞÜNCELER NEYDİ BE ONLAR.SANKİ ZAMAN DURDU.TEDAVİM BAŞLADI VE BEN OKADAR YANLIZ KALDIM Kİ.ETRAFIMDA KİMSE KALMADI YA.ANLAM VEREMİYORUM HALA.AİLEM BİLE UZAKLAŞTI BENDEN.SANKİ BAŞKA BİR BOYUTTAYIM.İNSANLAR ANLAMSIZ GELİYO.DÜŞÜNCELER VE PAYLAŞIMLAR ÖNEM KAZANDI ŞİMDİ.

ferhan007
08-12-2007, 04:35 PM
Ben aranıza yeni katıldım.2 yıl önce bu hastalığa yakalandım.ben bu hastalığın şifresini çözdüm.bütün okb lilere şöyle bir sorum olacak.acaba hanginiz 2 yıl boyunca etkin dozda ilaç kullandınız?benim takıntımı sorarsanız metafizik diye geçiyor literatürde yani sadece obsesyonel düşüncelere sahibim.yani kompilsyon yok bende.yani benimkinin tedavisi daha uzun sürüyor.size kısaca şunu söyleyeceğim. şu anki durumum çok iyi tamamen geçmedi ama sonuca az kaldı diyebilirim.özetle nasılki bir şeker hastalığına yakalandığınız zaman kendi iradenizle yenemiyorsanız bu hastalığıda ilaçsız yenemezsiniz.hastalığın biyolojik kökenli olması hepimizi rahatlatıyor.yeterki doğru ilacı doğru dozda ve yeterli zamanda kullanın hepiniz iyleşeceksiniz.buda şuna benziyor nasılki bir yemeğin tadını ve kıvamını tutturmak ustalık ve zaman istiyorsa bu hastalıktada ilaç dozunu ve ilaç seçimini tutturmak biraz zaman alıyor.bakın bütün okb lilerin yakındığı hastalık neden tamamen geçmiyor?aslında biyolojik olarak geçiyor tamamen kanıtınıda söyliyeyim size örneğin temizlik takıntısı olan bir kişi tedavi olduktan sonra hastalık tam olarak geçmedi diyorsa bu psikolojiktir.çünkü bütün insanlar az yada çok temizlik yapar yani tamamen temizliği bırakmak imkansızdır.işte yanıldığımız nokta bu.

nekochan
08-12-2007, 11:10 PM
Ben de takıntılı bir insanım, öyle böyle değil yani :) Küçüklükten beri var aslında da en kötü olanı bu yaz başladı, temizlik takıntım ortaya çıktı. Açıkçası ben de başlarda normal hijyen anlayışı nasıldır unutmuştum, ne kadar temiz olmak gerekir falan, deli gibi temizleniyordum :) Sonraları iyileşmeye başladım, psikoloğum da normal hijyen anlayışıyla takıntılarını karıştırma dedi. Neyse ben yendim bu takıntımı, şimdi pis bir insan bile sayılabilirim :)) ilaçların da bunu yenmemde hiçbir etkisi olmadı, kendiliğinden düzeldi ama takıntılarım başka şeylerde ortaya çıktı. Yani sürekli bir dönüşüm yaşıyor sanki, bir şeye takıntım geçtiğinde başka bişeye takıntım başlıyor. Bu böyle sürüp gidecek mi :)

ibrahimovic
09-12-2007, 01:12 PM
merhaba; bende bir okb hastasıyım. kendimi bildim bileli bu sıkıntıyla uğraşıyorum.doktora gittim ama istediğim sonucu alamadım bir türlü. bende çoğunlukla cinsel içerikli obsesyonlar var. bayağı azaldı ama yinede beni çok rahatsız ediyor onlarsız bir hayat istiyorum. ama anlaşılan o ki bizler bu hastalıkla uğraşmak zorundayız. ne yapmam gerekiyor bilmiyorum . cinsel obsesyonlara nasıl çözüm bulunur. beni çok rahatsız ediyorlar. lustral kullanıyorum . bazen kendime soruyorum acaba hayatım boyunca bu ilacı kullansam ne olur diye. ilaca bağımlı olmak istemiyorum ama yaşam kaliteminde düşmesini istemiyorum. arkadaşlar acaba okb tedavisine yönelik bilişsel davranışçı psikoterapi yöntemini anlatan kitaplardan beni haberdar edebilirmisiniz. çünkü doktorlar para için insanı çok oyalıyorlar. ben sorunlarıma çözüm olacak yöntemelr arıyorum lütfen beni cevapsız bırakmayın teşekkürler

Lustural kullanıyorum demişsin Lustural iyi geliyor mu?

holo
08-02-2008, 02:10 PM
bende okb hastasıyım.hemde okb nin türlerinin çoğu bende var.

moli
16-02-2008, 01:10 AM
benim kardeşim okb hastası. onun şu an en büyük takıntısı kafaya bişey takmamaya çalışma. yaklaşık 2 yıldır en çok kullandığı cümle "artık kafama birşey takmamaya karar verdim. zaten arkadaşlarım da öyle diyor. onlara da soruyorum kafana takma diyorlar." taşa suyun sürekli olarak damlayıp taşı delmesi gibi benim de beynimde delikler açıldı artık. kullandığı ilaç agresif davranışlarını azaltmak açısından başarılıydı ama kafaya takmamayı takmama konusunda pek başarılı değil sanırım. bu böyle giderse yakında benim de doktora gitmem gerekecek. işin en kötüsü de elinizden hiç birşeyin gelmemesi. o bir yanda kendini yiyip bitiriyor ve siz sadece sabırla dinliyorsunuz. hepimize şifalar diliyorum.

17-02-2008, 05:16 AM
benim kardeşim okb hastası. onun şu an en büyük takıntısı kafaya bişey takmamaya çalışma. yaklaşık 2 yıldır en çok kullandığı cümle "artık kafama birşey takmamaya karar verdim. zaten arkadaşlarım da öyle diyor. onlara da soruyorum kafana takma diyorlar." taşa suyun sürekli olarak damlayıp taşı delmesi gibi benim de beynimde delikler açıldı artık. kullandığı ilaç agresif davranışlarını azaltmak açısından başarılıydı ama kafaya takmamayı takmama konusunda pek başarılı değil sanırım. bu böyle giderse yakında benim de doktora gitmem gerekecek. işin en kötüsü de elinizden hiç birşeyin gelmemesi. o bir yanda kendini yiyip bitiriyor ve siz sadece sabırla dinliyorsunuz. hepimize şifalar diliyorum.

Yorumunuz beni güldürdü. :lol: :lol: :lol: Daha doğrusu kendi ailemi düşündüm bir an ve acıdım.Gerçekten biz okb liler neden böyleyiz. :oops: Ya yinede sabredin biz olur mu? :D

Size sabır kardeşinize de şifalar diliyorum.

moli
17-02-2008, 03:33 PM
:D ben sizleri çok iyi anlıyorum. sonuç olarak kimsenin elinde olmuyor bazı şeyler. kimse böyle şeyler yaşamak istemez eminim ki. siz ya da kardeşim gibi olmayan insanların da zaman zaman yaşadığı şeyler bunlar. ama aradaki fark sizlerde bunun sürekli olması ve bundan sizin de rahatsız olmanız. önemli olan sorunları düzeltme isteğine sahip olmak. ben kardeşimi doktora götürene kadar neler yaşadım bir allah bir ben biliyorum. şimdi de bana dua ediyor ve kendi gitmek istiyor. bu benim için çok önemli bir aşamaydı. ama tabi ki henüz sıkıntıları devam ettiği için kendisi istemese de bunun etkilerini biz de yaşıyoruz. yapılacak tek şey sabretmek ve tedaviyi kesmemek sanırım. yalnız şunu söylemek zorundayım ki bu dünyada bizlerden daha kötü durumlarda olan, daha büyük ve çaresiz acılara katlanmak zorunda olan nice insanlar var. bunların varlığını bilmek ve şükretmek insanın moralinin artmasını ve stresinin azalmasını sağlıyor. dahası sorunumuzla daha kolay başa çıkmamıza yardımcı olabiliyor. mutlu günler...

17-02-2008, 08:27 PM
:D yalnız şunu söylemek zorundayım ki bu dünyada bizlerden daha kötü durumlarda olan, daha büyük ve çaresiz acılara katlanmak zorunda olan nice insanlar var. bunların varlığını bilmek ve şükretmek insanın moralinin artmasını ve stresinin azalmasını sağlıyor. dahası sorunumuzla daha kolay başa çıkmamıza yardımcı olabiliyor. mutlu günler...

Öncelikle kardeşinize olan desteğinizi tebrik etmek istiyorum.Sizi çok takdir ettim ve o kadar doğru şeyler söylüyorsunuzki bu konuda bilinçli insanlara rastlamak beni çok mutlu ediyor. :D

Yazınızdan alıntı yaptığım yerler gerçekten çok önemli.Evimizin duvarına asmamız gereken türden.Çoğu zaman okb olduğumuza üzülüyoruz oysaki çalışan bir aklımız var buna şükretmemiz daha doğru olur.Umarım kardeşiniz en yakın zamanda bu rahatsızlığın üstesinden gelir zaten siz destek olduktan sonra gerisi çok kolay...SEVGİLER.

cllrsln
19-02-2008, 10:37 AM
ben de burada olduğuma göre tabii ki okb hastasıyım. hastalığın evrelerine bakıcak olursak lise 1 deyken ister istemez allah'a küfür düşünceleri geliyordu. bir gece kendi kendime çok tembihlenerek bu düşünceyi yenmiştim. okb ve aşk birbirine çok benzer derler, ben de 3 sene boyunca tek kelime etmediğim birine aşığım zannediyordum kendimi. aklımdan çıkarmaya çalışıyordum ama çıkmıyordu işte. tıpkı istenmeyen düşünceler gibi. lse son'da ben öss'ye hazırlanırken son 1 ay eve kapanmıştım. sürekli olarak dini takıntılarım başlamıştı. artık dayanamaz hale gelmiştim ve öss'den sonra doktora gittim. öss'de bile bu düşüncelerle boğuşuyordum allah kimseye vermesin böyle bişi. neyse vdoktor bana hasta olduğumu söyledi ve ilaç tedavisi başladı. bu süreçte farklı takıntılar oluştu. boşta bulunan bardaktan su içememe baskılı tişört giyememe ya saçım dökülürse ya dişlerim dökülürse gibi. hayatta neyle uğraşırsam uğraşıyım aptal aptal takıntılar oluşuyordu. film izlerken bile film izlemek günahtır gibi saçma sapan düşünceler oluşuyordu. sinekten arılardan falan da çok korkardım. bir gece arıyla aynı odada kalma cesaretini gösterdim ama sabah kalktığımda dudağım uçuklamıştı. bunun yanında nazar takıntıları da vardı tabii. şu an öss'ye yeniden hazırlanıyorum ve işte bilinir hafta içi grubunda pekte iyi öğrenciler bulunmaz. saçma sapan takıntılar yeniden başladı bu sefer benim iyi olmam başkalarına haksızlık gibi saçma sapan bir düşünce. bu beni epey rahatsız etti zamanı iyi kullanmam gereken zamanlarda beni biraz yarış dışı bıraktı. şu an iyiyim diyebilirim son takıntımla uğraşıyorum işte. düşüncenin akmasına izin vermek en doğru davranış biçimi sanırım bu hastalıkta. bu kesinlikle kolay bir şey değil. ben mesela bunu yapmayı öğrendim ama artık hiçbir şeye önem vermeyen bir insan oldum. duygu diye bir şey kalmadı. boşluk duygusu oluşmuştu bir dönem ve bundan çok rahatsız olmuştum gerçekten. neyse bir de ilaçlarınızı düzgün alın. biz ancak ilaçlarla normale yakın bir hayat yaşayabiliyoruz. burada yapılan güzel bir şey çünkü çevremizde bizi anlayacak insanlar yok. paylaşmak önemlidir.

21-02-2008, 10:05 AM
neyse bir de ilaçlarınızı düzgün alın. biz ancak ilaçlarla normale yakın bir hayat yaşayabiliyoruz
.

Merhaba cllrsln,bana da öyle geliyor.Umarım bir gün ilaç kullanmayı bırakırım ve bu haberi burada arkadaşlarla paylaşırım.Ben aynı zamanda panik atak hastasıyım ama sanırım okb çok daha güç bir rahatsızlık.

Bu arada seninde çok çeşitli takıntıların varmış valla atlayarak okudum çünkü diğer insanların takıntılarını okumak bile beni etkiliyor.Çok geçmiş olsun.Ama üstesinden gelinemicek şeyler değil inan.

hayrun
25-02-2008, 09:25 PM
Ben de bir okb liyim.Bir senedir anafril ve paxil kullanıyorum.iyiyim şu an.ilaçlarımı bırakmak istemiyorum.o toz ve kir benim hayatım oldu.Sil sil bitmiyo toz.şimdi tozu görmüyorum çok şükür.tıpkı şizofren gibiyiz bir nevi.sadece kir, toz ve mikropları görmezden geliyoruz ilaç kullanınca.ilaçları bıraktım mı vay halime yine dönmeye başlıyo düşünceler ve başlıyo temizlik.temizlesem de temiz olmuyodu.İşte ben bu duruma gıcıktım.psikiyatristimin anlattığına ve benim araştırmalarıma göre bu hastalığın iyileşme şansı yokmuş.Sadece mutlu bir şekilde temizlik yapcaz,eellerimizi yıkıcaz vve banoyu ovcaz.

içtenlik
29-02-2008, 03:57 PM
slm arkadaslar. bende 2 senedir agır sekılde takıntılıyım her işi yaparken sayma gıbı takıntım var . kotu duşunceler beynıme saplanıyo bı dahada cıkmıyo cok olumsuz düşünceliyım bunun için de cevreden tepkıler alıyorum kımse benı anlamıyorlar yada anlamak istemıyorlar.

hayrun
06-03-2008, 01:14 AM
arkadaşlar merhaba. ben 40 yaşındayım ve bu rahatsızlığım 7 yaşında başladı.tabii bunun rahatsızlık olduğunu öğrendiğimde ise 34 yaşındaydım.yani 6 senedir okb ile mücadele ediyorum.ilk zamanlar korkuyla içtim ilaçları.Bazen de bıraktım.taki bana göre iyi bir doktor bulana kadar.Önce hiç konuşmadık o hemen anladı.Bir sene geçti ve konuştuk.ilaçlarımı şu şartı koyarak tabii kendime bıraktım.Tabii azaltarak.OKB NİN SIKINTISI GELDİĞİ ANDA YAPACAKLARIMI İLAÇIMI BIRAKMADAN BELİRLEDİM.İLAÇ KULLANDIĞINIZ ZAMAN İÇİNDE KENDİNİZE TELKİN YAPIN.şimdi hızlı hızlı yürüyüş yapıyorum.Herşeyi abartmadan kocamannnn büyütmeden yapıyorum.Yani levent Beyin deyimiyle ÖLÇÜSÜNDE.Herşeyi ölçüsünde yapmayı deneyin.Eskiden yürüş nince saatlerce yürürdüm.Temizliğe başlayınca DURMAK BİLMEZDİM.ABARTMAYI BIRAKIRSAK sıkıntılarımız önemli ölçüde hafifler.

06-03-2008, 01:29 AM
arkadaşlar merhaba. ben 40 yaşındayım ve bu rahatsızlığım 7 yaşında başladı.tabii bunun rahatsızlık olduğunu öğrendiğimde ise 34 yaşındaydım.yani 6 senedir okb ile mücadele ediyorum.ilk zamanlar korkuyla içtim ilaçları.Bazen de bıraktım.taki bana göre iyi bir doktor bulana kadar.Önce hiç konuşmadık o hemen anladı.Bir sene geçti ve konuştuk.ilaçlarımı şu şartı koyarak tabii kendime bıraktım.Tabii azaltarak.OKB NİN SIKINTISI GELDİĞİ ANDA YAPACAKLARIMI İLAÇIMI BIRAKMADAN BELİRLEDİM.İLAÇ KULLANDIĞINIZ ZAMAN İÇİNDE KENDİNİZE TELKİN YAPIN.şimdi hızlı hızlı yürüyüş yapıyorum.Herşeyi abartmadan kocamannnn büyütmeden yapıyorum.Yani levent Beyin deyimiyle ÖLÇÜSÜNDE.Herşeyi ölçüsünde yapmayı deneyin.Eskiden yürüş nince saatlerce yürürdüm.Temizliğe başlayınca DURMAK BİLMEZDİM.ABARTMAYI BIRAKIRSAK sıkıntılarımız önemli ölçüde hafifler.

Sizin anlattığınıza göre okb ile yaşamayı öğrenicez bu hastalıktan kurtulma gibi bir lüksümüz yok. :( Fakat ilaçlarınızı kullanmayı erken bırakmışsınız.Bir sene okb için çok az bir süre.Doktorunuzla birlikte mi karar verdiniz ilaçlarınızı bırakmaya?

jewelgirl
20-03-2008, 01:46 AM
herkeze merhaba bende takıntı hastasıyım kendimi paraladım :D gerçekten bazen gücüm kalmıyor, bu hastalıktan kurtulmak istiyorum tedaviye yeni başladım umarım yararını görürüm, fazla sıkılıyorum artık,
hepinize şifalar dilerim

20-03-2008, 04:19 AM
herkeze merhaba bende takıntı hastasıyım kendimi paraladım :D gerçekten bazen gücüm kalmıyor, bu hastalıktan kurtulmak istiyorum tedaviye yeni başladım umarım yararını görürüm, fazla sıkılıyorum artık,
hepinize şifalar dilerim

Merhaba jewelgirl. :)

İyi dileklerin için teşekkürler.Umarım tedavin olumlu sonuç verir ve en yakın zamanda okb lerin çekilir düzeye gelir.

baranhera
17-04-2008, 10:26 PM
slm kader arkadasları oncelıkle yenı grdum bu sıteyı ve gercekten cok sevdım bana yrdım edersenız cok sevınırım benım takıntım hamılayken basladı kafamı neden gremıyorum gıbı sacma sapan seye takıdım kaldım snra gıt gıde ıllerledı hamıleyken ılac kullanmak zorunda kaldım 1 senedır kullanıyorum ama hıc ıyı gelmedı takıntılarım sureklı yer degıstırıyo sımdıkı takıntılarım b 8 aylık bı oglum var takmısım benım kızım vardı dıye bılıyorum oglum oldugumu ama atamıyorum cok sıkıntı verıyo sonra o gecıyo bu oglum deıl dıyorum o gecıyo bu ev benım deıl dıyorum yanı vsssss boyle sacma sapan seyler ne yapcam bılmıyorum dr faydası yok nasıl yenıcem benım bı cocugum var onun ıcın yenmelıyım ama nasıl yrdım edın bana arkadaslar

17-04-2008, 10:33 PM
slm kader arkadasları oncelıkle yenı grdum bu sıteyı ve gercekten cok sevdım bana yrdım edersenız cok sevınırım benım takıntım hamılayken basladı kafamı neden gremıyorum gıbı sacma sapan seye takıdım kaldım snra gıt gıde ıllerledı hamıleyken ılac kullanmak zorunda kaldım 1 senedır kullanıyorum ama hıc ıyı gelmedı takıntılarım sureklı yer degıstırıyo sımdıkı takıntılarım b 8 aylık bı oglum var takmısım benım kızım vardı dıye bılıyorum oglum oldugumu ama atamıyorum cok sıkıntı verıyo sonra o gecıyo bu oglum deıl dıyorum o gecıyo bu ev benım deıl dıyorum yanı vsssss boyle sacma sapan seyler ne yapcam bılmıyorum dr faydası yok nasıl yenıcem benım bı cocugum var onun ıcın yenmelıyım ama nasıl yrdım edın bana arkadaslar

Nasıl yani :?:

Mesela bu ev benim değil diyorsunuz peki bu dediğinize inanıyor musunuz yoksa sadece bir düşünce olarak mı aklınızdan geçiyor.

baranhera
17-04-2008, 10:43 PM
bılıyorum gercek olmadıgını ama o an acaba gecıyo aklından snra onu unutuyorum baska bısey baslıyo ogluma takıyorum sacmalıyorumda sacmalıyorum

17-04-2008, 10:52 PM
bılıyorum gercek olmadıgını ama o an acaba gecıyo aklından snra onu unutuyorum baska bısey baslıyo ogluma takıyorum sacmalıyorumda sacmalıyorum

İçinden acaba geçiyorsa sorun değil yani okb yaşadıkların.Birden içim rahatladı. :) Peki uzun süreli ilaç tedavisi gördün mü yani anafranil bu konudaki en iyi ilaç bildiğim kadarıyla.. :roll:

baranhera
17-04-2008, 11:03 PM
sut verdıgım ıcın vermemıs olabılırler prozac 60 rısperdal1,5 kullanıyorum hıc ıse yaramıyo napcam kafamda nasıl bıtırıcem ben bunu

17-04-2008, 11:28 PM
sut verdıgım ıcın vermemıs olabılırler prozac 60 rısperdal1,5 kullanıyorum hıc ıse yaramıyo napcam kafamda nasıl bıtırıcem ben bunu

Prozac anafranilin benzeri bir ilaç.Önecelikle fayda bulmak için uzun bir süre beklemelisin mesela en az altı ay ilaçlarını düzenli olarak kullanmalısın daha sonra sonuca göre doktor değerlendirmesini yapar ve gerek görürse ilacını değiştirir.Mesela ben üç yıldır anafranil kullanıyorum ve ilacımdan çok memnunum birçok takıntımı yenmemi sağladı.

Eğer uzun bir süre sonra prozactan fayda bulmazsan doktorunla anafranil konusunda konuşmalısın.Tabi süt vermeyi kestikten sonra.Acil şifalar diliyorum.Umutsuz olma lütfen bugünlerde geçicek,inan bana geçiyor.Sana iyi gelen ilacı bulduktan sonra,bir sene içinde iyileşeceğini eminim.Acil şifalar diliyorum canım... :)

gulenpenguen
18-04-2008, 12:27 PM
İşin ilginç yanı her bir bünye farklı bir ilaca tepki verebiliyormuş. Bu nedenle biraz deneme yanılma yapmak gerekiyor.

Örneğin anafranil belki bu işi için en iyi ilaç olabilir fakat herkes için en iyi ilaçtır diyemiyoruz malesef. Yoksa zaten her doktor hastasına anafranil yazardı.

ayrıca anafranil genel bulgulara göre bu ilaçlar arasında yan etkisi en fazla olanı.

OKB için kullanılan 10 a yakın ilaç var.

doktorumuzla birlikte ilaçları yeterli süre denememiz gerekiyor bize en uygun olanı bulmak için. Ama bu gözünüzü korkutmasın denemek için kullandığınız her ilaç bence zaten ek fayda sağlıyor. Burada amaç size en az yan etkili ve en iyi tedavi edici ilacı bulmak.

Örneğin bir kişi bir ilacı içiyor tüm gün uyuyor, bir diğeri aynı ialcı içip gece bile uyuyamıyabiliyor.

Maalesef modern tıp bize bir ölçüm yapıp, al kardeşim senin için en uygun ilaç bu diyemiyor.

Ben kötü zmaanlarımı hatırlıyorıum da '4 farklı ilaç kullandımj hiçbiri işe yaramadı demekki ben iyileşemicem' diyordum. Şimdi ise oldukça iyiyim çok şükür. Yani son not : bu ilaçlar etkilerini aylar sonra ancak gösteriyor.

Bir ilacı değiştirmek için öyleyse (eğer bizi çok fazla sıkıntıya sokan günlük yaşantımızı çok fazla etkileyen yan etkileri yoksa) doktorumuzun uygun gördüğü kadar zaman sabretmeliyiz.

baranhera
18-04-2008, 01:23 PM
ben 1 senedır kullanıyorum ama hıc bı faydasını grmedım acaba ınsan kafasında bıtırebılırmı

gulenpenguen
18-04-2008, 07:30 PM
Sevgili baranhera,

Sorduğunuz sorunun cevabı zaten yukarıda var.

1 yıldır aynı ilacı kullanıyorsanız ve faydasını görmediyseniz doktorunuza bunu söyleyin muhtemelen değiştirecektir.

İlaçsız yenmeniz bence çok zor. Hani geçen bir arkadaşın güzel bir benzetmesi vardı ilaçları koltuk değneğine benzetiyordu.

Bir sakat koltuk değnekleri olmadan yürümeye alışabilir mi? Çok zor.

Bir de bu sorulara zaten biz cevap veremeyiz. Lütfen doktorunuza danışın. Benimkiler sadece bilgi mahiyetinde. Hepimiz farklıyız unutmayın.

sado1990
23-04-2008, 12:49 AM
mrb bende bu hastalıga yakalanalı 2 ay oldu ilk baslarda kendimim cok yalnız hissediyordum tabi bu siteyi bulmadan önce benım gibi ne kadar cok kısı warmıs ama en önemlisi gerçekten paylasmak insan paylastıkca dertleri bi nevi azalıyo benımde bu obsesyonlar bırı hakkında istenmeyen dusunceler sacma saapan seylere takmalarla basladı sımdıde metafizik olayalarına taktım heralde de sureklı degisiyor bende anlamıyorum gerçekten 1 ay önce doktara gittim risperdalla prozac verdi umarım geçer hepmize allah acil şifalar versin

yardim
29-04-2008, 12:07 PM
meraba gulen penguen bu konulara bakmamı söyledi ve gördümki bende okb olabilir doktora henüz gitmedim ama eğer bir email grubu yada iletişim ağınız varsa buraya yazarsanız yada iletişime geçersek daha iyi hissetmezmiyiz

mymanik
13-05-2008, 08:05 PM
ben de tedaviye 7 yıl önce filan başlamıştım ama psikiyatrım beni çok yoruyordu,devamlı soru soruyordu en sonun da bıraktım ki uyarmıştım onu yardımınızı göremiyorum diye.6ay kadar gittim. ama arttığını fark eeiyordum en sonun da birlikte olduğum kişi şidetlenmesine sebep oldu.şimdi doktora gitmeyi düşünüyorum ama aileme hep mutlu ve umursamaz göründüğüm için tepkilerinden çekiniyorum.

yanlış olduğunu biliyorum ne getireceğini,gelecek tepkiyi bile bile düşüncelerime hareketlerime mani olamıyorum.aslında yapmak istemiyorum o anda içimde bir şey ya da karşı taraf tetikliyor beni ve istemeyerek üzülerek yapıyorum.sinir hat safhada zaten anın da patlıyorum,karşımdakine zarar verene dek sürüyor sonra hiç bir şey olmamış gibi hissediyorum kendimi,kaldığım yerden devam ediyorum fakat karşı taraf\lar öyle olmuyor bu sefer içime atıyorum,gece uykusuzluk ve kilo kaybı meydana geliyor.

anlatamıyorum da kimseye,bende bittiğini sölüyolar bilyorum ama kendim bişey yapamıyorum :( ankarada önereceğiniz doktor ve tavsiyeleriniz varsa... lütfen

Sleeper
25-05-2008, 09:29 PM
Okb de düşüncenin doğru olup olmaması yada önemli olup olmaması farketmez.(bana göre tabiki)Sonuçta kafan takılmıştır....Ben birkaç aydır aklıma her ne gelirse gelsin(takıntı şeklinde) kafamdan atıyorum direk geçiyorum ve her geçen gün iyiye gidiyorum...Geçti sayılabilir...(bu benim yöntemim kesin herkeste işe yarayacağı garanti değildir ben doktor değilim hastayım...ama denemenizi tavsiye ederim...)
Okb ile ilgili hiç birşeyi takıntı yapmayın(kısır döngü olur)
Bu yazımdaki hiç birşeyi de takıntı yapmayın...
Her zaman bu siteye giremem ama benim gibi insanlara yardım edebileceğimi düşünüyorum.(yanllamayın umut taciri değilim parayla işim olmaz sadece çok çektim ve benim gibileri anlıyorum..)
Msnimi vericem sadece msn üzerinden konuşmak dertleşmek yeterli bence..
stamina999@gmail.com
Bu mesajı bir kaç yere kopyalayacağım lütfen editörler yanlış anlayıp silmesinler ben sadece bir öğrenciyim..
takıntısız günler dileğiyle

achileus
29-05-2008, 05:42 PM
Ben de bir okb hastasıyım ve yeni üyeyim anlattığınız sıkıntıları çok yakından biliyorum çok yorucu bir hastalık altı yıldır çekiyorum bu derdi
bir ara bu hastalığın kalıcı olduğunu düşünmeye başlamıştım ki yeni doktorum anafranili tavsiye etti dört aydır kullanıyorum artık kendimi daha iyi hissediyorum takıntılarım da azalma oldu bunun yanında yeni bir işe girdim çalışmaya başladım onunda çok etkisi oldu sanırım hepimizin yapması gereken daha fazla sosyalleşmek bu bizler için çok zor olsada başarabilmeliyiz ayrıca yanlız olmadığını bilmekte çok güzel

sempatikk
03-06-2008, 06:12 PM
arkadaşlar bende bu hastalığı 7 senedir çekiyorum.İlk olarak öss ye br hafta kala ortaya çıktı. Dini obsesyonlar şeklinde baş gösterdi.Bunun bir hastalık olduğunu 2 sene önce öğrendim fakat tedavi ücretleri çok yüksek olduğu için tedavi görme fırsatı bulamadım. Bir süredir yoğun bir şekilde yaşamıyordum ama bir ay sonra kpss sınavına gireceğim için hastalığım çok arttı. Din ve Allah ile ilgili saçma düşünceler aklımdan çıkmıyor. ÇILDIRMA noktasına geldim ve sürekli ağlıyorum.Bana önerebileceğiniz bir psiyatrist var mı bildiğiniz? fiyatları uygun olmak kaydıyla.Bana yardımcı olmanızı diliyorum.

okb.takinti
15-06-2008, 02:47 AM
ya benim duyduğum genelde bu hastalık hep ileri yaşlarda başlamış.ama benim 5 yaşındayken başladı.acaba bu yüzdenmi kurtulamıyorum bu hastalıktan.benim gibi erken yaşta başlayan varmı acaba?yanlız hastalık olduğunu öğrendiğimde 25 yaşında falandım.şimdi 34 yaşındayım.10 yılı geçkin bir zamandır ilaç kullanıyorum ama kurtulamıyorum...

22-06-2008, 02:07 PM
bende okb hastasiyim senelerdir cekiyorum ama rabbime hamdolsun ve kendimi suanda acaba ben kötü bir müslüman miyim die sucluyorum ,kendi kendime mi ettim ben bu hastaligi yada kaderimmi die bircok saplantinin arasinda birde bunu kaygi edince iyice cildiracak duruma geliyorum.bende dini okb ler var.aklima sürekli hasa allahin olmadigi geliyor ve bende bübük bir mücadele ile savasa basliyorum ve ne kadar kanit varsa allahin varligina dair ispat ediyorum ve o zaman rahatliyorum.ama tekrar tekrar gelior ve ben bu sefer aglamaya basliyorum acaba ben inancsiz miyim diye.günde allahin varligini ispat etmekten energie felan kalmiyor bende ve ev isleriyle bile zorlanmaa basladim.bana yardimci olun lütfen ben kendi kendime mi yapiyorum bunlari.acaba ben inancsizmiyim?COK KORKUYORUM IMANIMI KAYBETMEKTEN VE CILDIRMAKTAN:

serpil-atak
04-07-2008, 08:10 PM
arkadaşlar bu nasıl bir hastalık ben kendimde panik atak olduğunu düşünüuyorum ama yoksa böle miyim????yardımcı olur musunuz acaba bana???? :oops: :roll: :roll:

serpil-atak
04-07-2008, 08:11 PM
arkadaşlar bu nasıl bir hastalık ben kendimde panik atak olduğunu düşünüuyorum ama yoksa böle miyim????yardımcı olur musunuz acaba bana???? :oops: :roll: :roll:

serpil-atak
04-07-2008, 08:14 PM
arkadaşlar bu nasıl bir hastalık ben kendimde panik atak olduğunu düşünüuyorum ama yoksa böle miyim????yardımcı olur musunuz acaba bana???? :oops: :roll: :roll:

serpil-atak
04-07-2008, 08:22 PM
merhabalar.ben iki yıl önce bir olay yaşadım.o zaman lise sonda okuyordum ve öss ye hazırlanıyordum. annemden nefret ediyor görünce krizlere giriyordum.odama kapanmış okula gitmiyordum.intiharlara kalkışıyordumbir çocuğa aşık olmuş sadece onu düşünüyordum ama o benimle ilgilenmiyordu.odama kapandım görenler bende büyü olduğunu söyledi.geceleri uyuyamıyordum.boğazımın sol tarafı ağrıyordu sürekli.boğuluyordum yutkunamıyordum.hocaya gittim büyü olduğunu söledi.şuan düşünüyorum gerçekten büyü müydü diye.ve o çocuk bazen aklıma geliyor.rüyama giriyor.şu an hayatımda başkası var bazen soğuma geliyor.yanında boğuluyorum.seviyorum onu ama neden böle oluyor anlamıyorum.o eski çocuğu ise hiç sevmiyor ama bağımlılık vardı sanki....şimdi bu soğukluk var bende işte.bi de göğsümde ağrı.ve bazen gelen intihar düşünceleri boğulma hissi.yardım edinnn.... :oops

pfff
04-07-2008, 10:47 PM
Aslında bu tür paylaşımlar birbirimizi rahatlatıyor. Kendimizce saçma geldiğini bilsek de insan ister istemez düşünüyor. Ama bundan sonra bir şey daha öğrenmiş oluyorum. Demek ki bu sorun sadece bende yokmuş. Demek ki her insanda olabiliyormuş. Bundan sonra aklıma ben istemediğim halde böyle kötü düşünceler gelse dahi akıp gitmesine izin vereceğim. Bunu yapacağım evet. Alt tarafı bir düşünce, gerçek de değil hem! Ben istemedikten sonra gerçekleşemez de, sadece düşünce olarak kalır ve kalacak ki benden başka da kimse bilemeyecek.

Çevremdekiler beni garip buluyor diyenler olmuş. Onlara da şunu tavsiye edeceğim; bu tür durumları, bu tür konular hakkında bilgi sahibi olmayanlarla paylaşmayınız. Bilgi sahibi olmadıkları için sizi garip görürler. Bunları ancak yaşayan ve bu mesleğe kendini adamış kişilere danışırsanız onlar sizi anlayışla karşılayacaktır. Bu forumda olduğu gibi.

eflin
04-07-2008, 11:24 PM
merhabalar.ben iki yıl önce bir olay yaşadım.o zaman lise sonda okuyordum ve öss ye hazırlanıyordum. annemden nefret ediyor görünce krizlere giriyordum.odama kapanmış okula gitmiyordum.intiharlara kalkışıyordumbir çocuğa aşık olmuş sadece onu düşünüyordum ama o benimle ilgilenmiyordu.odama kapandım görenler bende büyü olduğunu söyledi.geceleri uyuyamıyordum.boğazımın sol tarafı ağrıyordu sürekli.boğuluyordum yutkunamıyordum.hocaya gittim büyü olduğunu söledi.şuan düşünüyorum gerçekten büyü müydü diye.ve o çocuk bazen aklıma geliyor.rüyama giriyor.şu an hayatımda başkası var bazen soğuma geliyor.yanında boğuluyorum.seviyorum onu ama neden böle oluyor anlamıyorum.o eski çocuğu ise hiç sevmiyor ama bağımlılık vardı sanki....şimdi bu soğukluk var bende işte.bi de göğsümde ağrı.ve bazen gelen intihar düşünceleri boğulma hissi.yardım edinnn.... :oops


serpil doktora gttin mi ?
gitmediysen bence en kısa sürede gitmeni tavsiye ederim hatta psikiyatr ve psikolog ile görüş annen le ilgili çocukluğunda yaşadığın bir olay var ise terapilerde bu ortaya çıkar sorunun sebebebini bulup çıkarırsa sorun kalkar ve kendini çok iyi hissedebilirsin seni anlayabilecek seninde anlaşabileceğin bir psikolog ile görüşürsen bu çok iyi olur
ayrıca o sevdiğin çocuğu takıntı yapmış olabilirsin
büyü dierek yine kendine takıntı yapıyorsun kendine telkinde bulun bu sadece bir takıntı die
eminim doktorunun verdiği ilaçlar ile mutlaka bu sorunu yenersin
dua oku bol bol ve seni mutlu eden şeyler ile meşgul olmaya çalış hareketli müzik dinle yanlız kalma inşallah en kısa zamanda bu sorunu atlatırsın

serpil-atak
04-07-2008, 11:57 PM
şuan annemle o durumda değilim zaten.pskiyatri lustarl vermişti bana ama düzenli kullanmadım.şuan bazen nefes derlığı dünyadan kopma gibi şeyler yaşıyorum.bazı gecelerde korkunç şeyler....

eflin
05-07-2008, 01:06 AM
sildim

eflin
05-07-2008, 01:20 AM
şuan annemle o durumda değilim zaten.pskiyatri lustarl vermişti bana ama düzenli kullanmadım.şuan bazen nefes derlığı dünyadan kopma gibi şeyler yaşıyorum.bazı gecelerde korkunç şeyler....

serpil bence ilaçlarını düzgün kullan aksatma onları bir anda bırakmak dahi bazı etkiler çıkarabiliyor
nefes darlığın panik olman yüzünden olabilir banada öyle olurdu daral gelirdi ilaçlarını hiç aksatma ilk haftalar yan etki bihayli fazla ama alacağın iyi neticeleri düşünerek kendine umutver
mtlaka iyileşeceksin hepimiz bir gün iyileşeceğiz inşallah
korkunç şeyler demişsin bu korkunç şeyler ne anlayamadım fakat korkarsan dediğim gibi dua oku içinden reddetmek gelse bile inatla oku o sıkıntılar sana yenik düşsün sen mutlu ol sıkıntıların seni yenik düşürmesin
salıcakla

noname2
25-07-2008, 09:12 PM
merhaba arkdşlar bende uzun süredir kendimde olan ne olduğunu anlamaya çalışıyordum ki birden burayı buldum.uzun yıllardır korkularım var,aklımda sürekli düşünceler korkular almış başını gidiyor.bende herkesten koptum hayat anlamsız geliyor hiç arkadaşım kalmadı sürekli kendimi yiyip bitiriyorum.hep yalnızım düşünüyorum saçmalıyorum.off en kısa sürede doktora gitmem gerekiyor.bir de sanki bu düşüncelerim geçerse daha kötü şeyler olacakmış gibi geliyor.küçüklüğümden beri yalnız yatamıyorum şuan 22 yaşındayım. daha bir ton şey offfff. HEPİMİZE ALLAH ŞİFA VERSİN.

25-07-2008, 10:11 PM
bende orta 1 den beri var okb üstüne gitmedim ama istenmeyn düşünceler yiyip bitirdi babanem böcekler görüyormuş kuzenim depresyonlu akrabalarda var ilet birşey uyuşturucu kullandım bıraktım 2-3 ay oluyor şimdi hastahaneye yatıcam din ölüm susmuyor kafam bu hastalıkta olanlara dikkatle davranılması lazım doktora söyledim ilaç verdi 2 kişi var benden önce onlardan sonra ben yatıcam saplantı herşey var ekt yaparlarmı bu hastalığa test yapçaklar iyileşmek istiyorum

konfederat
24-08-2008, 02:03 PM
ya benim duyduğum genelde bu hastalık hep ileri yaşlarda başlamış.ama benim 5 yaşındayken başladı.acaba bu yüzdenmi kurtulamıyorum bu hastalıktan.benim gibi erken yaşta başlayan varmı acaba?yanlız hastalık olduğunu öğrendiğimde 25 yaşında falandım.şimdi 34 yaşındayım.10 yılı geçkin bir zamandır ilaç kullanıyorum ama kurtulamıyorum...

merhaba,ben su an 27 yasındayım ,2002 nın 19 kasımında okb teshisi kondu bana,ilaçları kullanıp biraz duzelince anneme:'' allah tan bu hastalık şimdi ortaya cıktı,ya evliyken ortaya cıksaydı '' demiştim.
5 yasında basladı diyosunuz,nasıl anladınız? hangi takıntıdan dolayı? tahminim benim de sizin gibi temel saglamdı :D birikti ve artık hareket edemez ve sadece düşünür oldunuz da hasta oldugunuzu farkettirdiler size?ben orta-1 deyken saç kıvırma ,saç yolma,yaralarımın kabuklarını devamlı sökme ,tikler vb davranıslarım vardı,tabi lisede yenileri eklenmiş diyorum ,cunku ancak hastakıgımın tedavisi baslanınca insan bu sefer kendi hastalıgının seyrini dusunmeye baslıyor ,bunları anlat anlat bitmez tabi :D

ben de ara kendimce yuksek dozlarda ilaçlar kullandım,siz hangi ilaçları kullandınız? en cok hangisinde fayda gordunuz ve hangi takıntı -saplantılarınız agırlıkta;?cevaplarsanız sevinirim,zira böylece ilaç kullanlara ve yeni başlayanlara :D faydalı olabiliriz :idea:

ırmak
26-08-2008, 03:34 AM
bende bir okb yim ve bu ara kendimi çok kötü hissediyorum.ama bu forumu buldum okuduklarım biraz olsun rahatlattı beni en azından umut var.genel sayfaya ya nasıl yazabilirim yoksa şuan orayamı yazıyorum anlayamadım :)

noname2
26-08-2008, 10:51 AM
arkdşlar cipralex kullanıcam çok fazla iştah kaybı yapıyor mu? :roll:

ırmak
26-08-2008, 11:57 PM
noname ben yaklaşık 2 yıl cipralex kullandım iştah kaybı değil aksine iştah arttırdı.ve bende bi işe yaramadı umarım sana iyi gelir.bu hastalık nasıl bir illet böle bu kadar çok iyleşmeyi isterken kendine engel olamamak çok kötü hem ruhunu hem bedenini alt üst ediyor ben çok yoruldum.şimdi tekrar dr gitmeye karar verdim yarın sabah randevum var bakalım ne olucak.bendeki temizlik takıntısı her neye dokunduysam ellerimi yıkamak istiyorum kirlenmekden korktuğum için dışarı çıkmak istemiyorum yada çıktıysam mutlaka banyo yapmam gerekiyor ve birde 7 yaşında kızım var böle devam edersem onun da hayatını mahvedicem asosyal bi insan oldum kimseyle görüşmek istemiyorum eski hayatımı çok özlüyorum.hepimize acil şifalar diliyorum

ırmak
27-08-2008, 07:04 PM
arkadaşlar merhaba,bugün dr'a gittim tüm takıntılarımı anlattım bana daha önce kullandığım ilaçları sordu cipralex ve faverin kullanmıştım ama hiç bir fayda alamadım dr da şaşırdı :D şimdi bana anafranil verdi fakat bu ilacın yan etki olarak kilo yapttığını söledi.kullanan arkadaşlardan çok acil cvp bekliyorum ciddi anlamda iştah açıyormu?şimdiden tşk ederim.

erdem_bugra
04-10-2008, 08:36 PM
yaklasık 2 senedır.obsesif kompulsif durumdayım yani doktorum oyle dıyor.bır cok ılac kullandım encok fayda eden lustral ve seraquel oldu.tabi bır yılda 12 kılo aldım ama kendımı cok ıyı hıssettırdı.sankı dunyaya yenıden gelmıs gıbıydım malesef son 6 aydır kullanmayı kestım ve hastalıgım yenıden nüksetti.bu konuda yada bu rahatsızlıgı yasayan arkadaslarla konusmak ısterim.


mrb arkadaşım geçmiş olsun ben bu hastalığı ilaçsız atlattım desem inanırmısın

erdem_bugra
04-10-2008, 08:37 PM
yaklasık 2 senedır.obsesif kompulsif durumdayım yani doktorum oyle dıyor.bır cok ılac kullandım encok fayda eden lustral ve seraquel oldu.tabi bır yılda 12 kılo aldım ama kendımı cok ıyı hıssettırdı.sankı dunyaya yenıden gelmıs gıbıydım malesef son 6 aydır kullanmayı kestım ve hastalıgım yenıden nüksetti.bu konuda yada bu rahatsızlıgı yasayan arkadaslarla konusmak ısterim.


mrb arkadaşım geçmiş olsun ben bu hastalığı ilaçsız atlattım desem inanırmısın tedavide görmedim

lizarazu
05-10-2008, 12:55 AM
Allah'a ve/veya diğer, kutsal bilinen kavramlara istemeden küfür mü etmeye teşebbüs ediyor beyniniz? bakın teşebbüs dedim daha küfür etmeden önceki zaman. sus sus sus sus deyin. susturun. sus ya deyin.

eliniz kirlendi. gittiniz yıkamaya. yıkarken aklınız başka bir yerdeydi. yıkama bittikten sonra acaba temiz oldu mu dediniz. çünkü yıkama sırasında onun temizlendiği düşüncesini beyninizde oluşturmadınız.
peki ne yapacaksınız? açtın musluğu. aldın sabunu. şimdi temizleniyor temizleniyor temizleniyor eveeet bir güzel yıkadım diyorsunuz. ve tamamdır.


bu iki konuda bu tavsiyelerde bulunabilirim. devamı aklıma geldikçe ve getirildikçe burada vücut bulabilir. Allah cümlemize deva versin.

erdem_bugra
05-10-2008, 08:04 PM
Bu hastalığın geçmesi mümkün tabiki ilaçlarla geçer.


arkadaşlar mrb aranızda bu hastalığı ilaçsız ve tedavisiz atlatan yokmu

didemm_bjk
06-10-2008, 10:41 AM
kesınlıle bırbırımıze yardımcı olalım ben varım yardım etmeye

Sleeper
06-10-2008, 11:51 AM
Bende varım ve mümkün olduğunca bilgilerimi paylaşmaya çalışıyorum.Hep beraber tüm sorunların üstesinden geliriz inş.

erdem_bugra
06-10-2008, 12:56 PM
bende okbidim bu hastalığı ilaçsız atlattım bu ilaç nasıl tedavi ediyor çok merak ediyorum biri bana açıklarsa sevinirim bu ilaçın yan etkisi çok oluyormu

konfederat
08-10-2008, 11:39 AM
sayın erdem,
her ilacın yan etkileri vardır,bunu yarar ve zarar dengesine göre kullancaksınız... dr'ununzla irtibatı koruyun tabi

erdem_bugra
08-10-2008, 03:42 PM
mrb bu okb yi atlatmak çok kolay diyorum kimse inanmıyor

_vandan_
16-10-2008, 02:43 PM
BEN HİÇ BİR ZAMAN inkar etmedim ve farkındayım ama ailem farkında degil bide tacize ugadım okadar kafam karışıkki ne yapacagımı bilmiyorum hepimiz msn adreslerimizi verip konusalım cünkü obsesif kompulsif bozukluk hasstalıgını yasıyan bilemez biz bir birimize destek verip konuşmaız lazım biz bisey yaspmaksak kimse yardım etmez..

_CiHaN_
23-10-2008, 07:45 PM
arkadaslar bende obkim ama ben o durumda cok korkuorum o korkuyla ardı ardına baska kötü düsüncelerde gelio aklımaa kalbim kötü carpıo acaip bi endise okb aklma gelince felaket oluom cıldırdı cıldıracaak gibi oluom bu kroniklestimi bende yoksa normalmi :S

Sleeper
23-10-2008, 10:45 PM
Bence sen okbnin kendisini takmışsın.Tedavi görüo musun? Mutlaka doktora görünmelisin. Onun,onun verdiği ilaçların ve birazda kendi çaban sayesinde bu takıntılardan kurtulabilirsin.Sadece pes etme ve mutlaka tedavi gör.Takıntılar gerçek dışıdır hiçbirini önemseme.Boşuna düşünüp durma.

minique86
10-12-2008, 03:09 AM
merhaba arkadaşlar..benim erkek arkadaşım da okb li 22 yşında üniversite mezunu..onun takıntıları da ramazanla ilgili...Her sabah ramazan olmadıgını ve oruclu olmadıgını tekrar ediyor aslında daha bi suru takıntıları vardı (surekli el yıkama, banyoya girme gibi..) ama bi tek bu kaldı. Yaklaşık 3 aydır tedavi goruyor ama hergün bana yemek yemeden önce soru sorup duruyor kendini hep teyit ettirme çabası var sizce bu normal mi??? Bi de ya çok enerjik oluyor abuk sabuk bagırmalar el çırpmalar ya da uyuyor bu da hastalıgın bi etkisi olabilir mi??? Bu beni çok korkutuyor dengesizlik var yanii...Bu arada biri bana bu hastalık tedavi edilmezse sizofrene çevirebileceğn soyledi bunn hakkında bir bilgisi olan var mı??Lütfennn yardımcı olunnn herkese acil şifalar..

destiny89
23-12-2008, 10:44 PM
OBSESİFLİK bende de var genetikmiş bunu biliyorum ama en zor psikolojik rahatsızlık çok sıkıntılı anlatılmaz yaşanılır derler ya o cinsten inş atlatcam eski güzel günlerimize döncez hep beraber arkadaşlar

minique86
11-01-2009, 12:06 AM
arkadaşlar dr. ali hilmi yazıcı' ya gitmiş olan var mı??Ona gitmeyi düşünüyoruz da araştırmak istedim bilgilerinizi paylaşırsanız sevinirim..Herkese acil şifalar

optimist08
12-01-2009, 06:12 PM
Merhaba bende okbliyim ne yazkki,kader arkadaşlarım hepinize merhaba...

chronic_waka
15-01-2009, 05:21 PM
Arkadaslar bende okb hastasiyim..Yalniz baslangicta psikolojimin bozuldugunu anlamama ragmen pek bisey yapmadim gecer die dusundum.. stresliyim, kolay seyler yasamadim, psikolojim bozuldu die baktim olaya hep.. Hayatdolu bir insanken bu hale dusecegim aklimin ucundan dahi gecmezdi..

Sonra baktigimda biraz daha kotuydum bu defa onceden sikayetlerinden oturu bu hastaligi gecirmis olduguna inandigim bir arkadasima danistim..İlac alman lazim dedi..Cokta ustunde durmadi acikcasi, bende onemli birsey deil herhalde kendi kendimi tedavi edebilirm die dusundum ve gene hatsaligin dahada ilerlemesine neden oldum..

2 senedir boleyim ve cildiracagimi dusunup en son artik doktora gitmeliyim dedim ..Gitmeden once ne anlatabilirim ki die internette arastirma yaparken buraya rastladim ve yazilan yazilarin % 80 inini okudum..

Su an kendimi cok guclu hissediyorum herkese tesekkur ederim..Cunku bu hastaligin seyredisinin cogumuzda ayni oldugunu, bu lanet seyin yenilmesi gereken bir hastaliktan baska birsey olmadigini anlamami sagladiniz..

Ortaya cikis sekilleride hemen hemen ayni ,bir tek takintilarimiz farkli ben bunuda yasadigimiz cevreye bagliorum..Bi nedenden cok yuklenmisiz kendimize ve beynimiz yorulmus saniyorum, artik sacmalamaya baslamisiz..Herkes kotu dusuncelerden yakinio mantiksiz bulunan kotu dusuncelerden, bunlari yenemedigimizden vs vs..Farkli birseye rastalamadim inanin..Zaten hastaligin adi ve belirtileri altinda baska birseyde bekleyemezdik deil mi??

Bunlar madem hastaligin seyrinde olan seyler o zaman geldiklerinde, ok beynim gene benimle savasmak istio ama gereksiz bunu yapmicam ..cunku bunlar sadece hastaligin getirdikleri ve zamanla gecicek demeliyiz sanirim..Bu kotu seyleri simdiye kadar dusundum ve yapmadim bundan sonrada yapmam ,simdiye kadar dusundum ama ama ne sakat kaldim ne dinsiz oldum ne herhangi birsey ( iste alin kendinize gore)...kendimi mutsuz etmekten baska bırsey yapmadim..Sen dusunedur beynim ben isime bakiym demeye calisalim arkadaslar...Ben bunu bikac gundur yapıorum ve inanin cok isime yaradi..

Okudukca diorum ki herkes ayni seyden muzdarip yazik bize niye o zaman iskence yapıorus ki kendimize.. ne bizi sikiyosa oturup dusunelim..

Örnegin; bazi arkadaslar din konusunda dusuncelere takilmislar.. inanmamaktan,kufur etmekten ..vs yakinmislar..Dinden sogumaktan korkan insan zaten cok inancli oldugu icin korkuyodur..Cunku olaams bu cok gunah yada aman tanrim nasil olur, ben din hakkinda nasil bole dusunurum die kendini korkutuyodur..Benim o tarz korkularim yok, cunku Allah herseyin farkinda ise seninde hasta oldugunun farkindadir ve dusuncelerine hakim olamiosan ve kendisi icin kotu dusunuosan buda sorun dedildir cunku zaten affetmesini bilir..Hastaligi o verdi neler getirdigini ve neler goturdugunu biliyor zaten.. gibi dusunmeye calismaliyiz..Ve dusunceleri durdurmak yerine devam etmeliyiz..

Biliyorum cok zor benimde baska takintilarim vardi ama uzerine gidiorum gercekten birazda olsa rahatladim arkadaslar dusunmuyorum ..O kadar guzel bisey ki..hepinize cok cok gecmis olsun..Umarim hepimiz düzeliriz..

alagul
16-01-2009, 12:52 AM
arkadaşlar ben çoğu zaman diyelimki yürürken veya bir iş yaparken aklıma kötü bir düşünce geldiği zaman o yolu yeniden yürüyorum yada kıyafetimi giyerken giyip çıkarıyorum yenıden yenıden defalarca çünkü aklıma kötü şeyler geliyor.mesela bazen çok sevdiğim bir şeyi yiyecekken aklıma kötü şeyler geliyor mesela bunu yersen eger ailenden birine kötü bir şey olacak gibi yemıyorum..düşünün defalarca bir şeyi tekrar ediyorum aynı zamanda evden dıiarı çıkınca yada huzursuz bir ortamda kendımı aşırı sıkıp kasıyorum buna engel olamıyorum olamıyorum olamıyorum

chronic_waka
16-01-2009, 03:00 AM
Arkadasim hepimizde olan seyler bunlar..Yardimi olur mu bilmiorum ama..Benimde bir arkadasim ailesine birsey olacak die 3-4 kere isigi acip kapatirdi..Ailesine birsey olcak die nefeslerini dinlerdi ..gene ayni nedenden kendine takinti olusturmustu belirli cumle grubunu tekrarlardi yaninda kim varsa tekrarlatir cak derdi..Bunalirdim artik o cumleleri tekrarlamaktan..
Tabi o zaman anlamiyordum ne oldugunu ama su anki aklim olsa onunla sabaha kadar konusur cozum arardim..Cunku soledigim gibi bende okbliyim artik..
Simdiye kadar ailesine hicbirsey olmadi oncelikle onu soleyeyim..Sana gelince yedigin seyle ailenin bi alakasi olmadigini elbette mantiksiz oldugunu biliosundur zaten ..Bence birkac defa bole soylediginde ye ve birsey olmadigini gor..yada ne biliym kiyafetini cikarma hissi uyandiginda neden die sor, ''neden bole istiyorum'' bu bu yüzden hayir bu dogru deil hastaligin bana getirdigi bu sadece..Dogru oldugundan deil hastaliktan bole dusunuyorsun... cikarmayacagim demeye calis...Bu lanet olasi hastaligin getirdigi takintidan baska birsey deil demeye calis..devam etsin dusuncen daha fazlalari gelsin ama duyma dinleme sadece hastaligin gececegine ve bu manyakca dusuncelerin kaybolacagina inan...simdi kendi kendine oyalansin bakalim dusunceler ama sen onlari dinlememeye calis..Rahat ol huzursuzluga de ki simdiye kadar hep ugrastim bu defa yorgunum ugrasamicam gelin bakalim daha neler gelcek sirada bu da gelicek mi de bence... hatta dahada kotusu gelsin nolcak ki hep gelmio mu sanki!! noldu ki simdiye kadar..hatta kendini ole gor...

Valla bilmiorum yardimi olur mu doktor deilim ama benim cok isime yariyor..İnsallah seninde yarar!!

Ritanil
16-01-2009, 04:46 AM
Bu şekilde kendinizce çözümler üretmeniz güzel lakin şunu da unutmayalım bu hastalık büyük oranda kalıtsal bir hastalık ve tedavi sırasında psikoterapi kadar ilaç da şarttır. tek başınıza takıntılarla uğraşmaya çalışmayın boşu boşuna yorulursunuz demek istediğim evet belli başlı taktikler geliştirin ama ilacınızı da kesinilikle aksatmayın

tuzsuzdelibekir
19-01-2009, 12:04 AM
merhaba arkadaşlar,
siteyi bulduğumdan beri ,yalnız olmadığımı anlamam bende epey olumlu gelişme yarattı.paylaşmak ve olumlu telkin bende epey işe yarıyor,tabi yapabilirsem.Bu gece artık dışardan izlemeye değil ,aranıza katılmaya karar verdim.Bu arada hastalık hakkında ilk defa açıkça yazabiliyorum.Normal kafaya takılan kırgınlık,yanlış anlama dışında kimseyle paylaşamıyordum halbuki onlar dışında daha benim aklıma saçma sapan neler takılıyordu.Neyse kendimi bu siteyle daha iyi hissetmeye başladım birsüre sonra bir arkadaş grubum var hepimizin aynı yaşta çocukları ,bu gruptan bir arkadaşın çocuğu sık sık çocuğuma zarar veriyordu.yine böyle bir akşam benzer bir şey oldu,bense sabırlı davranmaya çalıştıyordum,ama ogün bende bütün ipler koptu.çocuğumun feryadına karşılık bana da ağlama ve acayip bir öfke geldi.arkadaşımda işte kışkırtıcı sözler söyledi beni iyica çileden çıkardı ve kırgın bir şekilde ayrıldım.Arkadaşımı bir daha görmedim neyse üç samimi arkadaşız üçüncü arkadaşımız hiç kıpırdamadı yerinden beni hiç aramadı ve aradığımda beni kendimi savunmak zorunda bıraktı çünkü öbür arkadaşı haklı buluyor.o günden sonra yine aramadı.bir kırgınlığım vardı oldu iki

tuzsuzdelibekir
19-01-2009, 12:08 AM
kabul etmek istemiyorum napalım oldu bikere diyorum ama bugün fark ettim ki hem sosyalliğime ket vurdu bu durum hemde moral bozukluğu takıntıları körüklüyor.o yüzden böyle birşeyi yaşamamış olmak isterdim.iç ve dış dünyam açısından .

panik
19-01-2009, 01:36 PM
ÖNCE PAYLAŞIYORUM DERTLERİMİ, SONRA ONUN BİNBİR PİŞMANLIĞINI YAŞIYORUM.SÜREKLİ BENİ MEŞGUL EDİYOR.BAŞKA TAKINTILARDA VAR.ÖRNEĞİN SABAH KALKMIŞIM EV DARMADIĞIN ,YATAKLAR ,MUTFaK AKŞAMDAN YENEN ŞEYLER.UYKUSUZLUKTAN KENDİME GELMEM ÖĞLENİ BULUYOR ,KAHVALTI HARİCİNDE ELİMİ BİŞEYE SÜREMİYORUM.AMA BENİ NASIL RAHATSIZ EDİYOR HEMDE YAPAMIYORUM.SÜREKLİ ŞU KAYGIYI DUYUYORUM BİRi GELSE KAPIYI ÇALSA BU HALDE KAPIYI AÇAMAM.AMA TOPLAMA İSTEĞİMDE YOK.SAAT 16 YA DOĞRU MECBUREN BAŞLIYORUM.SABAHTAN YAPARSAM NASIL HUZUR OLUYOR.DOLaPLARIN İÇİNİN DAĞINIK OLMASI ,YADA CİFLENECEK SANDALYELER BENİ HUZURSUZ EDİYOR.İNSANLARIN NE DERTLERİ VARKEN BENİ UYUTMAYAN ŞEYLERE BAKIN AMA ELİMDE DEĞİL.KİMSEYLE PAYLAŞMAK İSTEMİYORUM.BU TUTARSIZ DAVRANIŞLARIM ÇOCUKLARIDA KÖTÜ ETKİLİYOR.BAZEN DÖKÜP SAÇMALARINA VE DAĞITMALARINA ÇOCUKTUR RAHAT ETSİNLER DİYE BİŞEY DEMİYORUM BAZANSA HERŞEY MUNTAZAMLI OLACAK.KENDİMİ NAZİ SUBAYI HİSSEDİYORUM(BU LAKABI EŞİM TAKTI) :x

optimist08
19-01-2009, 09:05 PM
Ben okbyi hiçbir zaman kabullenmeyeceğim hiçbir zaman ,eninde sonunda yenecem..

omegakartal
22-01-2009, 11:26 PM
slm arkadaşlar bende bu hastalık hakkında bilgi almak istiyorum acaba bende varmı diye çünkü bende bu tip takıntılardan ve rahatsızlıklardan şikayetçiyim bildiğiniz yararlandığınız uzman bir doktor varmı acaba insanların halinde anlayacak derecede uzman bir tıpçı doktor biliyormusunuz siz hangi doktora gittiniz ve ilaç kullanmaya başladınız ünlü birisi varmı veya devlet hastahanesi varmı bana bir adres verebilirmisiniz

mevsim_bahar
24-01-2009, 04:04 PM
Burayı okudukça meğer ne zor bir rahatsızlık atlatmışım dedim.
Allah hepimizin yardımcısı olsun arkadaşlar.
Ben obsesif oldumu bilmiyordum ilk başta bana normal geliyordu takıntılarım, doktora gidince herşey gün yüzüne çıktı tabi, yapamadığım takıntılarımı bir listeye yazdım ve doktorum her ay onları sıra ile yaptırdı bana kimini zorla kimini ağlayarak ama başardım, şimdi iyileştiğim için hapımızı azaltıyoruz ama tek korkum hapı kestiğimde takıntılarım geri gelirmi.

Ama geri gelmesine izin vermeyeceğim hayatımı esir aldırmayacağım :evil:

margit
21-02-2009, 06:30 PM
bende bir okb liyim önce bilmiyordum uyuşturucuya başladım ve bu işi dahada kötüye götürdü, tedavi gördüm bıraktım ilaçları kesince tekrar nüks etti tekrar maddeye başladım, uzun zamandır yine rahatsızım bu kez dr'a gitmedim maddeyi bırakalı 3 hafta oldu fakat diğer problemler katlanarak geri döndü.

mustafacetin
21-02-2009, 10:59 PM
bende şizofreni hastasıyım..önceleri hayaller falan bana normaldi çünkü uyuşturucu kullanıyodum ama daha sonra ögrendimki şizofreniyim alıştım artık takmıyorum kafama.....alllah hepinize yardımcı olsun

omer38
22-02-2009, 05:31 PM
bende yıllardır okb liyuim aynı zamanda anksiyete var yaklaşık 3 ay önce tedaviye başladım biraz olsun kendimi toparladım ama hala arada çok kötü günler geçirmiyor değilim bi ara kendime zarar bile verdim bazen iyileşmek istemiyorum ama bırakmayacağım tedaviye devam.ALLAH hepinizin yardımcısı olsun bu bir hastalık ve mutlaka şifası vardır.kendimi kaybediyorum bazen şu anda çok sıkıntılıyım.

OKBDirencli
05-03-2009, 12:30 PM
Arkadaşım geçmiş olsun.Bende 2000 yılından beri aralıklarla bırakıp başlıyorum ilaca.Ne illet bir hastalıkmış bu.Bende de anksiyete ve okb beraber kardeşler.İlaca sığındım,terapi yaptım kendimi iyi hissettim bıraktım böyle devam etti.Sinsi bir hastalık kişinin zayıf anında,yer değitirmelerinde,yeni iş,yeni ortamda hemen hortluyor okb.Ne dayanıklı insanlarmışız Allaha çok şükür.Tarifi de zor yaşadığın ruh durumunun.Boğazına devamlı bir şey tıkanıyor,gögüste sıkıntı,Allaha herkese sabır versin,şifa versin Selamlar

OKBDirencli
05-03-2009, 01:03 PM
BÜTÜN ARKADAŞLARA SELAM VE GEÇMİŞ OLSUN DİLEKLERİMLE.ARKADAŞLAR LÜTFEN BANA YARDIMCI OLUN.
5 YIL KÖY GİBİ MEZRALARDA ÇALIŞTIM.
YÖNETİCİ İDİM.ETRAFIMDA ÇOĞU MENFAAT GRUBU VARDI.YALNIZDIM.RAHATLAMAK İÇİN ÇOK İÇKİ İÇTİM.
DAHA SONRA BATIYA TAYİN OLDUM BÜYÜK BİR İLÇEYE.
BURADA İŞ YOĞUNLUĞU,MÜDÜRÜN TİTİZLİĞİ VE İŞ DELİSİ OLMASI.(İÇKİYİ BIRAKMIŞTIM.) BENİ YIPRATTI.

BENDE BİR SIKINTI VAR DİYORDUM AMA TARİF EDEMİYORDUM.KATI YAPI,BEN MERKEZÇİLİK,OLAYLARIN EN KÖTÜ SONUÇLARINI DÜŞÜNME,
BİR SIKINTI OLSA İŞİMİ DÜZGÜN YAPTIĞIM HALDE BAŞIMIN BELAYA GİRECEĞİ SENARYOLARI ÜRETİYORDUM.HERKESE KARŞI TEMKİNLİ,SIRLARINI SÖYLEMEYEN,MESAFELİ İDİM.AYRINTICI İDİM İŞİMDE.

DAHA SONRA NE HİKMETSE PSİKİYATRİSE GİTTİ.VE SÜREÇ BAŞLADI.9 YIL DAN BERİ ARALIKLARLA DEVAM EDİYOR.3-6 AY İLAÇ KULLANIP BIRAKIYORDUM.BELKİ EN FAZLA 6 AY SÜREKLİ KULLANMIŞIMDIR.
3 DOKTOR DEĞİŞTİRDİM.ŞU AN YİNE 3 AYDAN BERİ 3 İLAC KULLANIYORUM.AMA TERAPİ YAPAMIYORUM.İLACTAN İÇİM DIŞIM İLAC KOKUYOR.TERAPİYE DE İNANMIYORUM.SEN ANLATIYORSUN O DİNLİYOR.

HAYATIMI,EVLİLİĞİMİ,İŞİMİ HER ŞEYİMİ ETKİLİYOR.BENDE DAHA ÇOK DÜŞÜNSEL BOYUTTA TAKINTILAR.
HASTA OLACAĞINI DÜŞÜNME,HASTALIKLARI DÖNEM DÖNEM EN İNCE AYRINTISINA KADAR BİLGİSAYARDAN İNCELEME.
KARAMSARLIK,BAZEN DELİRECEĞİMİ DÜŞÜNÜYORUM.
KAFAMDA DEVAMLI BANA NE OLACAK,İYİLEŞECEKMİYİM,EVLİLİĞİM BİTİRSE,EŞİM VE ÇOCUĞUM BENİ TERKEDERSE KAYGILARI,HER ZAMAN KÖTÜ BİR HABER ALACAKMIŞIM VE KÖTÜ BİR OLAY OLACAKMIŞ KORKULARI,HASTANEYE YATIRIR PANİĞİ

DİNE SARILDIM.NAMAZ KILIYORUM.DUA EDİYORUM.ELİMDEN GELDİĞİNCE.BULMACA ÇÖZÜYORUM.KİTAP OKUYORUM.SPOR YAPIYORUM.EKONOMİK DURUMUM ŞÜKÜR İYİ.EŞİM VE BEN ÜNİVERSİTE MEZUNUYUZ.HATTA BEN 2.ÜNİVERSİTEDEN ATILMIŞTIM.AF ÇIKTI DEVAM ETMEYİ DÜŞÜNÜYORUM.FİZİKSEL SAĞLIĞIMIZ İYİ ŞÜKÜR.AMA ŞU RAHATSIZLIKTAN KURTULAMADIM.GÜNLERCE AYLARCA ARAŞTIRDIM,OLUMLU DÜŞÜNMEYE ÇALIŞTIM.kENDİME MORAL VERDİM.BAŞKA BİR İLE TAŞINDIM.YENİ BİR İŞTE ÇALIŞIYORUM.AMA BİLMİYORUM KURTULAMADIM.HER DEFASINDA GERİ GELİYOR.SAĞLIK OCAKLARINDA,HASTANELERDE İLAÇ YAZDIRMAKTAN BIKTIM.

ARKADAŞLAR SİZLERLE HERŞEYİMİ PAYLAŞABİLİRİM.HER TÜRLÜ ÖNERİNİZE,DENEYİMİNİZE İHTİYACIM VAR.HAYATIMA ÇEKİ DÜZEN VERMEK İSTİYORUM.EŞİMDE BENDEN BIKTI.ONLARLA DA İLGİLENEMİYORUM KENDİMİ DÜŞÜNMEKTEN.

BANA YAZARSANIZ ÇOK MUTLU OLURUM.ALLAH HEPİNİZE ÇOLUK ÇOCUĞUNUZLA BİRLİKLE MUTLU VE SAĞLIKLI BİR HAYAT VERSİN.CEVAPLARINIZI BEKLİYORUM.BEN SİTEYE YENİ ÜYE OLDUM.BİR ARKADAŞIN TAVSİYESİYLE.HERKESE SELAM.

secret_live
20-03-2009, 10:50 AM
İMRENİYORUM MUTLU SORUNSUZ İNSANLARI BİZDE İNSANIZ BENDE İNSANIM NEDEN HEP BEN ÇEKYİORUM ACILARI NEEN NOLAR ÇOK MUTLU BENDE HAK ETMİYORMUYDUM BUMU HA ŞU ANDAN SONRA NOKTALANMIŞ HAYATIM AMA GÖZÜM ARKADA KALACAK NEDEN BAZILARI MÜKEMMEL DERECEDE MUTLU VE NEDEN BAZILARI SÜREKLİ ACI ÇEKİYOR OKB HARİCİNDE ÖZGÜVEN OLSUN HER ANLAMDA İMRENİYORUM kıskanıyorum nefret ediyorum mutlu insnaları kendimden hayattan.

kumralim89
25-05-2009, 07:02 PM
bende aynıyım ya bıktım valla bi kitap önerebilrmisiniz?

skcaslan
28-05-2009, 04:00 PM
arkadaşlar mrb aranıza yeni katılan 12 yıllık bir obsesifim.inanın şu sanal ortamda yaşadıklarımızı paylaşıp dertleşmek dahi bana göre ilaçtanda doktortanda iyi geliyor insana çünkü damdan düşeni en iyi damdan düşen anlar.yorumlar genelde güzel ama UMAR kullanıcısıyla yapılan yorum daha bi hoşuma gitti çünkü bu illeti yaşamayan anlamaz anlayamaz.fakat bu illet bizim kabahatimizden ortaya çıkan bir durum degil sadece kafaya yerleşip kendinede çeşitli sebebler seçen vede saçmalıklarla zihni meşgul eden parazit düşüncelerdir.onun için kimse kendini şunu yada bunu yaptıgım için böyle oluyor diye suçlamasın çünkü irademiz dışında oluyor.bize düşen herzaman güçlü iradeli olmak ve hayat boyunca biz onu yok edemiyorsak onunda bize zarar vermesini akıllı düşünceler önlemek.yani her nekadar böyle bir saçmalıkla ugraşırken ara sıra üzülsemde yinede bizdeki derdi NİMET sayan çok ızdırap çeken kişilerden olmadığım için ŞÜKÜR etmesini bilmek lazım.

kumralim89
28-05-2009, 04:19 PM
ewet yardımcı olalım ya

fdciyiz
29-05-2009, 11:40 AM
yaklaşık 4 senedir okb yim geçmişteki düşüncelerim nelerse ileride öyle olmak zorunda yoksa uğursuzluk gelecek diye hissediyorum kendi beynimle sohbet ediyorum şu anda bile hissediyorum örneğin:bir ay önce dil ve anlatımdan 70 not aldım şimdide olduk 50 aldım ben bu durumu geçmişteki zevklerimi değiştirdiğim için olduğunu düşünoyorum yardım please.. umarım anlatabilmişimdir...

omegakartal
07-10-2009, 09:26 PM
arkadaşlar bendede yaş takıntısı var kendimden büyüklere ve küçüklere takılıyorum bu nasıl bir takıntı okbmi sizce anlamadım..Bu beni çok rahatsız ediyor. hal ve durum takıntısı herhalde bunun içinden nasıl çıkabilirim nasıl kurtulabilirim anlamıyorum yardımcı olursanız sevinirim.Bu ne çeşit bir takıntıdır acaba çünkü bendeki bayağı ilerledi

bivalvia
11-08-2011, 10:50 AM
selam arkadaşlar.. burdaki herkes gibi bende okb hastasıyım.. burda yazılan çizilen hemen hemen herşey dini takıntı, wc takıntısı, sevdiğin birini kaybetme takıntısı zaman zaman değişerek hayatıma girdi...8 yıl önce başladı bu hastalık bende öss ye hazırlanıyordum aynı zamanda babam gözümün önünde felç geçirdi ve bom hastalık çıkageldi.. o dönemde gittiğim doktor panik atak teshisi koydu.. evet bir dönem bildiğiniz panik atak belirtilerinin hepsini yaşadım ama bi süre sonra farkedildi ki bende bir okbliyim aslında.. konu su; ben o halde össye girdim kazandım.. hemde trnin en iyi ünvlerinden birini kazandıımm okudum bitirdim mühendis oldum..ve bu 8 yıl boyunca bu hastalık beni çok az rahatsız etti çünkü meşgul olucak bişilerim vardı.. düşünücek baska sorumluluklarım.. yıllar geçti derken kpss davası çıktı önüme onada girdim kazandım ve önümüzdeki hafta çok ii kurumlardan birinde işe başlıyorum.. korkmuyomuyum deli gibi korkuyorum ama korkularımın beni esir almasına izin vermeyeye çalışıyorum.. psikoloğa gidiyorum düzenli olarak ve sunu farkettim bu hastalık hayatımızın dönüm noktalarında basgösteriyor.. yani sıkıntılı olduğuuz zamanları çok iyi biliyor.. ama engelde diil... varsın olsun düşünelim.. düşünürkende bişiler başarabiliyoruz.. bakın burda yazmıssınız hepiniz kiminiz evli çocuğu var işiniz var... demekki hayatı tümden karartmıyor bu illet.. hayatımızı doldurmalıyız bişilerle.. geçtiğimiz yıl 1 sene boyunca işsizdim ve evde oturdum.. işte bu bizim için en yanlış durum.. sosyalleşmeliyiz.. ne kadar zor olsa da dışarı çıkmalıyız insanlarla sohbet etmeliyiz... havadan sudan.. düşüncelerimizi kontrol etmeyi öğrendik mi bu hastalık bir dur diyor arkadaslar.. dini şeyler mi sizi zorluyor.. sizde dünyalık seylere konsantre olun.. Allah da biliyor sonucta ki bu bi hastalık bu derdi verende oo.. ayrıca ben çok araştırdım şizofren olurmuyum die hiç korkmayın çünkü şizofreni ayrı bi olay ve genelde kabul etmiyorlar öle olduklarınıfarkındalık yok yanii.. bizde tersine aşırı gelişmiş bir farkındalık var.. herkese geçmiş olsun... bu arada ben ilaç kullanmıyorum çünkü dahah kötü yapıyor her defasında.. 8 sene öncede ilaçsız yenmiştim şimdide yenicem inşş.. hepimiz yenicez..

sncmn
11-08-2011, 06:09 PM
obresif bozukluk eşe güvenmeme onun her sölediğinde yalan söylüyormuş gibi davranışlar yaptırır mı eşinin kötü bi insan olduğuna dair vesvese falan başka hiç bişeyde takıntı yok sadece bu yönde olabilir mi

bivalvia
11-08-2011, 08:22 PM
bu hastalğın o kadar farklı şekilleri var ki arkadasım.. eşine takıntılı olabilirsin.. kıskançlık olabilir.. bir uzmana görünmende yarar var diye düşünüyorum yinede.. onlar daha doğru karar vericektir..ondan sonra burdan paylaşırız konusuruz olur mu?