PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : boşanıyorum



moonriver
12-02-2009, 12:54 PM
merhabalar,öncelikle bu siteyi uzun süreden beri takip ettiğimi söylemeyelim,ilk kez bir forumda yazı yazıyorum.Ben 7 aylık evliyim,eşimle 2 sene önce tanıştık.yıldırım aşkı oldu ve tanıştığımız gün eşim bana evlenme teklifi etti,başta bu bana çok mübalağlı gelse de kendisi ben hayat eşimi buldum,bundan sonra benim hayatım sensin diyerek gerek sözleriyle gerek davranışlarıyla kendisini sevdirdi.bu arada ikimizde 30'lu yaşlardayız.yaklaşık 1 sene flört ettikten sonra evlendik.evlilik önesi ilgisinde sevgisinde biraz azalma hissetimse de konduramadım,evlilik öncesinde stres olur diye düşündüm ama evlendikten sonra o bana karşı ilgili,sevgi dolu adam gitti yerine suratı asık,ilgisiz bir adam geldi.2-3 kavga ettik,kavgalarımızda seslerimizi birbirimize yükseltesek de birbirimize kırıcı laflar söylemedik ancak her kavgadan sonra küstü,eve geç gelmelere başladı,alttan almaya barışmaya çabaladıkça hiç oralı olmadı,hastalanadım hastalığımla iliglenmedi,her konuşma girişimimde hep sessiz kaldı ve geçen gün ağzından baklayı çıkardı ben dedi senle anlaşamıyorum ayrılalım,hiçbir mücadele etmeden,benimle konuşmayarak bu kararı çabucak verdi,evlenmeden önce biz çok güzell anlaşıyoruz ben ruh eşimi buldum diyen adam gitti yerine 7 ayda pes eden bir adam geldi ki bu 7 ayın da ailesinden birinin rahatsızlığı nedeniyle 1.5 ayı yurt dışında 1 ayı da evde küs kalarak geçirdik yani toplamda 4.5 aylık bir evlilik bu ve bu sreçte edilen 3 kavgada pes eden bir adam.nedenini bulamıyorum çünkü hakaret içermeyen,sadece seslerin yükseldiği kavga nedeniyle bir evlilik biter mi? beni bir zamanlar çok seven çok değer veren bir erkek bu kadar kısa sürede sevgisinden nasıl vazgeçip pes eder? Yardımlarınızı bekliyorum.Bu arada boşanma kararımız kesin eşim denemek dahi istemiyor ..

12-02-2009, 01:02 PM
insanı hayattan bezdirir böyleleri al işte bi tane daha :evil:

moonriver
12-02-2009, 01:34 PM
bana diyor ki ben senle anlaşamıyorum çünkü seni her eleştirdiğimde sesini yükseltiyorsun hemen sinirleniyorsun benle kavga ediyorsun,dedim ki bende madem benim böyle bir huyum vardı evlenmeden önce fark edemedin mi? çünkü biz haftanın neredeyse her günü görüşen bir çifttik,sonuçta daha öncede dediğim gibi 30'lu yaşlarımızdayız ve az çok insanları tanıyoruz,yani ben aynı kişiydim ilişkinin başındada,evlendiğimizde de..bi de diyorum ki ben sana sesimi yükselttiğimde tarışmamızda sana kötü söz söylüyor muyum,kişilik hakkına saldırıyor muyum,seni toplumda rencide ediyor mıuyum,bunlara hayır diyor,peki diyorum kaç kez kavga ettik,2 ya da 3 kez diyor,sadece sinirlenip sesini yükseltiyorsun diyor.peki dedim bu rahatsızlığını bana neden daha önce söylemedin,hiç cvp yok,dedim ki kavga her ilişkide olur adı üstünde kavga tartışma kısık sesle olmaz ki önemli olan kavga da edilen kötü sözlerin olmaması o zaman saygı biter çünkü.eee bizde o da yok..ben bu evliliğin başka sebeplerle bittiğini düşünüyorum çünkü edilen 3 kavga yüzünden bu kadar kolay bitirme kararı alınamaz,nolur arkadaşlar yorumlarınıza ihtiacım var.

12-02-2009, 01:49 PM
yani bahane arıyor boşanmak için aynen benımki nefret edıyorum ondan :evil:
merak etme şimdi boşnamasa bıle
en uafak bir hatanda bahane edip gene boşanalım diyecek suçlu sen olacaksın ve kendiliğinden boşanmayıda sen ısteyeceksın o kadar tecrübelilerki bu konuda
sonrada karşına geçip her haltı yiyecek hatta gözunun önunde aldatacak konuşacak chatleşecek sen sesini çıkardıgında ıse sanane boşanacaz nasılsa diyecek çekemıuosan çek gıt dıyecek ve boşanmayı sen zaten kendiliğinden istemiş olacaksın :evil:

moonriver
12-02-2009, 01:58 PM
sevgili elifçe,Allah sana da sabır versin.bu nasıl iştir nasıl psikolojik işkencedir anlamıyorum,diyorum ki bana gerçek sebebini söyle,çünkü biz yeni evliyiz ve bana borçlusun,bu kadar anlaştığımızı söylerken,benimle mutlu olduunu söylerken bu değişim nedir diyorum,topu hep bana atıyor,gerçekten sevse ve değer verse geçmiş güzel günlerimiz adına çaba sarfeder,hiçbir çaba sarf etmedi,kavga ettik yatağı ayırdı,en son kavgamızda parmağından yüzüğünü çıkardı,eve geç gelmelere başladı,laf attım ortaya barışabilmek için hiç çaba sarf etmedi konuşmak için,sanki ben onun kanlısıyım,inan ki anlayamıyorum,nasl bu hale geliverdik biz? madem evliliğin sorumluluğu ağır geldi (ki bunu da inkar ediyor ) o zaman ne diye hayatıma girdin,ne diye evlendin,ben ısrar etmedim ki evlen benle diye,kendisi istedi,ve şimdi kendisi istiyor ve bitiriyor.çocuk değiliz ki biz.bu evlilik kararını ölçerek biçerek,birbirimiz tanıyarak aldık biz,eşim 38 yaşında benim,bende 35 yaşındayım ikimizinde ilk evliliği,şimdi nsl oluyor da çaba sarf etmeden biz senle anlaşamıyoruz anlaşacağımıza da inanmıyorum diyebiliyor?

12-02-2009, 02:10 PM
yatağını bile ayırmış :(
hemde daha yeni evlisiniz
benımki bile yapmadı ılk yıllarda bunu tabi şimdilerde yaptı ama gene biz size göre eskiyiz12 yıllk
üstelik çok erken başlamış bu olumsuz tavırları
bilmiyorum Allah yardımcın olsun kardeş
ben artık kabullendım inan o kadar alıştımki boşanalım lafına önce çok ağır geliyordu
şimdi ondan çok ben diyorum ve istıyorum
üstelik ben boşanınca sizler gibi olmayacam doğuda boşanmak ne demek biliyorum çünkü çevrenın lafı dedikodusu :x
ama şu halimden genede iyi olacak bılıyorum hiç bişey hiç kimse umrumda değil
ben kımse için yaşamıyorum
kızlarım yanımda olsun yeter nafakamıda alırım
kımseye muhtac olmadan kafam rahat hıç olmazsa
sende ıyı düşün bence kalıcı çözumler üretmeye çalış genede hemen bıtırmeyı düşünme şimdilik sonra vıjdanın rahat olsun eger bıterse yani elimden gelenı yaptım dersın en azından

moonriver
12-02-2009, 03:10 PM
inanın ki bilmiyorum geçerli bir sağlık sorunu olup olmadığı ama bu tarz tepkileri hep vardı,bir arkadaşına kızardı telefonları açmaz,küserdi,aylar sonra biraraya geldiklerinde hiçbişey olmamış gibi devam ederdi,ailesine kızardı,bayram ziyaretlerine gitmezdi.bu arada annesinin oğluna aşırı düşkünlüğü de var ve birlikte çalışıyorlar,annesi baskın karaketerli aileyi yöneten bir kadın,oğlunun yaptığı her yanlışta ya da her hatalı davranışında sorumluluğu eline alır ve onu yönlendirir.Ayrıca beraber çalıştıkları için bizim evin alışverişini de anne ile birlikte yapıyorlar,benim fikrim sorulmuyor,bende gelicem dediğimde ne var ki ben ihtiyaçları biliyorum zaten diyor eşim.Kaç kez karşı çıktım ama annesi ile benim evimin alışverişini yapmaya devam ettiler.Eşimin ne yazık ki yeteri kadar olgunlaşmamış bir insan olduğunu düşünüyorum ne yazık ki tanıyamamışım arkadaş çevresi hep kendinden küçük insanlarla dolu.mesela kendinden 8-10 yaş küçük arkadaşları var ve haftada mutlaka 1 ya da 2 gece onlarla birlikte.hiç karışmadım,nerde olduğunu biliyim yeter dedim,sonuçta kaç yaşında insan,vıdı vıdı yapmadım
flörtleşme olayına gelince eşim bitirmek istediğini kıvrana kıvrana söyledi,lafı dolandırdı eveledi geveledi,biraz da benim ona sakin sakin yaklaşımımla ayrılmak istiyorum dedi,bu saatten sonra geri dönüş olamaz benim için.beni en çok üzen ise nedenin ne olduğunu bilemem,geçerli bir sebeb arıyorum

moonriver
12-02-2009, 03:32 PM
çok teşekkür ederim,inan ki üzülmemeye çalışıyorum ama elimde değil,çünkü yaşadığım büyük bir hayalkırıklığı,ben bir aile kurmak için evlendim,hayallerim vardı ve şimdi bunların hepsi yıkıldı,sevilirken birden sevilmez oldum,bir alışkanlığım vardı ona ve en önemlisi seviyordum,şimdi ona çok kızgınım,mücadele etmeliydi,evlilik evcilik oyunu değil,hazır hissetmiyorsan evlenmeyeceksin,ne diye evlendi ki? balayında bile o kadar uzaktı ki bana,kendi kendime sanki zoraki bir evlilik yaptı bu diyordum,ama isteyen kendisiydi,1 sene flörtte etmiştik,ne olduysa evlilik hazırlıklarına esnasında oldu,evlenmezden 2 ay öncesinde ilgisi azalmaya başladı ama hep ben bunu evlilik öncesi strese bağladım,düğün gecesi bile benle arabada tartıştı gitti koltukta uyudu.İnanın ki öncesinde bu tip davranışlarıyla karşılaşmamıştım,kafayı yemek üzereyim

esmer
13-02-2009, 01:48 PM
işin ilginç boyutu ilk aylar cicim ayı değilmidir.....neden bu kadar erken kavgalar bu soru işareti ve bence çözüm olabilecek bi soru.eğer buna cevap verilebiliyosa sorun çözülür.ben şunu anlayamıyorum.evlenmek demek yeni bir aile kurmak demektir.neden bu kadar müdahale ettiriyorlar anlamıyorum.zaten aileniz yine içinizde olacaksa neden evleniliyorki..anlayamadım,anlayamayacağım daa..
maalesef bayan da erkek de bunu yapabiliyolar.
üçüncü bir kişinin evliliğe girmesi çok saçma..bu kim olursa olsun etkiler..
kafayı yeme bence.kendine zarar vermekten başka bişey yapmıyosun.
seni sevmiyorsa sen neden sevesinki...
neden acı çekesinki..
arkadaşlar lütfen biraz daha sağlıklı bakın olaya.biliyorum çok zor.ama inan herşey bize bağlı.yani kendimize.ne istiyoruz ne yapmamız lazım hangisi mantıklı olur iyice düşünmek lazım.başka insanların düşüncesine bakmadan...bence ilk düşüneceğin şey kendin olsun.sonrasında eşin ve evliliğin.bu çocuk oyunu değil ya.inan bundan ilerde çok daha zararlı çıkabilrisin bu evlilikten..burdaki herkese dedeğim gibi.hayata bir defa geliyoruz ve üzülerek geçirmek yerine biraz daha iyi yaşayarak geçirmek olsun amacımız..
tekrar tekrar diyorum önce kendini düşün sonra eşini ve evliliğini.ve al karşına konuş..bu tavrı insanın aklına başka şeyler getirsede...enine boyuna konuşmak lazım.ama kırmadan,üzmeden,bağırmadan.
sen şunu yaptın ,ben bunu yaptım diyerekte çözülmez sonu kavga olur..
söylemek çok kolay gelir karşıdakine.sen yaşıyosun sen üzülüyosun biz ne desek boş olur.kendimden biliyorum.
sadece tek cümle:yokki senin bir yedeğin...

privatewoman
13-02-2009, 02:02 PM
Allahtan bu çabuk verilmiş bir karar ve çocuğunuzda yok.son kez bir kere daha düşün demeyeceğim. şimdiden bu kadar üzülmüşsün sakın üzülme olur mu?Ben çok geç kaldım sen geç kalma.Hayatında daha çok mutluluklar yaşarsın.

startoffonthewrongfoot
13-02-2009, 10:23 PM
Herkes bu hayallerle evleniyor, boşansın diye değil. Ne kadar eşinizin suçu gibi görünse de eminim tek taraflı değildir. Ben 2 aylık flörtten sonra evlendim, tamam tanıyamamıştım ama sanırım 2 ayda olsa 2 yılda olsa tanımak gerçekten güç...

hale46
13-02-2009, 11:17 PM
boşandığınız takdir de maddi gücünüz var mı ailenizle yaşamak problem olur mu??eğer bu anlamda bir sorun yoksa boşanalım diyen bir eşi niye anlamaya çalışıyor sunuz??o zaten siz dediğiniz kadar masumken böyle davrandysa başkasıyla da bir hayat kuramayacak..sizse tekrar evlenecek kapasitede birine benziyorsunuz yani öyle gibi..siz neyi kaybedeceksiniz sadece sizi istemeyen bir erkeği..bu kayıp sayılır mı?ben bekarım bu arada çok anlamam ama bu işlerden :roll:

moonriver
16-02-2009, 02:50 PM
herkese yorumlarından dolayı teşekkür ediyorum,bugün kendimi çok daha iyi ve güçlü hissediyorum,umarım da hep bu şekilde devam ederim..
boşanma sürecimiz sanırım uzun olacak,hala davayı onun açmasını bekliyorum,1 seneyi doldurmayan evliliklerde mahkeme biraz uzuyormuş,öyle bir bilgi aldım,şu an evimi terk etmiyorum,çalışan bir bayanım ancak ekomomik durumum şu an çok da parlak değil,boşandıktan sonra yeni düzenimi kurmayı amaçlıyorum, işin garibi ayrılmak isteyen eşimde evi terk etmiyor,boşanana kadar evde ev arkadaşlığı durumumuzu sürdürücez anlaşılan,ne kadar traji komik bir durum di mi :?

Nikneyime
17-02-2009, 11:45 PM
Hayırlısı olsun çocuk yoksa 1 dk düşünmeyin

moonriver
18-02-2009, 05:01 PM
bende başka birinin olduğundan şüpheleniyorum ama artık inanır mısın bu da gözümde değil artık,bu yaptıkları beni o kadar yıldırdı,o kadar büyük hayal kırıklığına uğrattı ki,şimdi yol yakınken dönmek benim için daha hayırlı galiba diyebiliyorum.Zaman zaman ağlıyorum,isyan ediyorum,niye hiç çabalamadı,neden bu kadar çabuk vazgeçti benden,sevgisi nsl bu kadar hızlı bitti diyorum ama zaman geçtikçe de kendimi daha güçlü hissediyorum,verilmiş sadakam varmış,iyi ki de çocuk yokmuş ortada diyorum,sadece boşanma sonrası ruh halim nasıl olacak onu düşünüyorum,içimdeki kızgınlık ve öfke yerini hayal kırıklığına ve boşluk duygusuna bırakır mı?ondan çekiniyorum

adrenalin
18-02-2009, 05:09 PM
Zor bir durum... :( Hakkınızda hayırlı olan ne ise onun olmasını diliyorum.

11-03-2009, 10:52 PM
belki başka biri vardır bence de. zaten bu olasılığı dadüşünmüşsünüz.

bir de annesi etkili olmuş olabilir gibi geldi bana. annesi almıştır kararı belki. annesiyle aranız nasıl?

bence bu kadar erken boşanacağınız için şanslısınız. 35 yaşındaki bir kadının ev alışverişini nasıl yapar o kadın? oğlu desen 38 yaşında, bu ne cüret yani... annesi oğlundan boşanmak istemiyor belli. siz evli biriyle evlenmişsiniz.

gokche
11-03-2009, 11:07 PM
evliliğin sorumluluklarını kaldıracak olgunluğa erişemediğinden olailirmi?

annesinden ayrı evde ir kadınla olmak düşüncesi falan...

yani bundan çekinen erkek çok var...

magnet
12-03-2009, 11:05 AM
adım hakan yaşım 40 iktisatçıyım eşimde mimar 13 yıllık evliyiz.Size söyleyebileceğim tek şey sevginin olup olmadığı.Yoksa kesinlikle yürümez.Eğer saygı gerginliklerde takılı kaldıysanız bu kibirden başka birşey değildir.Sevgi yoksa boşanın eğer varsa ki bunu size kalbiniz söyler takip edin sorunu bulun çözmeye şalışın yardım görmek istersseniz yazın

moonriver
12-03-2009, 12:50 PM
ne yazık ki artık denenecek bir durum kalmadı,dava tarihimizde belirlendi,geri dönüş yok,en çok neye üzülüyorum biliyor musunuz? gerçektende elle tutulur bir sebep gösterememesine,hep bahaneler sıraladı durdu..bir insan bu kadar çok severken birden bu sevgisi bitiyorsa durum benden değil ondan kaynaklanıyordur diye düşünüyorum artık,biliyorum bu size pek de mantıklı gelmeyebilir,sende bişeyler yapmışsındır mutlaka diyeceksiniz ama kendimi o kadar çok irdeledim ki,yaptıklarımı yapmadıklarımı,çevremin şahit oldukları da var ,gerçekten de ufak tefek anlaşmazlıklar dışında hiçbişey yaşanmadı,bi de gerçekten bir sorun olsaydı benle konuşması gerekirdi uzun süreli küs kalması yerine,o hiç konuşmadı ve küslüğümüzün akabinde ben senle anlaşamıyorum dedi ve kestirip attı,inanın ki ne bir çaba ne bir gayret hiçbişi yok,istemedi bile,sanki yangından mal kaçırır gibi boşanmak istedi,bunlar size anlaşılmaz gelebilir,haklısınız inanın bende hala anlamakta güçlük çekiyorum,sadece kendi kafamda bir neden aradığımda onun olgun bir kişiğe sahip olamadığını,şımarık bir erkek çocuğu gibi davrandığını,evliliğin ona ağır geldiğini,sevgisininde aslında bir balon olduğunu,verilen sözlerin edilen yeminlerin kalpten deil de mideden söylendiğini düşünüyorum artık.işte bu yüzden benden ve evlilikten bu kadar kolay vazgeçti...sıkıldı,evliliğe hazır değildi ama ya ben? benim umutlarım benim hayallerim,onlar kimsenin umrunda deil ne yazık ki ..

naapsam
10-04-2009, 02:23 PM
moonriver, son durum ne? merak ettim...

firedance
10-04-2009, 06:49 PM
Büyük ihtimal boşanmıştır.

yelizname
10-04-2009, 10:06 PM
Sevgili Moonriver,

Sizin de evliliginiz benimki gibi ilk aylarda bozulmaya baslamis.

Anlatiklariniza göre bence esiniz evlilik ne oldugunu bilmeden atilmis bu ise, sorumluluk almayi ögrenmemis.

üstelik annesiyle sürekli ve siki bir iliskisi var, bence esinizin hayatinda baska bir kadin yok, onun hayatindaki kadin ANNESI.

Belki de annesi oglunun bu yasa kadar (ki uzun bir süre yinede) hep yaninda olmus, ve birden evlenip gidince alisamamis veya kabulenmemis
oglunun artik kendi evi, esi ve hayati olduguna.

Cünki artik oglu annesine degilde karisina danisip yürütecekti hayatini....

Kendi de belki annesine cok bagli birisi olup "kopmak" istemiyordur.

Belki de annesiyle de konussaniz daha iyi olmaz mi ?

Allah hayirlisi ne ise onu nasip etsin insallah.

yelizname
10-04-2009, 10:12 PM
Son yazinizi okumadan yazmissim,

....Üzgünüm, hayirlisi olsun, hatta sizde degil, onda, bir gün elbet fark edecek ve pisman olacakti ama son pismanlik neye yarar ?

11-04-2009, 10:40 AM
Boşanmak çare değildir...

Asıl güç ve marifet, bütün zorluklara rağmen aileyi ayakta tutabilmektir...

İnşallah bu güç görev hepimiz için kolay bir hale gelir...

Herkese sağlıklı iyi günler dilerim...

firedance
11-04-2009, 12:24 PM
Eğer taraflardan birisinin evlilikle ilgili hiçbir çabası görülmüyorsa, artık ilişki bir angarya haline gelmişse o evliliğin bitmesi, sürmesinden iyidir.

İnsanları yuva kurtarma, aileyi tutma gibi sebeplerle kandırmanın gereği yok.

Evlilik iki kişiliktir. Eşit derecede özveri gerekir. Öyle biri çabalasın diğer yatsın. Böyle bir şey yok. Zaten evliliğin doğasına da aykırıdır.

Mutlu bir boşanma, mutsuz bir evlilikten iyidir.

11-04-2009, 12:28 PM
...
Mutlu bir boşanma, mutsuz bir evlilikten iyidir.

Mutlu bir boşanma nasıl olur?

Bir insan yuvasını bozduktan sonra nasıl "mutlu" olabilir?

Kötü bir olayı (boşanma) güzel bir sıfatla (mutlu) nasıl nitelendirebilirsiniz? Bu bir paradokson değil midir?

Amacım tartışmak değil, düşünce ağının içindeki yol ayırımlarını görmektir.

Herkese iyi günler dilerim.

firedance
11-04-2009, 01:11 PM
Yuva mı?

Saygı kalmamış, sevgi kalmamış, sürekli sorun yaşanan bir evlilik yuva olmaz. Yani böyle durumda boşanma anında bir yuva bozulmaz.

Erkek annesinin dizinin dibinde mutlu olur, kadın da ana kuzusu bir kocayla uğraşmaktan kurtulur.

Bir umut görünmüyorsa, yapılabilecek budur.

Yuvam bozulmasın mantığıyla sorun yaşayan insanlar yüzünden toplum olarak çökmüş vaziyetteyiz. Yuva dediğimiz şey insana yaşadığı sorunlarda bile huzur veren bir olgudur.

Sorunsuz evlilik olmaz ma çözüm için ortak çaba şarttır. Gerisi boş laf.

11-04-2009, 03:18 PM
En kötü bir yuva bile, yuvasızlıktan daha iyidir.

Yuvasızlık olgusunu bilmeyenlerin, yuvaların yıkılmasını normal karşılamalarını hor görmüyorum.

Ancak bilmediği konularda fikir yürütenlerin düşünce fakirliğini yansıtması açısından çarpıcı örnek olmalarına şahit olabiliyoruz.

firedance
11-04-2009, 07:56 PM
Bir de bazıları bilip bilmeden konuşmasa...

Ben de o yuvasızlığı yaşadım hiç öyle kendince üste çıkmaya çalışma. Evlenmek gibi boşanmak da doğal bir olgudur.

Evlendin mi boşanamayacak mısın? Zorla mı?

Mutsuzsan ayrılacaksın, bunun ötesi yok. Ortada yuva yok diyorum kalkmış bana en kötü yuva edebiyatı yapıyorsun..

İnsanları zorla acı çekmeye zorlamak saçmalıktır.

serenay
11-04-2009, 10:07 PM
kesinlikle pes etmeyin derim. çünkü bir yuva çabuk kurulur ama çabuk yıkılmaz. nedenlerini öğrenmeye çalışın derim. belki insanlar bana kızabilir ama kadına her zamn daha çok fedakarlıklar düşer. daha çok yenisiniz. bazı evliliklerde sorunlar başta çok çıkar ve ileriye doğru düzelir. siz daha geçerli sebpler söyleseydiniz hiç durmayın boşanın derdim. ama geçerli sebepler değil bunlar. insan geçerli sebepler dahi olsa yinede bir anda silemiyor. o durumda bile mücadelesini veriyor. belki eşinizde bir bunalımda olabilir.

12-04-2009, 11:41 AM
kesinlikle pes etmeyin derim. çünkü bir yuva çabuk kurulur ama çabuk yıkılmaz. nedenlerini öğrenmeye çalışın derim. belki insanlar bana kızabilir ama kadına her zamn daha çok fedakarlıklar düşer. daha çok yenisiniz. bazı evliliklerde sorunlar başta çok çıkar ve ileriye doğru düzelir. siz daha geçerli sebpler söyleseydiniz hiç durmayın boşanın derdim. ama geçerli sebepler değil bunlar. insan geçerli sebepler dahi olsa yinede bir anda silemiyor. o durumda bile mücadelesini veriyor. belki eşinizde bir bunalımda olabilir.

Merhaba Serenay,

Evlilik konusundaki son derece sağlıklı ve yerinde olan düşünceleriniz için sizi tebrik ediyorum. Gerçekten insanın çabukça karar vermemesi ve dönüşü olmayan bir yola girmemesi lazımdır.

Kadınların ve erkeklerin bir yuvanın bozulmasındaki rolleri farklı farklı olabilir, gerek erkeklerin gerekse kadınların evlilik bağının gevşemesine sebep olan durumları ve gelişmeleri araştırıp bulmalı, bunları ortadan kaldırarak yuva seadetini devam ettirmelidirler.

Evlendinmi boşanmayacaksın diye bir şey yok, çünkü bir şey yürümüyorsa yürümez, zorlamaya gerek yoktur. Fakat bazı küçük şeyleri büyültmenin de anlamı yoktur.

Her şeyin hayırlı olması temenisiyle iyi günler dilerim...

moonriver
13-04-2009, 11:30 PM
moonriver, son durum ne? merak ettim...

davayı bekliyorum,önümüzdeki ay olacak

moonriver
13-04-2009, 11:39 PM
Eğer taraflardan birisinin evlilikle ilgili hiçbir çabası görülmüyorsa, artık ilişki bir angarya haline gelmişse o evliliğin bitmesi, sürmesinden iyidir.

İnsanları yuva kurtarma, aileyi tutma gibi sebeplerle kandırmanın gereği yok.

Evlilik iki kişiliktir. Eşit derecede özveri gerekir. Öyle biri çabalasın diğer yatsın. Böyle bir şey yok. Zaten evliliğin doğasına da aykırıdır.

Mutlu bir boşanma, mutsuz bir evlilikten iyidir.

düşüncelerime tercüman olmuşsunuz,teşekkür ederim
ben üstüme düşeni layığıyla yaptığıma inanıyorum,evlilik gerçekten de büyük özveri gerektiriyor,bu özveriyi göstermek istemeyene yolun açık olsun demekten başka bi çare de yok,ben bu evlilikte çok yıprandım hala da izlerini taşıyorum,ne yazık ki ne kadar flörtte etseniz,ne kadar tanıdğınızı da sansanız tamam bu insan o insan deseniz bile,mutlaka bir yanılma payı bırakmak gerekiyormuş,aynı eve girince gerçekler daha net su üstüne çıkıyormuş ben bunu biraz geç anladım,hiçkimse yuvasının yıklımasını istemez ama tek taraflı da bir evlilik yürümez...

moonriver
13-04-2009, 11:41 PM
Son yazinizi okumadan yazmissim,

....Üzgünüm, hayirlisi olsun, hatta sizde degil, onda, bir gün elbet fark edecek ve pisman olacakti ama son pismanlik neye yarar ?

teşekkür ederim,hepimiz hakkında hayırlısı olsun

akarsu
16-08-2009, 08:00 PM
sanırım boşanmışsınızdır,bundan sonraki yaşamınızda mutluluklar dilerim